” ГОЛЕМ СТУД ” (дипломска претстава) ФДУ Скопје, оддел Драмски актери

 

Лоренс Каздан и Барбара Бенедек
ГОЛЕМ СТУД
(дипломска претстава)
ФДУ Скопје, оддел Драмски актери
Класа на проф. Зоја Бузалковска и насл. доц. Александар Степанулески

ХАРОЛД КУПЕР …………………. ЗОРАН МИТРОВИЌ
САРА КУПЕР ………………………. ХРИСТИНА ЦВЕТАНОСКА
СЕМ ВЕБЕР ………………………… ПЕТАР СТОЈАНОВ
КАРЕН БОУЕНС ………………….. САРА АНАСТАСОВСКА
НИК КАРЛТОН ……………………. ИСИДОР ЈОВАНОСКИ
МЕГ ЏОУНС ……………………….. ДУШИЦА ТРЕНЕВА
МАЈКЛ ГОЛД ………………………. ЧЕДОМИР МИТЕВСКИ
КЛОИ ………………………………….. ДУШИЦА НАСТОВА
РИЧАРД БОУЕНС ……………….. ЈАКОВ СПАСОВ
СВЕШТЕНИКОТ …………………. ГРИГОР ЈОВАНОВСКИ
ПОЛИЦАЕЦОТ ……………………. СЕРГЕЈ ДИМОВСКИ

ХАРОЛД КУПЕР …………………. ЗОРАН МИТРОВИЌ
САРА КУПЕР ………………………. ХРИСТИНА ЦВЕТАНОСКА
СЕМ ВЕБЕР ………………………… СЕРГЕЈ ДИМОВСКИ
КАРЕН БОУЕНС ………………….. САРА АНАСТАСОВСКА
НИК КАРЛТОН ……………………. ГРИГОР ЈОВАНОВСКИ
МЕГ ЏОУНС ……………………….. ДУШИЦА ТРЕНЕВА
МАЈКЛ ГОЛД ………………………. ЈАКОВ СПАСОВ
КЛОИ ………………………………….. ДУШИЦА НАСТОВА
РИЧАРД БОУЕНС ……………….. ЧЕДОМИР МИТЕВСКИ
СВЕШТЕНИКОТ …………………. ИСИДОР ЈОВАНОСКИ
ПОЛИЦАЕЦОТ ……………………. ПЕТАР СТОЈАНОВ

Факултетот за драмски уметности од Скопје во соработка со Македонскиот народен театар, на 26-ти и 27-ми март ја одржи премиерата на дипломската претстава ГОЛЕМ СТУД, по сценариото за филмот THE BIG CHILL од Лоренс Каздан и Барбара Бенедек, која се одигра во две постави на Малата сцена на МНТ со почеток во 19 часот. ГОЛЕМ СТУД е дипломска претстава на студентите од одделот Драмски актери во класата на проф. Зоја Бузалковска и насл. доц. Александар Степанулески. Класата ја сочинуваат: Сара Анастасовска, Сергеј Димовски, Григор Јовановски, Исидор Јованоски, Чедомир Митевски, Зоран Митровиќ, Душица Настова, Јаков Спасов, Петар Стојанов, Душица Тренева и Христина Цветаноска. Дипломската претстава ГОЛЕМ СТУД е работена по сценариото на американскиот филм THE BIG CHILL од Лоренс Каздан и Барбара Бенедек. Преводот на насловот е проблематичен, зашто самиот наслов во себе носи повеќезначност, која може да биде „прочитана“ и донекаде разјаснета само во контекстот на времето во кое се одвива дејството. Речиси секаде каде што се зборува за овој филм, излезен во 1983 година, се цитира дообјаснувањето на авторот и режисер на филмот Лоренс Каздан, врзано токму со алузиите кои ги отвора самиот наслов, не докрај јасен дури и за американскиот аудиториум. „ГОЛЕМ СТУД се занимава со членовите на мојата генерација кои откриле дека не сè што посакувале е возможно, дека не секој идеал во кој верувале останал во првите редови на нивните намери. ГОЛЕМ СТУД е за процесот на оладување кој е карактеристичен за луѓето од секоја генерација, кога се движат од надворешно-насочената, повеќе идеалистичка, загриженост на нивната младост до еден вид на само-апсорпција, сопствен интерес, што ги става личните желби над оние на општеството, па дури и – на еден идеал.“ Л. К. Триесет и пет години подоцна, во една средина сосема различна од онаа на Америка во осумдесеттите (со генерации кои растеле и се развивале во шеесеттите) и во еден временски контекст, навидум оддалечен од американскиот, една друга генерација се обидува да проговори за истите тие проблеми, донесувајќи ги на сцената во сета нивна универзалност и препознатливост.Дилемите кои ги загатнува ГОЛЕМ СТУД се проблеми на секоја генерација и се важни во секое општество во кое се случуваат драматични општествени превирања, како што е и нашето. Повеќе од тоа, дилемите ги надминуваат општествените прашања и задираат во најинтимното човечко, важно секогаш и секаде. Во момент кога животот со сета своја комплексност ќе нѐ натера да се запрашаме до каде сме останале доследни на своите борби заложби, верувања и големи планови, а каде сме се изневериле себеси и своите идеали, останува да ги преиспитаме своите постапки и да се обидеме да ја реконструираме надежта дека нашите животи ќе ги поставиме на вистинските основи и дека за тоа не е премногу доцна. Во таа смисла, ГОЛЕМ СТУД е токму тоа – претстава за РЕКОНСТРУКЦИЈА НА НАДЕЖТА.

ГОЛЕМ СТУД ја судира новата генерација драмски актери со голем предизвик и тешка актерска задача – низ еден реалистичен пристап, во ритам препознатлив за филмскиот јазик и со леснотија во играта, да се обиде да ви ја раскаже оваа сложена драмска приказна…

Ангелчо Илиевски, режисер

 

Во прво лице

Непријателите се само несреќни луѓе

1. ЗА СЕБЕ: Непоправлив оптимист. Ме прават среќен мали и едноставни нешта.

2 . ЗА ЉУБОВТА: Јелена.

3. ЗА ЖИВОТОТ: Неиспишана книга, од нас зависи како ќе ја исполниме.

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Верувам во вистински и храбар театар.

5. ЗА ДОБРОТО: Битно е да го има, ама го нема, за жал.

6. ЗА ЗЛОТО: Многу го има, за жал.

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Тоа се само несреќни луѓе.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Многу сум им благодарен за сѐ.

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: Добро е да се биде свој.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Ја обожувам!

10. ЗА КОЛЕГИТЕ: Заедно го сонуваме сонот наречен театар.

11. ЗА НЕНАПРАВЕНИТЕ ПРЕТСТАВИ: Претставите секогаш си го наоѓаат своето вистинско време.

12 . ЗА ИДЕЈАТА: Водилка која ме движи напред.

13. ЗА СОНОТ: Ако престанам да сонувам сѐ ќе престане да постои…

14. ЗА ЈАВЕТО: Сурово.

15. ЗА ВИНОТО: Престанав да го пијам, штета, проблеми со притисок…

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Најголема подршка во сѐ.

17. ЗА КРАЈ: Секој крај е само уште еден нов почеток!

КАМКА Тоциновски актерка

 

Во прво лице

НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ СЕ НАЈУБАВИТЕ

1. ЗА СЕБЕ: Другите секогаш знаат повеќе за мене .

2 . ЗА ЉУБОВТА: Кучешката ми е поблиска .

3. ЗА ЖИВОТОТ: Никој не рекол дека е лесен .

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Живот е.

5. ЗА ДОБРОТО: Не победува секогаш .

6. ЗА ЗЛОТО : Човечко е .

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ : Сакај го непријателот свој да те видам…

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? : Еднаш еден човек ми кажа : во животот пријателите ќе ги изброиш на една рака , ако се повеке несто со тебе не е во ред .

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ : Тугја ми е.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Штом ти се налепи тешко да ја истресеш.

10. ЗА КОЛЕГИТЕ : Моите колеги се поинакви .

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: Тие се најубавите .

12 . ЗА ИДЕЈАТА : “ Идеите се незни кога се рагаат, а груби кога стареат “

13. ЗА СОНОТ : Сонот е слободен.

14. ЗА ЈАВЕТО : Често би сакала да е сон.

15. ЗА ВИНОТО: Од пијаниот и будалата бега .

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО : Еден за сите, сите за еден .

17. ЗА КРАЈ : Само како нов почеток.

АМАДЕУС од Питер Шафер во режија на Иван Лео Лемо – Театар Штип низ слики

 

4 МАЈ

Амадеус – Премиера 4ти Мај Петок 20ч Театар Штип Премиера на претставата АМАДЕУС од Питер Шафер во режија на Иван Лео Лемо.

Играат:
Амадеус – Ефтим Трајчов Ѓаурски
Салиери – Владимир Тулиев
Констанца – Душица Тренева
Вентичели – Пеце Ристевски/Мирко Голомеов
Јосип II – Кристина Атанасова Арсова
Барон Ван Свитен – Миле Вратеовски
Коморник Фон Штрак – Раде Рогожаров
Гроф Розенберг – Милорад Ангелов

ЕДИН Јакуповиќ, akтер

 

Во прво лице

ТЕАТАРОТ – МОЈА РЕЛИГИЈА

  1. ЗА СЕБЕ – најдобар, најубав, најпаметен, секоја мајка би посакала таков син.
  2. ЗА ЉУБОВТА уште си ми ти.
  3. ЗА ЖИВОТОТ учам од најдобриот.
  4. ЗА ТЕАТАРОТ моја религија.
  5. ЗА ДОБРОТО на крајот го победува злото.
  6. ЗА ЗЛОТО секогаш постои меѓу нас.
  7. . ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ? ги имам многу – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? ги имам многу.. повеќе..
  8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ лабораторија.
  9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА обожавам кога ја вдишувам.
  10. ЗА КОЛЕГИТЕ себични, злобни, арогантни, професионални.. без нив никогаш не се може.. ги обожавам!
  11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ /
  12. ЗА ИДЕЈАТА добра идеја, железни врати отвора.
  13. ЗА СОНОТ наречен желба..
  14. ЗА ЈАВЕТО сега и овде.
  15. ЗА ВИНОТО за тајните.
  16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО мојата најголема поддршка.
  17. ЗА КРАЈ секој крај има нов почеток..

Владимир Тулиев актер

 

Во прво лице

ВИНОТО Е ОД БОГА

1. ЗА СЕБЕ – Ај, подобро други нека кажат, јас многу си се фалам, ха, ха.

2 . ЗА ЉУБОВТА: – Ех, колку љубам да …. ама некако тешко ми оди.

3. ЗА ЖИВОТОТ: – Ќе си го изживеам слатко за сите пари, ако е здравје.

4. ЗА ТЕАТАРОТ: – Е тука љубовта ни за миг не ми се намалува.

5. ЗА ДОБРОТО – За жал сѐ помалку го има.

6. ЗА ЗЛОТО – Е, за жал сѐ повеќе го има.

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ- Ги знам сите, ама нека си ги поблизу до мене.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? – Дај боже повеќе да ги има.

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ – Ах, мислам дека повеќе ја има во животот.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА – Ако ја немаше, театарот ќе беше аптека.

10. ЗА КОЛЕГИТЕ – А што би правел без нив, којзнае?

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ – Тагувам, да, ама ај, некој ден можеби.

12 . ЗА ИДЕЈАТА – Се надевам ќе се спроведе, барем дел.

13. ЗА СОНОТ – Секогаш ми е жал кога ќе се разбудам, во сонот сум се.

14. ЗА ЈАВЕТО – Ех, да беше сон.

15. ЗА ВИНОТО – Пивото е направено од луѓето, виното од Бога.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО – Мојата сила и мојата слабост.

17. ЗА КРАЈ – Никогаш да нема крај.

Магдалена Ризова Черних слави 25-годишен јубиле

Во денешно време потешко е да го насмееш народот, отколку да го расплачеш.

“Секогаш имало и ќе има интерес за театар, децата растат, доаѓаат нови генерации, сите се интересираат и тој интерес никогаш нема да згасне. Театарот е буре без дно, секогаш ќе има публика која ќе доаѓа да ги гледа претставите”, вели Магдалена Ризова – Черних

Играте во театар, ве гледаме во серии, водите детско драмско студио, се занимавате со педагошка дејност. Како успевате да балансирате меѓу сите овие обврски?

-Ако се сака, се се може. Нема – не можам, немам време, зафатена сум… Си ја сакам работата и досега не сум одбила ниту една претстава, независно дали се работи во мојата матична куќа или за гостување во било кој дел од Македонија. Само што сега со годините, повеќе се концентрирам во Скопје, повеќе внимание посветувам на работата со децата и студентите. Но, се ме исполнува и театарот, и сериите и факултетот… Животот си тече, и подготвена сум на секаков предизвик. Сакам театар, филм, серија… Тоа ми е работа, за тоа сум предодредена. Можеби понатаму во животот би почнала да пишувам текстови, некои драми, да ги споделам своите искуства…

Долги години водите детско драмско студио. Има ли интерес кај децата за глумата и дали се посветени?

-Да, веќе 20 години работам со деца и млади од 8 до 18 години кои сакаат да глумат и можам да кажам дека се повеќе се зголемува интересот. Секојдневно на телевизија гледаат филмови, драми, приказни, па сакаат и тие да знаат како е да се глуми. Дел од нив,најдобрите, учествуваа и во одредени претстави во МНТ, во “Електра”, “Аладин”… па се стекнуваат со искуство. Со самото тоа полесно им е понатаму доколку сакаат да се запишат на факултет, па кога ќе завршат влегуваат во театри. Инаку, групата брои околу дваесетина членови, редовни се, посветени и доаѓаат пред се поради дружењето.

Како ги препознавате талентите или е сепак потребна напорна работа?

-Талентите се гледаат од мали, уште од 8-9 години и знам које дете ќе доаѓа и ќе стане актер, но се случува одредени талентирани деца да се запишуваат и на други факултети, на право, медицина… Има и такви кои се упорни и успеваат со напорна работа. Веднаш се гледа желба за работа, па ако не успеат да се запишат од првпат на драмски, упорни се и доаѓаат и вторпат и третпат. Па и јас сум примена од вторпат на ФДУ.

Што мислите за тоа студентите да се калат на професионална сцена и кои се предностите?

-Во последната претстава “Дони Дарк” во Театар Комедија главната улога ја игра студент, и сите сакаат да заиграат на професионална сцена, но не секој ја има таа можност. Сепак влегуваат во разни серии, филмчиња, јавноста ќе ги примети, како и режисерите… Не е секогаш онака како што замислувале, но, нема откажување. Се случуваат и кризи, но доколку навистина ја сакаат глумата, ќе истраат.

Бидејќи имате искуство и на филм, во серија, на театарската сцена, што е всушност најголем предизвик и кои се разликите за еден актер?

-Има разлики и тоа големи, се си има своја убавина. Во театарот се е сега и веднаш, нема враќање, се снаоѓаш веднаш, го играш моментот, а во филм или серија може сцената да се врати по 13, 14 пати, се додека не биде како што треба. Со самото тоа многу потешко и поголем предизвик е да се работи во театар, но и поголема сатисфакција е бидејќи публиката е тука, околу вас.

Колку во денешно време има интерес кај народот да доаѓа во театар?

-Секогаш имало и ќе има интерес, децата растат, доаѓаат нови генерации, сите се интересираат и тој интерес никогаш нема да згасне. Театарот е буре без дно, секогаш ќе има публика која ќе доаѓа да ги гледа претставите.

Дали сакате повеќе да глумите во сериозна претстава или во комедија?

-Порано играв само во сериозни претстави, потоа почнав да глумам во комедии. Јас не правам разлика. Се е до режисерот, зависи како ве гледа, како комичар или како трагичар. Мое е да одглумам, а нивно да одберат. Јас подеднакво ги сакам и комедијата и драмата. Иако, мислам дека во денешно време е многу потешко да го насмееш народот, отколку да го натераш да се расплаче.

Ве гледавме и во Македонските народни приказни, дали повторно ќе снимате овој тип на серии?

-Да, снимив 171 претстава за година и половина и мора да кажам дека ми се прираснати за срце. Се надевам дека наскоро проектот повторно ќе започне. Треба да се погоди целата екипа, од актерите до режисерот, снимателите, да се знаеме и исто да размислуваме. Тогаш многу лесно влегувате во приказна. Ако екипата и атмосферата се добри, тогаш и производот е добар.

За крај дали подготвувате некој нов проект?

-Неодамна премиерно беше одиграна претставата “Дони Дарк” во која глумам. Атмосферата и екипата беа добри и испадна подобро отколку што очекував. Сакам да работам во проекти во кои луѓето се заангажирани се да испадне како што треба. Во подготовка е и нов филмски проект, но повеќе информации ќе се знаат за два до три месеци. И во мојата матична куќа МНТ следуваат нови проекти… (Д.Т.)

позамено од vecer.press

АЛЕКСАНДАР КОПАЊА, АКТЕР

 

Во прво лице 

ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ- ТОТАЛЕН ИГНОР!!!

 

  1. ЗА СЕБЕ: Длабок хиперемотивен удар …

2 . ЗА ЉУБОВТА: “… сакам да лежам покрај тебе и нечујно молчејќи да ти зборувам:”Љубов, Љубов, Љубов!!!”” Е.М.Ремарк (“Писма”)

  1. ЗА ЖИВОТОТ: Театар.
  2. ЗА ТЕАТАРОТ: ФАНАТИК !!!!
  3. ЗА ДОБРОТО: Секогаш да е присутно…
  4. ЗА ЗЛОТО: За жал неизбежно …
  5. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Тотален Игнор !!!

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?: Креативни Музи !!!

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: Непотребна.
  2. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Кислород.
  3. ЗА КОЛЕГИТЕ: … од крајност во крајност… секој спрема заслугите.
  4. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: Секојдневно ги играм.

12 . ЗА ИДЕЈАТА: По секоја цена да се реализира.

  1. ЗА СОНОТ: Јаве.
  2. ЗА ЈАВЕТО: Сон.
  3. ЗА ВИНОТО: За жал забрането… но ако треба да наздравам, тогаш Водка.
  4. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Благослов.
  5. ЗА КРАЈ: “Најпосле Крај” (монодрама)

 

МНТ: ”Без галама”- на судот на публиката!

 

Во полната сала на МНТ, беше одиграна новата претстава со наслов “Без паника “ во режија на Тони Михајловски

А на сцената… докажаните Весна Петрушевска-Бејбе, Игор Џамбазов, Нино Леви, Арна Шијак, Камка Тоциновски… како и Александар Михајловски, Емилија Мицевска, Александар Ѓорѓиевски, Стефан Спасов…

И секако режисерот Тони, кој сигурно знае како е и зад сцената и на сцената. И токму за тоа и зборува самата претставата, во која актерите играат актери… Интересен е моментот што самата претстава започна сосема невообичаено без стандарден почеток, туку со актерите на сцена кои “ги пробуваа улогите”, си правеа шега на своја сметка, па публиката во прво време не знаеше дали претставата започнала или не. А откога режисерот и официјално и во свој стил на одличен шоумен ја најави изведбата на претставата, започна да се одвива дејствието…

Најавена како комедија на ситуации, на сцената актерите и буквално се најдоа во најразлични ситуации, помалку или повеќе смешни, трагични – реални… трасирани од Мајкл Фрејн, авторот на текстот според кој е правена претставата.

Така, на репертоарот имаме комедија на ситуации, комедија како еден од најтешките жанрови која своја реприза ќе има и на 14 април, а на публиката останува да го каже своето…

Седум претстави на 11. ИТФ „Лица без маски“

 

Четири гостински и три домашни претстави ќе прикаже 11. Интернационален театарски фестивал „Лица без маски“ кој под мотото „Најди начин“ ќе се одржува од 12-ти до 16 април. Фестивалот ќе биде отворен во Дом на АРМ од 20 часот со документарната и политички ангажирана претстава „Јами дистрикт“ по текст на Милена Боговац и во режија на Кокан Младеновиќ од Србија.

„Лица без маски“ е посветен на независната професионална продукција која го негува експерименталниот и современ театарски израз. Директорот на фестивалот Миодраг Костиќ за МИА истакна дека и ова издание ќе има квалитетни и значајни продукции, претстави кои по својата естетика нудат нови истражувачки и експериментални концепти. Фестивалот донесува и новини зашто првпат на програмата ќе има т.н. сензорна претстава, како и документарна претстава, а сите, вели тој, се брутално искрени и жестоки во актуелниот политички миг во нашето општество, но и на глобално ниво.

– За жал, годинава од сè уште за нас нејасни причини не ја добивме традиционалната финансиска поддршка од Министерството за култура во рамките на годишната програма. И покрај фактот што на фестивалот носиме висококвалитетни продукции и имиња од светот на театарот. Сепак, нашата желба да понудиме нешто ново и различно е посилна. Успеавме во соработка со Конгресниот центар „Александар Македонски“ (Универзална сала) и со финансиска поддршка од Град Скопје и дел од странските амбасади во Македонија, да направиме програма достојна за нашиот фестивал. Верувам дека публиката ќе биде задоволна и од годинашното издание, изјави Костиќ.

Претставата со која во четврток ќе почне 11. ИТФ „Лица без маски“ е продукција на БИТЕФ театар од Белград, новосадскиот Think Tank Studio и Фествалот Maszk од Сегедин, Унгарија. Раскажува за настан од селото Јамина, најстара палеолитска населба во историјата на човештвото, каде НАСА кажува дека е пронајден скелет од најстариот човек на планетата. Бидејќи се наоѓа на територија на три држави: Србија, Хрватска и Босна и Херцеговина, секоја се обидува тоа да го присвои.

Претставата брутално зборува за бесмисленоста на националните поделби во 21 век, кога науката и технологијата одат напред. Според режисерот Младеновиќ, претставата „удира и во стомакот и во главата“ зашто сакале да направат нешто радикално, нешто што ќе биде страв од следна војна.

– Ние во Србија, Босна и Хрватска немаме само исти политики. Имаме и исти луѓе кои ги направија војните во 1990-те. Таа повишена реторика, коцкањето со туѓите животи, со туѓи глави, ќе нè однесе во некоја нова катастрофа. Поради тоа го измисливме тој факт, дека три нации се борат да докажат која е наследник на најстариот човек на светот околу археолошко наоѓалиште. Таквите апсурди може да нè одведат сите нас во нови крвопролевања. Затоа претставата се потсмева на сè што значи политичко опкружување. Нормалните луѓе на Балканот не смеат да дозволат да ни се повторат 1990-те, истакнува режисерот Младеновиќ.

Во едно свое интервју тој вели дека бурно на оваа претстава реагираат само националистите од сите страни кои немајќи лични квалитети и успех се кријат зад нешто што е колективно знаме. – Нацијата е последниот азил за неуспешните луѓе, смета режисерот.

Во претставата играат актерките Исидора Симијоновиќ, Јелена Граовац, Нина Нешковиќ, наратор е Немања Драгоша. Тие, наведува организаторот, заедно со живата музика на групата „VROOM“, ја држат публиката будна, насмеана и затечена во двата часа тотален театар.

На годинашниот фестивал првпат во Македонија ќе гостува сензорна претстава – „Арктик“ во режија на Серџи Отс, на експерименталниот и независен театар „Понтен Пие“ од Шпанија. Од 13-ти до 15 април таа ќе има по три изведби на ден пред платото на Универзална сала каде што ќе биде поставена куќичка.

– Ограничен број од 20 посетители на една изведба ќе имаат можност да ја видат и почувствуваат магијата на студениот Арктик, а доживувањето е бесценето и уникатно, посочи организаторот на фестивалот.

На 14 април на Малата сцена во Македонскиот народен театар ќе гостува „55 нијанси на геј“ на „Ќендра мултимедија“ од Косово во режија на Блерта Незирај. Претставата минатата година предизвика голем регионален интерес.

Четвртата гостинска претстава е „Дримвил“ на „92. Арт театар“ од Атина во режија на Ефи Меравоглу, која ќе биде изведена на 15 април на Малата сцена во Македонската опера и балет.

Од македонската независна продукција на 13 април од 22 часот на Малата сцена на Универзална сала ќе гостува Интимен театар од Битола со претставата „Три напред, три назад (седум осмини)“ во режија на Софија Ристевска, која лани ја доби наградата за најдобра режија на ИТФ „Лица без маски“.

На последната фестивалска вечер (16 април) од 20 часот во Детскиот театарски центар ќе настапат минатогодишните победници на „Лица без маски“- независниот театар „Артопија“ со претставата „Ужегнатост“ во режија на Владимир Милчин.

Пред доделувањето на трите фестивалски награди, на 16 април од 22 часот на Малата сцена на МОБ ќе биде изведена кореодрамата „Ла Ла Ла“ – авторски проект на Саша Евтимова