Васил Михаил – актер&режисер

 

Во прво лице

о4.о7.2017год

МАЛКУ ПОЕЗИЈА…

ЗА СЕБЕ                                              Другоста себството го таи

ЗА ЉУБОВТА                                     ко вода што тече без срам

ЗА ЖИВОТОТ                                      повторливост нема ни драм

ЗА ТЕАТАРОТ                                      свети се неговите одаи. 

ЗА ДОБРОТО                                       Широка е реката што тече

ЗА ЗЛОТО                                              брокат во неа живиот свет

ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ                             те сакам речеш ли

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?                           за другиот си сив и блед.

ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ            И нема човек толку искрен

ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА            од правта да не биде докусурен

ЗА КОЛЕГИТЕ                                       и смирен да постапува уверен

ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ            во себството е секогаш ефемерен.

ЗА ИДЕЈАТА                                          А вулкани под реката вријат

ЗА СОНОТ                                              зјаат дупки што лавата ја пијат

ЗА ЈАВЕТО                                             бијат, ријат, вијат, гнијат, кријат, тријат

ЗА ВИНОТО                                           беспаметно се љубат трајно.

ЗА СЕМЕЈСТВОТО                                Себството другост гаи

ЗА КРАЈ                                                    вселена чудна таи.

 

 

Креативноста е Слобода и Време

 

ИНТЕРВЈУ СО ЕМИЛ ПЕТРОВ, ДОБИТНИК НА НАГРАДАТА ЗА СЦЕНОГРАФИЈА НА 52. МТФ Војдан Чернодрински – Прилеп

о3.о7.2017год

1 Од каде доаѓа инвентивноста, низ цртани слики да се раскаже претстава?

Создавањето на секоја претстава е интересен, интензивен и неповторлив експеримент на создавање на нов организам (претстава/машина) со зададен генотип од драмскиот автор и концепт од режисерот, и метаморфоза на тој организам во сложен систем низ многу креативна работа на сите уметници вклучени во тој процес. Цртежот или скицата е првата алатка со која се обидувам да забележам дел од тоа време, како идеја или момент.

2. Зошто ме понесува чувството дека кубизмот некако ти е легнат на душа?

Ја сакам едноставноста во сé, па и во уметноста, но од друга страна многу ја сакам и онаа друга страна на едноставноста, која зборува за процесот на постигнување на таа едноставност, за нејзиното значење и порака.

3 Во кој миг од креативноста, застанува здивот, од задоволство или незадоволство, и што се случува во тој миг?

Од задоволство. Повеќе сакам така да се одвива креативниот процес. Тој краток дел од времето кој се нарекува креативен МИГ, за мене постои во повеќе димензии и возможно е да се опише најмалку со две приказни (од бесконечен број возможни). Во потрага по такви моменти користам повеќе креативни алатки од различни области на уметноста, стари и нови сознанија од природните науки и многу, многу музика.

4. Кој дел најмногу влијае, ја иритира твојата креативност?

Слобода и време.

Уметноста не може да постои ако не постои слобода во секоја смисла, во која се користи зборот “слобода”. Од друга страна, значењето на истот збор, може да се дефинира на различни начини, зависно од бројот на уметници вклучени во креативниот процес. Не сакам кога уметноста мора да има временска рамка, но од друга страна и таа рамка знае да биде врата до нови експерименти и сознанија. И времето знае да биде добар катализатор на мудроста.

5. Која театарската линија е најделикатна за работа и создава одбивност, нервоза, а која создава среќа?

Театарот за мене е еден од најубавите експериметни кои имаат привилегија да се случуваат во живо, во директен контакт со публика која е различна на секоја изведба, актери кои говорат ист текст на сцена, со договорена емоција, редослед на сцени, но тој микс е секогаш различен и неповторлив. Неодоливо жив процес многу сличен на вистинки експеримент, по карактеристики кои за мене прават еден експеримет да може да се нарече така. Комплексноста на создавање на театарска претстава некогаш е бурен, но и отворен процес кој во текот на пробите заедно со сите кои учествуваат внатре, ги наоѓа начините на создавање на групна креација и среќа.

6. Eротиката во Лисистрата?

Аристофан за мене е еден од најинтересните драмски автори, посебно ако се земе во предвид дека неговите дела се стари повеќе од 2000 години, и зборува за еден дел од еволуцијата на човекот во тек на 20 и повеќе векови. “Лисистрата” во суштина говори за една долга војна која мажите ги држи настрана од своите жени, така што еротиката во некоја смисла сама се наметна како естетика, бидејки покрај класичната војна се случува уште една сатирично-интересна “војна” меѓу двата пола. Еротиката е убава, естетска, филозофска, уметничка, сатирична и еснафска алатка. Се надевам на повторна средба со Аристофан во “Птици”, “Облаци” или “Жаби”.

7. Следни еккперименти?

Београдско Драмско Позориште, М. Булгаков, “Станот на Зојка”, со големата театарска и филмска дива Ана Софреновиќ во главна улога, премиера во октомври 2017, многу длабок и интересен период за истражување, уште поинтересен автор, музика на Огнен Анастасовски, познанства со нови артисти во големиот град.

8. Тешко ли е да се работи со Поплавска, ама искрено?

Голем предизвик, многу работа, голем експеримент, многу музика, многу убава работа, многу учење, многу креација, многу емоции, многу љубов.

За неговито творечки животот пис дознате на овој линк

http://emilpetro.wixsite.com/arteria

 

АДРИЈАНА БИЛАЛОВИЌ ТОДОРОСКА – актерка

 

 

Во прво лице

АКО ЉУБОВ НЕМАМ, НИШТО НЕ СУМ

 1. ЗА СЕБЕ сакам да се смеам, да умирам од смеење

2 . ЗА ЉУБОВТА: ако љубов немам, ништо не сум

  1. ЗА ЖИВОТОТ: благодарна сум и за радоста и за болката. Се е сега и овде. Се. Чистото време е љубов, изгубеното време е плач
  2. ЗА ТЕАТАРОТ: Го сакам! Прашината, мирисот, тремата. Безкомпромисен и смел. Трогнува и ежи. Од и до. Алфа и омега.
  3. ЗА ДОБРОТО Сеуште верувам во него, го негувам во себе
  4. ЗА ЗЛОТО толку е сеприсутно! Го прави светот неподносливо грд.
  5. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ не се вредни за зборови

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Толку се малку, но се книга отворена

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ Не благодарам!
  2. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА прашина под рефлектор- цел космос
  3. ЗА КОЛЕГИТЕ на исто патешествие сме
  4. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ ајде, што чекате?!

12 . ЗА ИДЕЈАТА Нејзиното потекло е мистерија, се јавува во дел од секунда, а чуда прави!

  1. ЗА СОНОТ не будете ме сеуште верувам!
  2. ЗА ЈАВЕТО ми се преплетува со сонот, но тука сум!
  3. ЗА ВИНОТО мммммм да!
  4. ЗА СЕМЕЈСТВОТО моето топло огниште, мојот сладок хаос, мое прибежиште, рачиња што се подаваат, ноќи неспани, смеа, плач, сигурност, радост, игра, љубов… се!
  • ЗА АКТЕРКИТЕ СЕСТРИ Необична судбина! Толку различни една од друга, од трета, а една крв!
  1. ЗА КРАЈ: САКАЈТЕ!

 

 

ЈАНА СТОЈАНОВСКА – актерка

 

ВО ПРВО ЛИЦЕ

ЖИВОТОТ Е ПАТУВАЊЕ

1 . Уште не сум се договорила со себе за себе… во главно имам високи потенцијали, кога сум во позитивна состојба сум ултра позитивна… кога е обратно, знае да биде страшно… шарени пеперутки, во контра со Д мол… тоа би го рекла за себе… најкратко , не сум една , имам 100 јани… можеби затоа сум 100јановска :)))

2.За љубовта ќе кажам дека ја гледам како гориво …. љубов, заљубеност знае да направи чуда , ништо не е невозможно , само нека ја има и нека се множи, шири, расте , нека проаѓа и пак нека доаѓа. Има една песна во библијата се вика Ода на љубовта… е, тоа мислам за љубовта. Љубовта е како светло и темно во човечката душа , разликата мегју пеколот и рајот на земјата

3. Животот е патување …

4. Театарот е простор во кој имаш можност да бидеш некој друг, да доживееш нечие туѓо тешко, нечие туѓо заљубено, нечија туѓа фрустрираност, радост, простост, сложеност, нечиј туѓ глас, начин на говор , од, смеа.. нечие туѓо се, а сепак твое толку лично и драго . Простор во кој се борис со демони , учиш психологија и својата и на сите околу себе… театарот е еден огромен – мал простор кај што можеш да зипуваш милијарда животи – во еден…

5. За доброто… доброто е како цвеќе … треба да се негува, да се стави кај што има светло и да се полева секој ден, со љубов и милост . Треба да се исчисти од предрасуди и стравови…и многу благодарно е доброто како добро ако се гризиш за него соодветно. Доброто се развива како мускул и се шири како вирус и свети силно, како сонце кога е здраво и исполнето. Доброто е и едно единствено, а и поделено по малку, кај секого од нас. Јас на пример сум му голем фан на доброто и верно навивам за него!

6 .лошото… е инфекција, нешто што е стекнато некаде во некој момент на некое место. И треба да се чисти… како што си го чистиме домот од прашина и прлјавштини… понекогаш не знаеме како, па ни треба помош… лошото знае да биде многу опасно, ако не се третира на време

7 за непријателите.Само добро им посакувам, мене ништо не ми можат… непријател е некој што мрази, а луѓето што имаат омраза се најопасни само за себе …

– За пријателите, па би сакала да им се извинам и тоа почесто отколку што треба… јас сум од оние луѓе што исчезнуваат , ама сакаат вистински, моите пријатели можеби не ги гледам секој ден, ама ги сакам бескрајно

  1. За глумата во животот Таа за мене е шарен свет од бои , паралелни димензии. Знам да застранам кога работам на улога и со гардероба и со однесување , и убаво ми е , се раѓа некој нов сегмент од мене и адреналински ми го исполнува срцето, многу се радувам на нови работи … инаку мислам дека се што е глума вон театарот е или лицемерие или одење против себе, потискање , поднесување… не го сакам тоа

9 сценската прашина е многу интересна работа… како самовилска прашина … кога ќе се крене , кога ке ја вдишеш … уфффф многу шарено , или болно или тешко … ама сценската прашина ги внесува сите честички од вистината, на претставата, секаде во твоите пори… опасна е сценската прашина и треба да се почитува, зошто може да одлучи и да се скрие сосема и тогаш е многу страшно и празно…

10 , колегите се прекрасни, сите , распрскани сродни души низ целиот свет, би сакала да можам да ги запознаам и да работам со сите

11. Неодиграните улоги се веројатно како неродени деца… јас немам деца сеуште :))) ама така се чувствувам. Некој дел од тебе кој треба да го создадеш, да му дадеш живот, правец, свој печат… едвај чекам да ги запознаам, ете, сите досега неодиграни улоги

12 . За идејата татко ми викаше дека циркулира на ниво на фреквенција, а сите ние имаме антени… некои имаат јаки антени , некои послаби… кога ќе уловиш идеја се радуваш како рибар на уловена риба, зар не?! Многу ми се допаѓа ова видување и сосема се согласувам со него

13 сонот знае да биде прекрасен , ама знае да биде и кошмар… како во спиењето, така и во животот

14 за јавето…. гледам да не е кошмар,  а кога станува си измислувам доза измислено туѓо јаве, за да ме забавува … обично пред телевизор

15 виното и јас не се разбравме … се дружевме едно 15 години… средината и околностите не спојуваа, имавме прекрасни и не толку прекрасни моменти заедно…. да имаше човечка форма донсега ќе имавме неколку деца и неуспешен брак… сега се гледаме само во посебни прилики и драго ни е дека се гледаме… мислам дека му е потешко без мене

16. За семејството би кажала дека сум баш привилегирана, не знам дали сум доволно благодарна… повторно , на генетиката да има човечка форма би и носела цвеќе и бомбоњера секоја недела… би и изградила еден споменик во знак на благодарност… сепак… во монентов чувството за формирање свое семејство ми е, сеуште, некако далеку…

17 за крај, баш убаво си поминав и фала за прекрасните прашања!

ПЕТАР Спирковски – актер

 

Јуни6, 2017

Во прво лице

СЕКОГАШ ПОДГОТВЕН ЗА АВАНТУРИ

  1. ЗА СЕБЕ Емотивец секогаш подготвен за нови авантури.
  2. ЗА ЉУБОВТА Ја почувствував, ја чувтвувам и ќе ја чувствувам како ретко кој.
  3. ЗА ЖИВОТОТ Сурова игра во која победува посилниот.
  4. ЗА ТЕАТАРОТ Сон од којшто не сакаш да се разбудиш никогаш.
  5. ЗА ДОБРОТО Редок вид во изумирање.
  6. ЗА ЗЛОТО Вирус кој напаѓа со огромна брзина.
  7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ Животот би ми бил многу досаден, доколку ги немаше.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Колку се, толку се, доволно се.

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ Ах, шо глумци се сите
  2. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА За среќа не сум алергичен, ми годи.
  1. ЗА КОЛЕГИТЕ Некои пријатели, некои непријатели.Ги сакам.
  2. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ Се во свое време.Иако голем дел од времето го загубивме во потрага по заслуженото, додека други го добиваа незаслуженото.

12 . ЗА ИДЕЈАТА Се’ се движи, се’ се менува, само таа останува вечна.

  1. ЗА СОНОТ Жалам што не ми е јаве.
  2. ЗА ЈАВЕТО Ех, кога би било како во соништата.
  3. ЗА ВИНОТО Преку чаша РОЗЕ се е поразлично.
  4. ЗА СЕМЕЈСТВОТО Благодет е да се има.
  5. ЗА КРАЈ Секој крај е нов почеток.

РОБЕРТ РИСТОВ актер

 

 

Во прво лице 

ЖИВЕЈ ГО МИГОТ!

  1. ЗА СЕБЕ: Длабочина која најдобро ја знам.

2 . ЗА ЉУБОВТА:  ЉУБОВ

  1. ЗА ЖИВОТОТ: Живеј го мигот!
  2. ЗА ТЕАТАРОТ: Паралелниот свет кој го живеам!
  3. ЗА ДОБРОТО: Љубов
  4. ЗА ЗЛОТО: Плод на слабост и немоќ
  5. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ : Ако помага, би ги гушнал

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Сакам да сум со нив.

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ : Ја презирам.
  2. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Причинител за алергијата ми.
  3. ЗА КОЛЕГИТЕ: Животни сопатници.
  4. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ:Нека патат што не сум ги играл!

12 . ЗА ИДЕЈАТА: И се радувам ко дете на сладолед.

  1. ЗА СОНОТ: Сила која те води.
  2. ЗА ЈАВЕТО: Овде и сега!
  3. ЗА ВИНОТО: Не ми го поднесува стомакот.
  4. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Пред се!
  5. ЗА КРАЈ: ЉУБОВ!

 

 

Здравко Стојмиров актер

 

 

Во прво лице

ИДЕЈАТА – ПРАВЕЦ КОН ЦЕЛТА

 

1 ЗА СЕБЕ: – Нека зборуваат другите…како и обично.

2 . ЗА ЉУБОВТА: -Секоја нова посилна.

3. ЗА ЖИВОТОТ: – Еден здив.

4. ЗА ТЕАТАРОТ: – живот

5. ЗА ДОБРОТО -Во вечна борба со злото.

6. ЗА ЗЛОТО -Во вечна борба против себе.

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ – Нека уживаат додека можат.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? -Нека уживаат додека не можат повеќе.

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ -Без коментар.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА -Неизбежна последица во објектите пред распаѓање.

10. ЗА КОЛЕГИТЕ -Браќа и сестри.

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ -Им доаѓа редот.

12 . ЗА ИДЕЈАТА -Правец кон целта.

13. ЗА СОНОТ- Треба сонувач за сон. Сонот не станува јаве магично преку ноќ. Треба пот, одлучност и многу посветеност.

14. ЗА ЈАВЕТО – Јавето е тука, што дури и кога ќе престанеш да веруваш во него, останува тука.

15. ЗА ВИНОТО …И би вино…најголем изум на сите времиња.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО -Семејството е коренот на минатото и цутот на иднината.

17. ЗА КРАЈ -Нема крај…

Подзадоцнивме на нашиот сопствен армас…

 

17.06.2017годин

ИНТЕРВЈУ СО АКАДЕМИК МИТКО МАЏУНКОВ, ЛАУРЕАТ НА НАГРАДАТА ЗА ЖИВОТНО ДЕЛО НА 52.МТФ ВОЈДАН ЧЕРНОДРИНСКИ
Борче Грозданов

Ќе ви раскажам една приказна. Во мојата најнова книга ” Приказни за ѓаволот” главната личност на книгата размислува вака: за се е крива математиката. Не е кадарна да го најде најмалиот заеднички содржател меѓу памтните и будалите, што се смешале во гласачките кутии… Од друга страна, политиката е секако цивилизациски избор. Кој е попаметен би требало да може и да знае да ја води нашата, односно политичката волја на народот. Во спротивно, како што е во најголем број случаи, се случува теророт на просечноста. Е, во контекст на ова, интелектуалците се тие кои сносат одговорност, собраната своја мудрост да ја инволвираат во надминување на просечноста, односно на себедоволноста и да функционираат во името на луѓето и етникумот, во име на кој дејствуваат. На пример, без Француската академија, односно без нивна дозвола во францускиот јазик не смее да влезе ниту еден нов збор…,вели за собитијата во кои се наоѓаме, ерудитот Маџунков

 

Што всушност значи за авторот професионалец, без оглед од кој сегмент на театарот доаѓа, наградата за животно дело и следствено на ова го очекуваше ли Митко Маџунков ова признание?
-Морам да признаам дека не го очекував, исто толку колку што беше и неочекувано моето инволвирање во театарот, односно драмата, како литературен жанр. Моето театарско патешествие започна некако “по наговор”. Едноставно, “Големиот смок” и својата праизведба ја имаше пред точно 31 година, отвори низа теми и дилеми за кои бевме заинтересирани и јас и режисерот Бранко Ставрев и така тргна патот на “Вечната игра”. Една година подоцна, пред три децении, јас и Мите Грозданов ги добивме главните награди, тој актерската, јас за најдобар драмски текст, токму овде во Прилеп. (разговорот е воден за време на MТФ “Војдран Чернодрински”, каде што Маџунков ја доби наградата за животно дело). Нашата драма и драматика се одвиваше на нестандарден, поточно нелитературен јазик, но сепак, ако имаме предвид дека струмичкиот е стар архаичен јазик, кој е матица на речиси целиот источен и старомакедонски говор, сепак, луѓето разбираа, дури и на просторите на целата тогашна Југославија. Некако, успеавме да допреме до народот и затоа имавме толку голем успех, прво со “…Смокот”, па потоа и со “Сенката” и со “Пуста земја”. Морам да напоменам дека овие драми, а и оние кои понатаму се во моето творештво, можат да крепат еден здрав театарски репертоар.

Што мислите, што би рекол Иљо М. на какафонијата што ни се случува денес?
-Иљо М. е храбар човек, кој живее посветен на здравиот и чесен збор. Според таа поставеност, тој само наизглед е загубен, бидејќи самото време ја претпоставува дилемата дали Зборот, на крајот од краиштата, може да ја издржи сопствената тежина, кога ќе се судри со апсолутот, односно Смртта. И тука нашиот херој е храбар, но во Сенката на пример, се поставува дилемата дали вреди храброста наспроти можното страдање на најмилото?!
Тоа е она што го прави бесмилен патот…

Како надоврзување, се изгубивме ли ние, во денешната стварност, на Патот за Лихнидос?
-Иако тој пат се уште е тука, нашиот пат навидува на се поголеми препреки. Ако Тодор Биков, поставува непробојни стаклени ѕидови во својата болница, во која се излечени сите болести, освен лудилото, која е впрочем и болест на иднината, тогаш нашиот пат има уште за врвење…

Значи ли тоа дека нашата комична фарса продолжува?
-Во една од моите драми ( “Чудо големо” ) некои од ликовите пристигнуваат доцна на армасот (давањето збор – веридба), па така и ние како да малку подзадоцнивме на нашиот сопствен армас…

Има ли нашата свадба крај?
– Ситуацијата е крајно сериозна…
Во контекст на еден разнебитен народ, и време во кое секој трча по својата глава и видело, а знаеме и по Библијата дека никој не се спасил сам, тогаш не очекува макотрпна работа за нашето сопствено средиште. Старото средиште на македонскиот народ е изместено, а новото не е најдено. Тоа се нашите црнила. Се убиваме и сме се убивале меѓусебно, во име на државата, но секој засебно Македонија си ја разбирал и толкувал различно. Таа, државата, е всушност основата, но токму во неа ние сме разделени, прашањето е сведено на – или си или не си за Македонија. Тоа не смее да биде моментот на поларизација. Токму нашата христијански цивилизација, всушност придонесе и за една сплотеност која беше и пример на Балканот. Кога зборувам за христијанството, не зборувам за строго религиозната определба, туку за нашата верба како цивилизациска придобивка, односно како христијанска цивилизација. Еден мој колега од МАНУ, разбирајќи ме сосема погрешно, при моето излагање за битноста на народот и неговата религиозна определба за втроиот дел, искоментира – “Што ми зборуваш за религија, јас сум атеист”. Тој вусшност и не разбра, јас зборував за цивилизациска придобивка. Тоа не(до)разбирање, кое, всушност, во некои идни времиња, може и многу да не чини.. Не зборував за конкретно одење во црква. Токму таа цивилизација за која ви говорам го држеше сплотен и на едно место народот.

Во оваа изгубена смисла на Зборот, на идентитетот, на нацијата, успеаја ли да го убијат зборливото куче?
-Луѓето по својата природа се плашат од зборот, а со тоа и од зборливите кучиња. Политиката во Целина, во светски размери е вусшност, во основа оттуѓување на сопственото право во име на некој друг, кого сте го гласале и кој треба да ја заврши работата наместо вас. Но нашите, а и светските политичари оној момент кога го добиваат вашиот глас како власт, едноставно, како да забораваат на се. Токму затоа и Уметникот не би требало да биде директно инволвиран, но од друга страна, и не може да остане имун, ако некој се обиде “политички” да му го одземе правото на самоопределување и живот. За среќа, постоеле и ќе постојат зборливите кучиња.

Дали ова значи дека уметникот интелектуалец, сепак, терба да го заземе своето место како политичко битие?
-Како што веќе реков, не треба буквално да се бави со политиканство, но будно терба да ја следи ситуацијата бидејќи во историски контекст мецената на Вергилиј, на пример, знаел дека уметникот повеќе вреди од него. Во оваа смисла интелектуалецот, па и академикот, ако сакате, имаат цврсто и неприкосновено право да дадат верификација на политичките состојби, но притоа да не ја преценуваат својата интелектуалност до ниво на себедоволност.

Еве и да ја занемариме таа спрега на уметноста и политиката, од каде и на кого се му се дава право да мисли со главата на народот и оној момент кога ќе дојде на пиедесталот, да заборави всушност во чие име треба и мора да мисли?
-Во овој контекст ќе ви раскажам една приказна. Во мојата најнова книга “Приказни за ѓаволот” главната личност на книгата размислува вака: за се е крива математиката. Не е кадарна да го најде најмалиот заеднички содржател меѓу памтните и будалите, што се смешале во гласачките кутии… Од друга страна, политиката е секако цивилизациски избор. Кој е попаметен би требало да може и да знае да ја води нашата, односно политичката волја на народот. Во спротивно, како што е во најголем број случаи, се случува теророт на просечноста. Е, во контекст на ова, интелектуалците се тие кои сносат одговорност, собраната своја мудрост да ја инволвираат во надминување на просечноста, односно на себедоволноста и да функционираат во името на луѓето и етникумот, во име на кој дејствуваат. На пример, без Француската академија, односно без нивна дозвола во францускиот јазик не смее да влезе ниту еден нов збор…

А кај нас?!
-Кај нас, односно со нашиот и во нашиот јазик за жал, се е возможно. Не може еден висок интелектуалец со врвно дадено право да размислува на оваа тема да рече: Моментално не ни е нападнат јазикот, односно, имаме други приоритети, а ако се случи напад на сродна институција тогаш ќе дадеме одоговор… Ваквиот став ми се чини крајно неодговорен!

И за крај каде и дали го гледате спасот од овие модерни “собитија” кај нас?
– Веќе еднаш во едно интервју реков дека состојбата е како кога паѓа куќа, па секој гледа да се најде од другата страна, каде што претпоставува дека таа нема да се сруши . Забораваме дека власта е менлива категорија. Поентата е дека било која елита во својот елитизам не смее да заборави на она што се случувало пред неа. Основната работа на животот е во континуитетот, а основната работа на смртта е дисконтинуитетот. Во таа смисла, не смее да има резови. Будалаштината, во спротивен случај, би немала крај. Ниедно рушење не носи напредок. Во спротивно имаме само континуирано лудило…

Го гледате ли некаде крајот на лудилото?
-За жал, како и на многу живи, нематеријални работи и на лудилото му е задача да опстане. Во оваа смисла, нашето нема крај или како што рекол Петре М.Андреевски: ” Нашата е долга и широка…” Небулозно е во име на европскиот пат да се откажеме од нешто што ниеден нормален човек не би се откажал. Се надевам дека тоа нам нема да ни се случи!

 

Петар Горко – актер

 

Во прво лице 

ТЕАТАРОТ – Мојот втор дом, мојата психотерапија…

  1. ЗА СЕБЕ

Покрај сите искушенија што ги наметнува животот и професијата останав ЧОВЕК

2 . ЗА ЉУБОВТА:

Единствениот збор кој е основа на моето постоење, живеење, инспирација, енергија…

3: ЗА ЖИВОТОТ:

Духовната исхрана за издигање на духот и постигнување внатрешен мир – основна определба.

 

  1. ЗА ТЕАТАРОТ:

Мојот втор дом, мојата психотерапија, се што не можам во животот, благодарејќи на мојот талент успевам да го преусмерам и претворам во уметност. Најпрекрасното нешто – сцената. На неа може се!!!

  1. ЗА ДОБРОТО

Од памтивек до ден денес секаде и секогаш доброто победува. Да се биде добар човек и да се остане достоен во борбата против злото. Многу е тешко, но тоа е најдобриот лек за преживување.

 

  1. ЗА ЗЛОТО

Влегувајќи во четвртата димензија на живеење – духовноста, злото зазема замав и тоа метастазира како карцином од највисок стадум. Но единствената борба против него е доброто.

  1. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ

Ги има, ги имало и нека ги. Тоа е нивен проблем не мој.

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?

Богатство за кое животот би го дал. Ги имам многу и се гордеам.

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ

Сите мислат дека ние актерите глумиме во животот – најпогрешното разбирање на актерството воопшто. Актерството подразбира ИСКРЕНОСТ без која не може да се игра на сцена, да се допре до партнерот, до својата душа и со сето тоа да се допре и публиката. Нема глума – тоа е останато од некогаш. Инаку се би било лага, а тоа не го поднесувам.

  1. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА

Ја има, многу ја има. Често грлата ни се разболуваат. Некои се алергични.. Но, и без неа не се може. Во стерилизиран простор, ја нема магијата на мирисот и допирот на сите чувства кои се најважни за постоењето на сцена.

  1. ЗА КОЛЕГИТЕ

Се гордеам со мојот театар – навистина има прекрасни колеги, пред се добри луѓе , одлични партнери. Од нив имам и големи пријатели. Прекрасно навистина. Не само во мојот театар, ги имам низ цела Македонија со што посебно се гордеам.

  1. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ

За моја среќа, кариерата не ми дозволи да патам за некој лик. Не дека се што одиграв досега ми се допаѓа, но коцките се редеа, одиграв голем број на посакувани улоги. А за потаму, па што и да дојде ќе го засакам, така сега размислувам.

12 . ЗА ИДЕЈАТА

Основен клуч за почеток на било што во животот. Ја добивам слушајќи музика, гледајќи филмови, читајќи литература, околу себе… а сето тоа го зачинувам со љубов и успехот е неизбежен.

  1. ЗА СОНОТ

Сонувам, тоа е она што го сакам а сеуште не сум кажал никому. Тоа е во потсвеста. Го негувам како да снимам кадар по кадар. Кога ќе се навести целина се претвора во идеја и тргнува…Сакам да сонувам..

  1. ЗА ЈАВЕТО

Изгрејсонце, светлина, топлина, добрина, убавина – среќа што постојам.

  1. ЗА ВИНОТО

Не сум голем љубител, но го конзумирам кога ќе почувствувам потреба. Ако во него е вистината, а јас ја обожувам вистината, наздравувам со вино за неа.

 

  1. ЗА СЕМЕЈСТВОТО

Највредното нешто што може да му се случи на човек во неговиот живот. Бескрајната возвратена љубов никаде и во ништо не е толку возможна колку во своето семејство. Што повеќе???

 

16.. За поезијата ?

Омилената моја литература. Обожувам да ја говорам. Имам зад себе три концерти и едно видео и едно аудио цд. Многу настапи со жива музика. Следат уште, не запирам. Имам прекрасна публика, нема да и го скратам тоа задоволство.

  1. ЗА КРАЈ

Нека победи доброто и како најголемиот лек нека продира моќно во секого… Осветлувањето на душата е моќ која се постигнува со желба . Моја желба е секој да ја добие таа желба и да се насмееме, да ни се озарат лицата, да сватиме дека секоја секунда е вредна да се проживее убаво и среќно. Следната секунда е иднина, претходната неповторливо минато. Да живееме сега и овде.

 

МИЛОРАД АНГЕЛОВ – АКТЕР

 

Во прво лице

La vita e Bella.

 

За себе: Комлпициран, но понекогаш и едноставен.

За љубовта: Неисцрпен извор на енергија.

За животот: La vita e Bella.

За театерот: Театерот е отворена врата за дијалог.

За доброто: Да го има насекаде.

За злото: Блјак..

За пријателите и непријателите: Убаво е да се има пријатели а корисно е да се има непријатели.

За глумата во животот: Понекогаш интересна, забавна, досадна и патетична.

За сценската прашина: Индетитет на креативниот дух.

За неодиграните улоги: Често ги играм сам во себе. Ги чувам, ги растам, воспитувам, за еден ден.

За идејата: Секоја идеја е отпорна на куршуми.

За сонот: I have a Dream.

За јавето: Магично.

За виното: Капка не остана.

За семејството: Мојата вечна инспирација за живот

За планините: Ме направија подобар човек. Им благодарам и им се поклонувам.

За крај: Power To The People.