СО Сречко ГУНЧЕВ, ФОТОГРАФ, ВО ПРВО ЛИЦЕ

 

СВЕТИ ПЕТНАЕСЕТ ТИВЕРИОПОЛСКИ СВЕШТЕНОМАЧЕНИЦИ СВЕДОЧАТ ЗА МОИТЕ СВЕДОШТВА

Сречко Гунчев е еден од најревносните носители на театарската, но и не само таква, фотографија кај нас, па затоа неговата Струмица го награди со наградата СВЕТИ ПЕТНАЕСЕТ ТИВЕРИОПОЛСКИ СВЕШТЕНОМАЧЕНИЦИ, градско признание, од особено значење за луѓето еснафлии од градот под ѕвездите и Царевите кули.

Тој е единиствен фотограф во Македонија, кој е вработен во театар, за што, преку низа настани, во вид на самостојни, па и групни изложби сведочи безмалку четвртина столетие.За тоа ,како изгледа да се фотка една претстава, дали ја гледа еднаш или неколку пати пред да почне со фотографирање, но и за театарскиот миг, за тоа како изгледа да си сведок на градот преку слика,Сречко ни раскажува, директно, во прво лице:

Пред да се вработам во театарот “Антон Панов“, јас веќе фотографирав низ Струмица. Обично тоа беа забави во рестораните, како свадби, Осмомартовски матинеа, деца со Дедо Мраз по градинките и училиштата за новогодишните празнувања и други спортски и културни настани.

Во театарот се вработив во 1994 год. како организатор и билетар. Како вработен во театарот, а подоцна и како дел од Центарот за култура, пред мене се создаде една голема сцена. Сцена полна со театарски претстави ,концерти , изложби, фестивали и сл.

Убаво е пред да се фотографираат претставите да се присуствува на неколку проби.Оние што се во програмата на ФКТ РИСТО ШИШКОВ ги фотографирам без претходно да ги видам. Најчесто фотографирам кога претставата го добива својот конечен лик. Секој момент, секое движење на актерите е вистински момент да се кликне.

Во Струмица како и во другите градови има многу надежни и добри фотографи, но трката за пари ги прави повеќе комерцијални, отколку уметнички настроени. Еден ден, некој ќе мора да продолжи со оваа работа. За да се биде фотограф потребна е љубов, многу труд , дарба од Бога и многу среќа.

Мојата архива нема дно. Сите претстави во театарот ги имам фотографирано. Од 1994 год. до денес, сигурно се повеќе од стотина. На ФКТ “Ристо Шишков“ за 25 години имам фотографирано повеќе од 300 претстави.

Досега, имам остварено пет самостојни и неколку групни изложби.Оваа 2017 год. се случија две изложби. Едната беше “Апстрактна фотографија“, а другата „25 години ФКТ Ристо Шишков“. Интересни за театарџиите се моите албуми на FACEBOOK, насловени како АКТЕРИ, АРТИСТИ И ГЛУМЦИ како и ИЛЈАДА ЛИЦА. Скоро и да нема театарски човек, кој не е дел од овие албуми…Ги има од Македонија, а и од некои други земји кои преку своите театри гостувале во Струмица.

Освен во Домот на Културата, присутен сум и на спортските случувања, меѓу шетачите во паркот,на плоштадот и секако на улиците во мојата Струмица.

Овие мои активности беа наградени оваа година со општинска награда СВЕТИ ПЕТНАЕСЕТ ТИВЕРИОПОЛСКИ СВЕШТЕНОМАЧЕНИЦИ.

Се надевам, тие сведочат пред Бога за мојата работа.

Инаку, Сречко е среќен, а и сите што се во моја близина се среќни. Посакувам повеќе среќни и насмеани лица пред објективот на мојот фотоапарат во наредната 2018 год.

ГОЛЕМ ПОЗДРАВ!!!

Јулијана Мирчевска – актерка

 

Во прво лице

Идејата – се радувам како мало дете

1. ЗА СЕБЕ Секој одговор подолу зборува за мене…

2 . ЗА ЉУБОВТА: Со љубов ја одбрав мојата професија, мојот сопруг, им ја дарувам на моите пријатели, со љубов го дочекувам секое утро… со љубов го пијам моето утринско кафе, со љубов влегувам во театар, со љубов ги родив моите деца и кога ќе ја видам љубовта во нивните очи вперени во мене, ме грее, ме топи , ме исполнува …

3. ЗА ЖИВОТОТ: Некогаш ме фаќа и ме носи по патеки кои јас не ги избирам, но не се давам, се борам да ги земам уздите во мои раце и тогаш, животот е навистина убав !!!

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Ме обзеде, ме маѓепса уште како мала, сонував да застанам на сцена, сонував да бидам актерка… го исполнив сонот. И дојдоа некои чудни времиња. Театарот се бори да опстане …. се бори да го зачува достоинството, се борам и јас да покажам, да докажам дека театарската маѓија е незаменлива.

5. ЗА ДОБРОТО Уште го има, верувам го има , го има во секој човек, насекаде околу нас …. или се лажам пак?

6. ЗА ЗЛОТО За жал, го има.

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ Им благодарам за сите удари, ме направија посилна.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Пред десет години би ви одговорила дека ги имам многу, насекаде … но денес, од како животот неколкупати ми загорчи … ме научи, дека едвај можам да ги избројам на една рака. Малку се, ама вистински се! И тука се, до мене, да се смееме и да плачеме заедно.

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ Не ја разбирам, мислам некогаш ја насетувам, но обично тие глумци се толку добри, што тешко можам да ги проценам од сам почеток, и секогаш се прашувам за тие луѓе: Како самите се гледаат во огледало???

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА Тоа е маѓична прашина… ха,ха…

10. ЗА КОЛЕГИТЕ Луѓе со разни карактери, пријатни, незгодни, секакви. Луѓе со кои создаваме маѓија, луѓе со кои некогаш го минувам целиот ден… луѓе со кои делам иста љубов – театарот. Мојата почит кон сите нив.

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ Има многу кои ги пропуштив, сонувам за многу нови …. не секогаш ги добивам оние што ги сакам, но научив во секоја нова улога да најдам предизвик, да ја засакам и да ја играм со задоволство.

12 . ЗА ИДЕЈАТА И се радувам како мало дете, ја мислам и ако успеам да ја реализирам – нема посреќна од мене!

13. ЗА СОНОТ Од секогаш многу сонував, големи соништа, убави… да ти е жал да се разбудиш, некои од нив ми се исполнија, некои ми се инспирација за некоја сцена, претстстава, па ми се исполнуваат на сцена ….а сонувам и со отворени очи… многу често- за подобар свет.

14. ЗА ЈАВЕТО Знае да е толку страшно, пострашно и од моите кошмари.

15. ЗА ВИНОТО Го менувам за кафе….

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО Причина за животот да биде убав !!!

17. ЗА КРАЈ Да се гледаме почесто во театар

Самоил Стојановски, актер

 

Во прво лице

No acting, PLEASE!

1. За себе: Истражувач од областа на дофатливоста на невозможното. Непомирлив правдољубец, напати вулгарен со именувањето на нештата со нивното вистинско име.

2. За љубовта: Ја имам и отповеќе. Ако. Не штети.

3. За животот: Играрија, во која интересно е кога нема да те фатат како кршиш правила.

4. За театарот: Играрија во која не смееш да ги кршиш правилата. Љубовница која знае кога си ја изневерил со евтина тезга. ЕЕГ на духовното и емоционалното.

5. За доброто: Добро е.

6. За злото: Го има, за да го препознаеме доброто.

7. За непријателите: Некој мора и тоа да биде.

8. За глумата во животот: No acting PLEASE!!!

9. За сценската прашина: Онаа како магичниот прав од најубавите приказни. (Каде ли го затурив спрејот против алергии?…)

10. За колегите: Безусловно се поврзувам.

11: За неодиграните улоги: Нека бидат трпеливи. Ако не стигнам јас да ги одиграм – има кој.

12. За идејата: Зборот идеја ме асоцира на Досетливиот Добромир. Со сијаличката над глава, со насмевка, ама со сФе!

13. За сонот: Најубавиот е оној со отворени очи.

14. За јавето: Расипувач на забави.

15. За виното: Сипи.

16. За семејството: Она што се случува во Вегас – останува во Вегас.

17. За инфантилноста: Кој ме викааA?

18. За крај: Знаете дека ова ќе оди и на Твитер. (Ќе бидат инвентивни коментарите.)

Никола ПРОЈЧЕВСКИ актер

 

Во прво лице

Животот, за жал, го диктира општеството!

 

За себе:

Јас сум човек кој не може да остане во едно место повеќе од десет минути.Уживам во храната. Перфекционист и хипохондрик! Не поднесувам луѓе само со пуста желба за театар, а нималку талент!  Јас сум човек кој не престанува со зборување. Непријател ми е оној кој ми ја одзема слободата и ми го наметнува своето размислување како единствено релевантно! Не сум роб на традицијата, но ме прави да се чувствувам поразличен а со тоа и посебен! Само народи со огромна почит кон традицијата имаат силни татковини……

За љубовта:

Дефинитивно не сум романтичар ниту пак верувам во љубов на прв поглед! Не мислам дека се умира за и од љубов! Сепак тоа им го препишувам на категоријата луѓе со некакви дијагнози! Сум ја доживеал неколку пати и секогаш си викам “далеку од очите , далеку од срцето” визуелното е најпресудно, иако се разбира духовното има огромен удел.

За животот:

За жал го диктира општеството!

А општеството луѓето.

А пак луѓето околу нас го моделираат секојдневието! Уживам тука каде што сум и таков каков сум! Да, веќе сум во возраст кога сфаќам колку е краток!

 

За театарот:

Тој треба да пробудува, да разбудува, да предупредува, да ошамарува, да забавува, сите сетила да ги подбуцнува, да подучува, да образува, да не досадува, да раскажува, да не се злоупотребува, да го прават вистински лица, на вистинско место во вистинско време, да се прави до крај, да не е безидеен…….

За доброто: за злото

Секој од нас е типичен претставник  на  едното или другото! Ако се разбираме!?

За не/пријателите:

Некогаш за нив правиш најубави нешта но заради  нив многу често можеш да си направиш ужасни нешта! Секако, мислам на пријателите, не на секој познаник. Во суштина јас не очекувам ништо посебно од своите пријатели затоа и не се разочарувам нешто посебно.

За глумата во животот:

Па зарем малку ни е на сцена?

Добро искрено времево во кое живееме не принудува и на малку глума !

 

За сценската прашина:

Патината и мирисот кој го има театарот се во ред! Будат емоции уште при првиот контакт! Но јас сепак сум за театри без прашина! Но и еве, искрено, алергичен сум! 🙂

За колегите:

Чудно, но после само две недели на одмор ми недостигаат! А како да не, кога тие се оние со кои поминуваш по 200 дена од годината! Само колеги кои што се во добри односи и приватно, се гарант за успешна претстава!

За неодиграните улоги:

Искрено? Ги немам!

Ниту патам ниту ќе патам по улоги, текстови… Театарот е момент , сега и овде….со судбините и енергиите на луѓето со кои создаваш во моментот….

За идеата:

Без идеа сме ништо….нема театар…идеата често пати е пет пари….обично омалужуваат нечии идеи -луѓето кои и воопшто  немаат. Плашејки се и свесни за својот неталент плукаат по сечија идеа наметнувајки ја најневредната како единствена релевантна/вредна  зашто само таму би се чуствувале способни …

За сонот:

Пред десетина години сонував за холивуд….

Ама сега започнувам да си го создавам….тој си е мој холивуд посебен,специфичен..не престанав да сонувам ама научив да се будам кога ќе сфатам дека сонот нигде не води

За јавето:

Моето јаве е во Битола, во народниот театар! И без нималку скромност ќе речам “школа” за остатокот од малата ни земја! Ниту маштам ниту сонувам! Јаве е, дојдете уверете се! Јавето е оти тука, во истата таа мала земја сме легнале на брашното и дури ни несе кокошката, ќе мечтаеме за повеќе и подобро, несвесни колку и што се имаме!

За виното:

Коктелите  после премиерите завршуваат залеани со литри и литри вино! Па моменти за паметење за критикување и т н… Јас сум повеќе по белото ;-), црвеното ме кодоши на жена ми, остава траги на устата!

За семејството

Ми дава сила. Утеха е после неуспех, мотив за понатаму и за повеќе! Причина заради која започнувам одново и одново… Семејството ми дава смисла.

За крај

!!!

Катерина Аневска  – актерка

 

Во прво лице

ТЕАТЕРОТ-МАГИЈА, ОВДЕ И СЕГА!

  1. ЗА СЕБЕ: J.S.Bach- Сhaconne,Partita N. 2BWV 1004

2 . ЗА ЉУБОВТА: Слобода..Суштина..

  1. ЗА ЖИВОТОТ: Привремено присуство..
  2. ЗА ТЕАТАРОТ: Магија, ОВДЕ и СЕГА
  3. ЗА ДОБРОТО – БОГ.
  4. ЗА ЗЛОТО Нека го има СЕ помалку..
  5. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ – НЕПРИЈАТЕЛИ?!..хмм..тежок збор некако..

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? МОИ :)

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ Смешно, накај апсурд..
  2. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА Ако е како метафора-ДА! Не сум алергична!! J
  3. ЗА КОЛЕГИТЕ Соучесници во живеењето и градењето на еден преубав сон наречен- ТЕАТАР.
  4. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ Нови предизвици.Ги чекам со раширени раце и срце!!

12 . ЗА ИДЕЈАТА Иницијална каписла. Неуништлива.Смела.

  1. ЗА СОНОТ Фројд кажал многу.. J
  2. ЗА ЈАВЕТО Нека биде за СИТЕ сончево!
  3. ЗА ВИНОТО Бело, Мускатно!
  4. ЗА СЕМЕЈСТВОТО Дом,Топлина, Поддршка..
  5. ЗА КРАЈ Што и да правиш, прави го страсно и безкомпромисно.. Никогаш не се откажувај од внатршниот глас!! Благодарам. J J J

Заврши првиот театарски фестивал во Гостивар

 

Театарската претстава „Вечера од трошки” во изведба на Албанскиот театар од Скопје ја доби првата награда.

Со прогласување на најуспешните синоќа во Центарот за култура АСНОМ во Гостивар беше затворено првото издание на Интернационалниот театарски фестивал „Отело“.

Стручното жири во состав Музафер Етеми, Сулејман Рушити и Исмет Рамадани ги прогласи и најуспешниот режисер, актер и актерка. За најдобар актер беше прогласен Ромир Зала од Албанија.

a најдобра актерка е Амернис Нокшиќи-Јованоска. Наградата за најдобра режија му припадна на Фатос Бериша од Косово.

Директорот на фестивалот Арѓенд Хасани оцени дека големата посетеност на сите пет вечери покажала дека Гостивар има извонредна публика и оти потребата од основање на професионален театар во Гостивар станува императив.

Организаторите најавија дека фестивалот ќе стане традиционален, а очекуваат и поддршка од локалната самоуправа.

Фестивалот траеше од 9 до 13 ноември, а публиката имаше можност да ги проследи претставите „Тема со тебе“ на театарот Александар Мојсиу од Драч, „Психоза 4:48” на театарот „Адриана Абдулаху“ од Урошевац, „Вечера од трошки” на Албанскиот театар од Скопје, „Парчиња” на театарот Артполис од Приштина и „Лекција” на Кумановскиот театар.

Фестивалот го организираше Здружението за култура „Фишта“ од Гостивар со финансиска поддршка на Министерството за култура, општина Гостивар и неколку компании од градот.

Ева Скендеровска – актерка

 

ВО ПРВО ЛИЦЕ

Сценската прашина – зачин, неопходен за магија!

За себе:

За себе не зборувам премногу, човекот е тоа што го прави. Човек може да раскажува, повеќе или помалку искрено што мисли за себе. Но, тоа не е доволно, свеста за себе се гради заедно со околината.

За љубовта:

Прекрасен идеал, кој бара да се случи, но и да биде препознаен. Романтичната љубов е убав занес, додека пак целосната љубов бара посветеност и верба во другите.

За животот:

Еден е, мора да се проживее со живост, не со страв.

За театарот:

За мене е повик, работа, секојдневен мотив, борба и растење. Близок е до животот, тука е да не штрекне, да не освести, да инспирира и да замислува светови кои постоеле, постојат или никогаш не постоеле.

За доброто:

Уште еден идеал во кој верувам. Не е лесно да се биде добар, потребна е свесност и рециклирање на негативните емоции. Доброто треба да се негува, храни и мултиплицира, во спротивно идеалот е загубен.

За злото:

Најчесто е одлика на несреќните луѓе. И на оние кои сеуште не ја осознале моќта на доброто.

За непријателите:

Непријатели не постојат. Постојат само луѓе со кои не се разбираме и најверојатно, не ни треба да се разбереме. Зошто да бидат непријатели?!

А за пријателите:

Пријателите се нашите блиски луѓе, нашата прва потпора, искрена радост, огледала на нашата душа, карактер и љубов. Како и се во животот, се менуваат, но неколку луѓе остануваат пријатели за цел живот, а тие се скапоцени.

За глумата во животот:

Не треба да постои, освен ако не сакаме да се лажеме самите себе. Животот се состои и од многу баналности, не вреди да се глуми на она малку време што ни преостанува во секојдневието.

За сценската прашина:

Моментите на сцената се кројат од безброј мали и големи нешта, но најмногу од искреност, работа и труд. Сценската прашина е зачин кој е неопходен за да се случи потребната магија.

За колегите:

Како и семејството, не се бираат, но се пронаоѓа разбирање, се гради доверба и меѓусебна почит.

За неодиграните улоги:

Ќе се одиграат 🙂

За идејата:

Општо земено, добро е да се „идеира“, не само да се идеализира.

За сонот:

Сонот ми е да се реализирам на јаве, да дадам се од себе, да бидам професионална и да ја добијам заслужена гратификација од тоа што го работам.

За јавето:

Ете, во јавето, си дозволувам да сонувам. Сакам да се занесам понекогаш, да дозволам да ме понесат емоциите, да си отворам што повеќе погледи, и потоа да се вратам во реалноста. Мислам дека постои здрав занeс, кој ни ги полни батериите и не испразнува од негативноста.

За виното:

Со јагнешко го сакам црвено и со морско бело. Сакам десертни вина, како што сакам и десерти. А знаете, благото вино, издава шеќерни вистини.

За семејството:

Вечна благодарност за безрезервната љубов и поддршка дадена низ годините.

За крај:

Длабок поклон.

Елизабета Клинчаревска Младеновоска – актерка

 

НЕПРИЈАТЕЛИТЕ – да се живи и здрави…

1.ЗА СЕБЕ – Емотивна, добронамерна и забавна.

2 . ЗА ЉУБОВТА: Ја имам во повеќе облици и секоја е бесценета…

3. ЗА ЖИВОТОТ: Џон Ленон рекол: “Животот е она што ти се случува додека си зафатен правејќи други работи”. Така е!

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Исконска желба за промена.

5. ЗА ДОБРОТО – Убаво чувство со кое би ги инфицирала сите!

6. ЗА ЗЛОТО – Човечката злоба, секогаш доаѓа како резултат на немоќ, или слабост!

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ – да се живи и здрави…

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? – непроценливо богатство!

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ – Лага и лицемерие !

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА – Кога ќе стапнам на сцената, воопшто не мислам на прашината…Тогаш е важна магијата…

10. ЗА КОЛЕГИТЕ – Потребна е поголема колегијалност…

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ – Што е мое, ќе си дојде…

12 . ЗА ИДЕЈАТА – Идејата и рализацијата се најдобри другарки.

13. ЗА СОНОТ – Димензија во која и нереалното изгледа реално. 14. ЗА ЈАВЕТО – Се трудам да биде убаво и весело!

15. ЗА ВИНОТО – Нека ми прости, но подобра ми е дружбата со Пивото.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО – Мојата среќа, мојата љубов…мојот мир. 17. ЗА КРАЈ – Не постои крај…

18. Пасија- ПАТУВАЊА со семејството и посета на Рок концерти!

Хана Миленковска – режисерка

 

Во прво лице

 Животот-големо уметничко дело

  1. ЗА СЕБЕ:   Борба со себе и светот, внатре, надвор, секој ден, секој миг.
  1. ЗА ЉУБОВТА:  Слобода
  1. ЗА ЖИВОТОТ:  Едно големо уметничко дело
  1. ЗА ТЕАТАРОТ:  Мисла во простор
  1. ЗА ДОБРОТО:  Вистината
  1. ЗА ЗЛОТО:  Страв + неукост
  1. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ:  “Kill them with kindness”

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?  Најважното огледало

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ:  Протокол, прилагодување…
  1. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА:  Микро-оставштина од мигот.
  1. ЗА КОЛЕГИТЕ:  Соборци, ко-креатори
  1. ЗА НЕНАПРАВЕНИТЕ ПРЕТСТАВИ:  Притисок, стремеж, инает

 12 . ЗА ИДЕЈАТА:  Воспалителен процес, кој се лечи со дејствување, во спротивно остава лузни во форма на  парче ништо.

  1. ЗА СОНОТ:  Контакт со „таму негде“ и себе истовремено.
  1. ЗА ЈАВЕТО:  Тешко ми е да сум нон-стоп присутна и присебна во ваков свет.
  1. ЗА ВИНОТО: Важно е да се има апетит за убавото, вели еден драг пријател.  
  1. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Ќе се учиме да се сакаме, цел живот, до крај .
  1. ЗА КРАЈ:  „Те молам“ , „Благодарам“, „Извини“. Ајде сега  сите заедно- „Те молам“…..