Владимир Тулиев актер

 

Во прво лице

ВИНОТО Е ОД БОГА

1. ЗА СЕБЕ – Ај, подобро други нека кажат, јас многу си се фалам, ха, ха.

2 . ЗА ЉУБОВТА: – Ех, колку љубам да …. ама некако тешко ми оди.

3. ЗА ЖИВОТОТ: – Ќе си го изживеам слатко за сите пари, ако е здравје.

4. ЗА ТЕАТАРОТ: – Е тука љубовта ни за миг не ми се намалува.

5. ЗА ДОБРОТО – За жал сѐ помалку го има.

6. ЗА ЗЛОТО – Е, за жал сѐ повеќе го има.

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ- Ги знам сите, ама нека си ги поблизу до мене.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? – Дај боже повеќе да ги има.

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ – Ах, мислам дека повеќе ја има во животот.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА – Ако ја немаше, театарот ќе беше аптека.

10. ЗА КОЛЕГИТЕ – А што би правел без нив, којзнае?

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ – Тагувам, да, ама ај, некој ден можеби.

12 . ЗА ИДЕЈАТА – Се надевам ќе се спроведе, барем дел.

13. ЗА СОНОТ – Секогаш ми е жал кога ќе се разбудам, во сонот сум се.

14. ЗА ЈАВЕТО – Ех, да беше сон.

15. ЗА ВИНОТО – Пивото е направено од луѓето, виното од Бога.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО – Мојата сила и мојата слабост.

17. ЗА КРАЈ – Никогаш да нема крај.

Магдалена Ризова Черних слави 25-годишен јубиле

Во денешно време потешко е да го насмееш народот, отколку да го расплачеш.

“Секогаш имало и ќе има интерес за театар, децата растат, доаѓаат нови генерации, сите се интересираат и тој интерес никогаш нема да згасне. Театарот е буре без дно, секогаш ќе има публика која ќе доаѓа да ги гледа претставите”, вели Магдалена Ризова – Черних

Играте во театар, ве гледаме во серии, водите детско драмско студио, се занимавате со педагошка дејност. Како успевате да балансирате меѓу сите овие обврски?

-Ако се сака, се се може. Нема – не можам, немам време, зафатена сум… Си ја сакам работата и досега не сум одбила ниту една претстава, независно дали се работи во мојата матична куќа или за гостување во било кој дел од Македонија. Само што сега со годините, повеќе се концентрирам во Скопје, повеќе внимание посветувам на работата со децата и студентите. Но, се ме исполнува и театарот, и сериите и факултетот… Животот си тече, и подготвена сум на секаков предизвик. Сакам театар, филм, серија… Тоа ми е работа, за тоа сум предодредена. Можеби понатаму во животот би почнала да пишувам текстови, некои драми, да ги споделам своите искуства…

Долги години водите детско драмско студио. Има ли интерес кај децата за глумата и дали се посветени?

-Да, веќе 20 години работам со деца и млади од 8 до 18 години кои сакаат да глумат и можам да кажам дека се повеќе се зголемува интересот. Секојдневно на телевизија гледаат филмови, драми, приказни, па сакаат и тие да знаат како е да се глуми. Дел од нив,најдобрите, учествуваа и во одредени претстави во МНТ, во “Електра”, “Аладин”… па се стекнуваат со искуство. Со самото тоа полесно им е понатаму доколку сакаат да се запишат на факултет, па кога ќе завршат влегуваат во театри. Инаку, групата брои околу дваесетина членови, редовни се, посветени и доаѓаат пред се поради дружењето.

Како ги препознавате талентите или е сепак потребна напорна работа?

-Талентите се гледаат од мали, уште од 8-9 години и знам које дете ќе доаѓа и ќе стане актер, но се случува одредени талентирани деца да се запишуваат и на други факултети, на право, медицина… Има и такви кои се упорни и успеваат со напорна работа. Веднаш се гледа желба за работа, па ако не успеат да се запишат од првпат на драмски, упорни се и доаѓаат и вторпат и третпат. Па и јас сум примена од вторпат на ФДУ.

Што мислите за тоа студентите да се калат на професионална сцена и кои се предностите?

-Во последната претстава “Дони Дарк” во Театар Комедија главната улога ја игра студент, и сите сакаат да заиграат на професионална сцена, но не секој ја има таа можност. Сепак влегуваат во разни серии, филмчиња, јавноста ќе ги примети, како и режисерите… Не е секогаш онака како што замислувале, но, нема откажување. Се случуваат и кризи, но доколку навистина ја сакаат глумата, ќе истраат.

Бидејќи имате искуство и на филм, во серија, на театарската сцена, што е всушност најголем предизвик и кои се разликите за еден актер?

-Има разлики и тоа големи, се си има своја убавина. Во театарот се е сега и веднаш, нема враќање, се снаоѓаш веднаш, го играш моментот, а во филм или серија може сцената да се врати по 13, 14 пати, се додека не биде како што треба. Со самото тоа многу потешко и поголем предизвик е да се работи во театар, но и поголема сатисфакција е бидејќи публиката е тука, околу вас.

Колку во денешно време има интерес кај народот да доаѓа во театар?

-Секогаш имало и ќе има интерес, децата растат, доаѓаат нови генерации, сите се интересираат и тој интерес никогаш нема да згасне. Театарот е буре без дно, секогаш ќе има публика која ќе доаѓа да ги гледа претставите.

Дали сакате повеќе да глумите во сериозна претстава или во комедија?

-Порано играв само во сериозни претстави, потоа почнав да глумам во комедии. Јас не правам разлика. Се е до режисерот, зависи како ве гледа, како комичар или како трагичар. Мое е да одглумам, а нивно да одберат. Јас подеднакво ги сакам и комедијата и драмата. Иако, мислам дека во денешно време е многу потешко да го насмееш народот, отколку да го натераш да се расплаче.

Ве гледавме и во Македонските народни приказни, дали повторно ќе снимате овој тип на серии?

-Да, снимив 171 претстава за година и половина и мора да кажам дека ми се прираснати за срце. Се надевам дека наскоро проектот повторно ќе започне. Треба да се погоди целата екипа, од актерите до режисерот, снимателите, да се знаеме и исто да размислуваме. Тогаш многу лесно влегувате во приказна. Ако екипата и атмосферата се добри, тогаш и производот е добар.

За крај дали подготвувате некој нов проект?

-Неодамна премиерно беше одиграна претставата “Дони Дарк” во која глумам. Атмосферата и екипата беа добри и испадна подобро отколку што очекував. Сакам да работам во проекти во кои луѓето се заангажирани се да испадне како што треба. Во подготовка е и нов филмски проект, но повеќе информации ќе се знаат за два до три месеци. И во мојата матична куќа МНТ следуваат нови проекти… (Д.Т.)

позамено од vecer.press

АЛЕКСАНДАР КОПАЊА, АКТЕР

 

Во прво лице 

ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ- ТОТАЛЕН ИГНОР!!!

 

  1. ЗА СЕБЕ: Длабок хиперемотивен удар …

2 . ЗА ЉУБОВТА: “… сакам да лежам покрај тебе и нечујно молчејќи да ти зборувам:”Љубов, Љубов, Љубов!!!”” Е.М.Ремарк (“Писма”)

  1. ЗА ЖИВОТОТ: Театар.
  2. ЗА ТЕАТАРОТ: ФАНАТИК !!!!
  3. ЗА ДОБРОТО: Секогаш да е присутно…
  4. ЗА ЗЛОТО: За жал неизбежно …
  5. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Тотален Игнор !!!

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?: Креативни Музи !!!

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: Непотребна.
  2. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Кислород.
  3. ЗА КОЛЕГИТЕ: … од крајност во крајност… секој спрема заслугите.
  4. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: Секојдневно ги играм.

12 . ЗА ИДЕЈАТА: По секоја цена да се реализира.

  1. ЗА СОНОТ: Јаве.
  2. ЗА ЈАВЕТО: Сон.
  3. ЗА ВИНОТО: За жал забрането… но ако треба да наздравам, тогаш Водка.
  4. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Благослов.
  5. ЗА КРАЈ: “Најпосле Крај” (монодрама)

 

МНТ: ”Без галама”- на судот на публиката!

 

Во полната сала на МНТ, беше одиграна новата претстава со наслов “Без паника “ во режија на Тони Михајловски

А на сцената… докажаните Весна Петрушевска-Бејбе, Игор Џамбазов, Нино Леви, Арна Шијак, Камка Тоциновски… како и Александар Михајловски, Емилија Мицевска, Александар Ѓорѓиевски, Стефан Спасов…

И секако режисерот Тони, кој сигурно знае како е и зад сцената и на сцената. И токму за тоа и зборува самата претставата, во која актерите играат актери… Интересен е моментот што самата претстава започна сосема невообичаено без стандарден почеток, туку со актерите на сцена кои “ги пробуваа улогите”, си правеа шега на своја сметка, па публиката во прво време не знаеше дали претставата започнала или не. А откога режисерот и официјално и во свој стил на одличен шоумен ја најави изведбата на претставата, започна да се одвива дејствието…

Најавена како комедија на ситуации, на сцената актерите и буквално се најдоа во најразлични ситуации, помалку или повеќе смешни, трагични – реални… трасирани од Мајкл Фрејн, авторот на текстот според кој е правена претставата.

Така, на репертоарот имаме комедија на ситуации, комедија како еден од најтешките жанрови која своја реприза ќе има и на 14 април, а на публиката останува да го каже своето…

Седум претстави на 11. ИТФ „Лица без маски“

 

Четири гостински и три домашни претстави ќе прикаже 11. Интернационален театарски фестивал „Лица без маски“ кој под мотото „Најди начин“ ќе се одржува од 12-ти до 16 април. Фестивалот ќе биде отворен во Дом на АРМ од 20 часот со документарната и политички ангажирана претстава „Јами дистрикт“ по текст на Милена Боговац и во режија на Кокан Младеновиќ од Србија.

„Лица без маски“ е посветен на независната професионална продукција која го негува експерименталниот и современ театарски израз. Директорот на фестивалот Миодраг Костиќ за МИА истакна дека и ова издание ќе има квалитетни и значајни продукции, претстави кои по својата естетика нудат нови истражувачки и експериментални концепти. Фестивалот донесува и новини зашто првпат на програмата ќе има т.н. сензорна претстава, како и документарна претстава, а сите, вели тој, се брутално искрени и жестоки во актуелниот политички миг во нашето општество, но и на глобално ниво.

– За жал, годинава од сè уште за нас нејасни причини не ја добивме традиционалната финансиска поддршка од Министерството за култура во рамките на годишната програма. И покрај фактот што на фестивалот носиме висококвалитетни продукции и имиња од светот на театарот. Сепак, нашата желба да понудиме нешто ново и различно е посилна. Успеавме во соработка со Конгресниот центар „Александар Македонски“ (Универзална сала) и со финансиска поддршка од Град Скопје и дел од странските амбасади во Македонија, да направиме програма достојна за нашиот фестивал. Верувам дека публиката ќе биде задоволна и од годинашното издание, изјави Костиќ.

Претставата со која во четврток ќе почне 11. ИТФ „Лица без маски“ е продукција на БИТЕФ театар од Белград, новосадскиот Think Tank Studio и Фествалот Maszk од Сегедин, Унгарија. Раскажува за настан од селото Јамина, најстара палеолитска населба во историјата на човештвото, каде НАСА кажува дека е пронајден скелет од најстариот човек на планетата. Бидејќи се наоѓа на територија на три држави: Србија, Хрватска и Босна и Херцеговина, секоја се обидува тоа да го присвои.

Претставата брутално зборува за бесмисленоста на националните поделби во 21 век, кога науката и технологијата одат напред. Според режисерот Младеновиќ, претставата „удира и во стомакот и во главата“ зашто сакале да направат нешто радикално, нешто што ќе биде страв од следна војна.

– Ние во Србија, Босна и Хрватска немаме само исти политики. Имаме и исти луѓе кои ги направија војните во 1990-те. Таа повишена реторика, коцкањето со туѓите животи, со туѓи глави, ќе нè однесе во некоја нова катастрофа. Поради тоа го измисливме тој факт, дека три нации се борат да докажат која е наследник на најстариот човек на светот околу археолошко наоѓалиште. Таквите апсурди може да нè одведат сите нас во нови крвопролевања. Затоа претставата се потсмева на сè што значи политичко опкружување. Нормалните луѓе на Балканот не смеат да дозволат да ни се повторат 1990-те, истакнува режисерот Младеновиќ.

Во едно свое интервју тој вели дека бурно на оваа претстава реагираат само националистите од сите страни кои немајќи лични квалитети и успех се кријат зад нешто што е колективно знаме. – Нацијата е последниот азил за неуспешните луѓе, смета режисерот.

Во претставата играат актерките Исидора Симијоновиќ, Јелена Граовац, Нина Нешковиќ, наратор е Немања Драгоша. Тие, наведува организаторот, заедно со живата музика на групата „VROOM“, ја држат публиката будна, насмеана и затечена во двата часа тотален театар.

На годинашниот фестивал првпат во Македонија ќе гостува сензорна претстава – „Арктик“ во режија на Серџи Отс, на експерименталниот и независен театар „Понтен Пие“ од Шпанија. Од 13-ти до 15 април таа ќе има по три изведби на ден пред платото на Универзална сала каде што ќе биде поставена куќичка.

– Ограничен број од 20 посетители на една изведба ќе имаат можност да ја видат и почувствуваат магијата на студениот Арктик, а доживувањето е бесценето и уникатно, посочи организаторот на фестивалот.

На 14 април на Малата сцена во Македонскиот народен театар ќе гостува „55 нијанси на геј“ на „Ќендра мултимедија“ од Косово во режија на Блерта Незирај. Претставата минатата година предизвика голем регионален интерес.

Четвртата гостинска претстава е „Дримвил“ на „92. Арт театар“ од Атина во режија на Ефи Меравоглу, која ќе биде изведена на 15 април на Малата сцена во Македонската опера и балет.

Од македонската независна продукција на 13 април од 22 часот на Малата сцена на Универзална сала ќе гостува Интимен театар од Битола со претставата „Три напред, три назад (седум осмини)“ во режија на Софија Ристевска, која лани ја доби наградата за најдобра режија на ИТФ „Лица без маски“.

На последната фестивалска вечер (16 април) од 20 часот во Детскиот театарски центар ќе настапат минатогодишните победници на „Лица без маски“- независниот театар „Артопија“ со претставата „Ужегнатост“ во режија на Владимир Милчин.

Пред доделувањето на трите фестивалски награди, на 16 април од 22 часот на Малата сцена на МОБ ќе биде изведена кореодрамата „Ла Ла Ла“ – авторски проект на Саша Евтимова

ТЕАТАР

Празник ,на нашиот храм,на театарот…на само неколку дена пред премиера единствено што ми поминува низ глава се зборовите на овој филозоф…раскош се нашите проби,нашите живеења,нашите приказни од секоја изведба…она што останува е нашата љубов кон раскошот наречен

“Уметноста е секогаш сомнителна затоа што таа ја размрдува удобноста на етаблираниот смисол,затоа што истовремено е многу скапа но и бесплатна и затоа што ова наше општество сеуште нема поим што мисли за сиот раскош што го нуди театарот .”
Roland Barthes

МИЛАН Секулоски актер

 

Во прво лице

Расеан сонувач…

1. ЗА СЕБЕ – Расеан сонувач.

2 . ЗА ЉУБОВТА: Ништо без неа.

3. ЗА ЖИВОТОТ: Животиште-Чудо !

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Неизлечива болест

5. ЗА ДОБРОТО: Само за добро да е (мислам дека беше стих од некоја песна)

6. ЗА ЗЛОТО: Без него не би го препознале доброто

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Да се живи, здрави и подалеку од мене.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Исто како за непријателите, ама да се до мене.

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ : Нешто што никогаш не го научив

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Малку се лепи на гласни жици, ама не е страшно.

10. ЗА КОЛЕГИТЕ: Без нив ништо.

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: Ќе си ги сонувам додека не дојдат на јаве

12 . ЗА ИДЕЈАТА: Добро е да се има идеја.

13. ЗА СОНОТ: Магијата на спиењето.

14. ЗА ЈАВЕТО: Подобар е сонот.

15. ЗА ВИНОТО: Топлина за душа и тело.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Најголемата поддршка за моиете соништа.

17. ЗА КРАЈ: ФРЛЕТЕ ГИ СКАПИТЕ АЛИШТА !!!

Пофала на лудоста – Еразмо Ротердамски

Режија: Саша Нацевски

Во продукција на приватниот театар Чин 4 Сцена 5 со поддршка на НУЦК Марко Цепенков – Прилеп. Премиера крај на Март или почеток на Април

Елизабета Стефановска актерка

 

Во прво лице

Не знам ништо, учам секој ден

1. ЗА СЕБЕ – Луд Диоген,сеуште и секогаш ќе го барам Човекот како олицетворение на доброто .
2. ЗА ЉУБОВТА – Само една од сите е вистинска…Вечност, па макар и со превисока цена.
3. ЗА ЖИВОТОТ  – Не знам ништо, учам секој ден.
4. ЗА ТЕАТАРОТ – “Најди го тоа што го сакаш и дозволи му да те убие”…Можеби еден ден и ќе ме убие…”The show must go on”
5. ЗА ДОБРОТО – Се.
6. ЗА ЗЛОТО – “Секое зло за добро”…Но подобро да го нема…
7. . ЗА ПРИЈАТЕЛИТЕ Имам само пријатели, колку се, толку се, токму се. Си ги одгледувам
НЕПРИЈАТЕЛИТЕ -Таквите НЕ ПОСТОЈАТ.
8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ – Лоша школа, ужас!
9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА -Имуна сум  Кога не ја дишам, се разболувам !
10. ЗА КОЛИГИТЕ – Луѓе од крв и месо. Секогаш со разбирање, љубов и човечки однос кон сите нив…Така ме учеа мене. Оние што не мислат така…жал ми е за нив.
11.ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ – Ќе ги одиграм.
12. ЗА ИДЕЈАТА – Причина за причината и потаму
13. ЗА СОНОТ – Не е случаен .
14. ЗА ЈАВЕТО – Живот,тука и сега. Борба за реалноста да му се приближи на сонот.
15. ЗА ВИНОТО – Љубов. Нека е добро и нека е црвено.
16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО – Незаменливо и Свето .
17. ЗА КРАЈ –  Да не паламудиме многу. Животот и не е така краток. Има време за се, ама баш се…Фала му на Бога.

Mиле Вратеоски – Актер

 

Во прво лице

ЗЛОТО Е НЕДОСТАТОК НА ДОБРО

За себе – Најтешкото прашање прво.хахаха Јас сум едно зрно песок, кое си го бара своето место на оваа огромна плажа.

За љубовта.  – Таа е тој перпетуммобиле што го движи светот, без неа би бил светот едно големо ништо.

За животот.  – Животот тоа е љубовта.

За театарот.  – Театарот тоа е Животот – Тоа е љубовта.

За доброто.   – Доброто е еден загрозен вид, кој што го задскриваме во маргините на овој механички свет во којшто живееме.

За злото.  – Злото не постои,тоа е само недостаток на добрина.

За непријателите  – За кој?

А за пријателите – Непроценливо богатство.

За глумата во животот  – Генерално многу глумци, но малку актери. Многу го имаат “студирано Станиславски”. Јас лично сега помалку Чеховски го играм Стриндберг со моите две принцези-Ана и Теона,а во антрактот “Влјубениот Шекспир”(Слушајќи го Леонард Коен).

За сценската прашина. –  ООО! Тоа не е обична прашина, тоа е магична прашина. Кога би ја ставиле под микроскоп, би ги виделе сите Јулии, сите солзи на трагедиите сите насмевки што броделе низ театарот.

За колегите  – Театарот е колективна игра. Како и во животот, човекот не може да биде сам.Затоа го сакам зборот Партнер на сцена  бидејќи го отсликува чувството дека театарот е мој втор дом и колегите, моето второ семејство.

За неодиграните улоги  – .Се што е мое ќе си дојде, ама повеќе од пет минути не го чекам. Што би рекол Прличко…

За идејата – Работата раѓа идеи, а идеите го движат светот.

За сонот.   – Сонот е желба што ја посакало твоето срце а мозокот ја претвора во идеја, а тоа другото го знаете.

За јавето.  – Јавето е исполнета желба на срцето.

За виното  – Колку страници имам на располагање?

За семејството  – Најважното нешто во мојот живот.

За крај  – Љубовта , сонот и почитта, никој не може да ни ги одзеде – Искористете ги.

Мартин Јорданоски – актер

 

Во прво лице

ЖИВОТОТ НЕ ЗАВРШУВА СО СМРТТА

  1. ЗА СЕБЕ– Млад, убав, згоден, весел, насмеан. Просто, да ме грабнеш и да бегаш.

2 . ЗА ЉУБОВТА:– Без љубов сме ништо. Останува само една црна празнина која нема крај. Љубовта треба да се дарува секојдневно. Не само на луѓето. Тука се животните, растенијата и водата. Пробајте да гушнете дрво. Пробајте пред да испиете чаша вода да ја опсипете со убави мисли. Универзумот секогаш ќе ви врати отповеќе љубов. Мислам дека љубовта е единатвеното нешто кое ме одржува во живот.

  1. ЗА ЖИВОТОТ: Животот е едно големо тркало. Секогаш има горе и долу. Има падни и стани. Сметам дека е многу важно да се има позитивна мисла во секоја ситуација. Но, во едно сум сигурен. Каков и да е, животот е убав…и не е само еден. Тоа е уште поубаво. Животот не завршува со смртта.
  2. ЗА ТЕАТАРОТ: Театарот е исто така споен со љубовта. Не се објаснува со зборови, се доживува. Театарот е нешто што го носиш во себе и со себе 24 часа во денот. Ако не сум сценски активен повеќе од една недела, имам вишок енергија која не се троши со вежбање, трчање и сл. Се троши само со играње на сцена. Физички и емоционално. Театарот е света работа. Како што за некој е црквата, така за мене е театарот. Во театар има пишани и непишани правила. Во театар не се влегува со капа, кратки панталони, пуканки, пијалок. Не се аплаудира за време на претстава (има исклучоци). За тоа сме виновни делумно ние, театарџиите и театарските куќи, зашто не ја едуцираме доволно публиката. Треба да поработиме на тоа заедно. Да ја кренеме театарската култура на повисоко ниво. Со тоа ќе се крене и квалитетот на претставите. Инаку и филмот е убава работа.
  3. ЗА ДОБРОТО:– Доброто секогаш ќе го победува злото. Но, еден ден ќе завладее ера на љубовта. Се надевам дека ќе го доживеам тоа. Едноставно е, само на некој тоа не му одговара…финансики, егоистички.
  4. ЗА ЗЛОТО– Злото не е убава работа. Кога си злобен т.е. имаш злобна мисла, пред се му штетиш на твоето тело, на твојот организам, на твојата вода. И кармата се враќа посилно. Затоа треба да се шири љубов, љубов и само љубов.
  5. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ:– Ги имало и ќе ги има, но секогаш се добредојдени за да не поттикнат да сме уште поцврсти. Благодарен сум им. Не им мислам ништо лошо на ниту еден од нив, баш напротив.

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Малку се, ама се секогаш тука и многу ми е драго што сум сигурен дека можам да се потпрам на нив. Фала Ви!

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ :– Ретки се тие кои се добри во тоа. Многу се тие кои мислат дека се добри. Да ја оставиме глумата на глумците. Да бидеме искрени и отворени во животот.
  2. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА:– Ја има премногу. Добра е, го зајакнува имунитетот, но можеш да фатиш и некоја болест на грло. Има посебен мирис и вкус. Многу е непријатна за публиката, бидејќи тие не се навикнати на толку прашина. Сепак таа е дел од духот на театарот.
  3. ЗА КОЛЕГИТЕ:– Фантастични суштества со кои де се сакате, па расправате, па пак се сакате…но сето тоа е нормален дел од процесот, а нормално во функција на претставата.
  4. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ:– Сакам филмски улоги

12 . ЗА ИДЕЈАТА:– Најчесто ти доаѓа во тоалет, во 5 часот наутро пред заспивање…па утредента си заборавил на идејата. Треба да се има една основна идеја дека се натпреваруваме со самите себе и одиме напред

  1. ЗА СОНОТ:– Нека остане сон, за да не го подрекуваме.
  2. ЗА ЈАВЕТО:– Јавето, за жал, е една многу грда слика. Неколку пати пробувам да продолжам со одговоров, но ако продолжам или некој ќе ме тужи или ќе има бурни реакции. Многу работи не функционираат, а свесно се замижува со очи.
  3. ЗА ВИНОТО:– Еден од поубавите пијалоци, особено нели нормално, ако е квалитетно. Виното мора да се почитува. Не се меша со други течности. Се служи на одредена, препорачана температура за да можеш вистински да го почувствуваш. Во нормални количини, со здрав оброк, совршена комбинација. Надвор паѓаат крупни снегулки, ти седиш покрај каминот во дрвена викендичка и слушаш или музика по желба или како пукаат дрвата во каминот.
  4. 16. ЗА КРАЈ:– На негативната енергија да одговориме со позитивна. Да даруваме љубов колку можеме повеќе. Пробај да направиш едно добро дело во денот. Направи нешто различно. Истражувај. Пробај. Ако не пробаш, ќе се каеш, нема да знаеш.