Александар Тодески актер

 

Во прво лице

ТЕАТАРОТ-СВЕТО МЕСТО

1. ЗА СЕБЕ: ДРУГИТЕ НЕКА КАЖАТ

2 . ЗА ЉУБОВТА: УБАВО Е КОГА ЈА ИМАШ

3. ЗА ЖИВОТОТ: МНОГУ Е КРАТОК

4. ЗА ТЕАТАРОТ: СВЕТО МЕСТО

5. ЗА ДОБРОТO: РЕТКА ПОЈАВА

6. ЗА ЗЛОТО: ПОДАЛЕКУ ОД МЕНЕ

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: НЕМА СПАС

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? СЕ РЕТЧАТ

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: СИТЕ ГЛУМИМЕ

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: СЛАТКА Е

10. ЗА КОЛЕГИТЕ : ДА СЕ МНОЖАТ

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ : НЕ СЕ ДОИГРУВААТ

12 . ЗА ИДЕЈАТА : ИМА МНОГУ

13. ЗА СОНОТ : УПОРНОСТ

14. ЗА ЈАВЕТО: НЕ МОЖАМ ДА ГО СОНУВАМ

15. ЗА ВИНОТО: ГО ОБОЖУВАМ

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО : ТОПЛО КАТЧЕ

17. ЗА КРАЈ : НЕМА КРАЈ

18. ПАНК, ФУДБАЛ ? ФУДБА

Премиера – „Казимир и Каролина“, НТ. „ Војдан Чернодрински „ Прилеп

Премиера – 09 Октомври 20.00ч

Еден Фон Хорват
„КАЗИМИР И КАРОЛИНА“
Режија – Нела Витошевиќ
Автор – Еден Фон Хорват
Сценографија – Костантин Трпеноски
Композитор – Огнен Анасатасовски
Драматург – Лидија Митоска – Ѓорѓиевска
Превод – Викторија Рангелова – Петровска


Играат
Казимир – Димитар Ѓорѓиевски
Каролина – Катерина Чакмакоска
Ширцингер – Никола Настоски
Меркл Франц/ Човек со глава на булдог – Зоран Иваноски
Ерна/ Хуанита – Ангела Наумоска
Раух – Игор Трпчески
Шпер – Александар Тодески
Ели – Јасмина Мицовска – Станкоска
Марија /Кепец – Наташа Ачански
Конферансие/Доктор/Келнер – Михајло Миленкоски
„Казимир и Каролина“ е претстава за уништените соништа. Низ кратки слики кои суптилно се претопуваат една во друга, оваа претстава ја исцртува изолираноста на поединецот во едно општество што се распаѓа, како и кревкоста на меѓучовечките односи кога човек ќе ја изгуби работата, статусот и слично. Затскриен задсветликавите рингишпили, тезгите со сладолед и храна меѓу кои се случува дејството на оваа претстава, изобилството од алкохол и општата еуфорија која владее на Октоберфест,ова е всушност еден брутален и безмилосен светна малодушност и банално секојдневие, свет во којшто човековите копнежи и соништа во целост зависат од материјалното. Луѓето го губат тлото под нозете и нивната борба за некакво упориште е осудена на неуспех. Во такви услови, само од себе се наметнува прашањето – какви шанси има љубовта, иако авторот Еден фон Хорват како поднаслов ја ставил максимата „А љубовта сепак трае“. Таа дилема ја потврдува и Казимир, единствениот кој одбива да учествува во сеопштото лудило и еуфорија, велејќи – „трае, додека не добиеш отказ“.Духовната и морална криза кои ги наметнува општеството, ги кршат соништата на поединецот и на колективот. Оваа претстава содржи очигледни алузии на нашата денешна реалност и недвосмислено го отсликува духот на нашето време.

Реприза во петок на 12.10 во 20.00 ч.
Сабота 13.10. во 20.00 часот

Валентин Венцел, директор на Новосадскиот театар

Соработката со Александар Поповски ни отвори еден нов свет

”Режијата на Поповски би можеле да кажеме дека е тн. “тотален театар” во кој се бара многу и физички и ментален напор од актерот, но и од сите останати соработници. Но, тоа е проект во кој трудот повеќекратно се врати како резултат”, вели за “Вечер” Венцел, директор на Новосадскиот театар чија претстава “Гробница за Борис Давидович” на авторот Данило Киш, а во режија на македонскиот режисер Александар Поповски, беше извонредно примена од македонската публиката и наградена со бурни аплаузи на сцената на фестивалот “Млад отворен театар” кој во Скопје е одржува до 28 септември. Претставата неодамна беше прогласена за најдобра од страна на здружението на театарски критичари на Унгарија

Претставата “Гробница за Борис Давидович” е во режија на еминентниот македонски режисер Александар Поповски. Како се случи да дојде до соработка токму на оваа претстава по текст на Данило Киш, а на унгарски јазик?
Александар Поповски не е само еминентен македонски, туку и еминентен режисер од овие простори на западен Балкан, кој со својата режисерска еминиенција далеку исчекорува од тие наши балкански парадигми. Ние ова дело најпрво му го понудивме на главниот режисер на Унгарскиот национален театар во Будимпешта, бидејќи мислевме дека тој свет на Киш, таа мрачна историја на советската револуција ја познава и ја има во своите гени, бидејќи е родум од Украина и завршил руска школа. Долго разговаравме, но тој мораше да одбие, поради други обврски. Тогаш почнавме озбилно да размислуваме на кој би можеле да му го понудиме ова театарско дело. Поповски веќе кај вториот разговор изнесе едно такво видување, една таква режисерска провиниенција што ние рековме дека тоа е нешто фантастично. Тоа не беше она што ние го замислувавме, туку ни се отвори еден нов свет и се запрашавме “Зошто најпрво него не го контактиравме?”. Нашата намера е преку ова дело да се обидеме нешто да кажеме за тие тајновити работи не само на Октомвриската, туку на сите револуции. А секоја револуциај има она што е транспарентно, како борби, барикади, победи, историски случувања… Тоа е она видливото, но истовремено секоја револуција остава длабоки траги во поединецот, а тоа е невидлив дел и токму Поповски ни помогна да се создаде чудесна состојба во која токму невидливото успеа да се покаже.

Имавте ли напорен процес на работа и какви се вашите искуства од соработката?
Раѓањето на едно театарско дело, тој процес од првата читачка проба па до премиера, е секогаш макотрпна работа. Особено тогаш кога се раѓа едно многу вредно дело, а се роди нешто што е многу значајно и вредно за внимание и наградено. Режијата на Поповски би можеле да кажеме дека е тн. тотален театар во кој се бара многу и физички и ментален напор од актерот, но и од сите останати соработници. Пробите беа многу потешки отколку на пример, да работевме салонски театар. Но, актерите на Новосадскиот театар се многу добро едуцирани во поглед на тој апсолутен театар. Тие исклучително добро зборуваат и го имаат тоа психолошко присуство, вични се на игра и другите сценски вештини. Тоа е проект во кој трудот повеќекратно се врати како резултат.

Вашата претстава неодамна се закити со признание од унгарските театарски критичари. Кажете ни нешто повеќе за наградата и дали ја очекувавте?
Навистина не очекував. Здружението на професионални театарските критичари на Унгарија веќе неколку години наназад валоризираат претстави не само во Унгарија, туку и во дијаспората во Романија, Словачка и Србија и гледаат од 130-140 претстави. И тогаш се доделуваат награди во сите категории, актер, актерка, претстава… На свеченото прогласување на наградените дознавме дека претставата “Гробница за Борис Давидович” е најдобра на унгарското јазично подрачје по оценка на критичарскиот еснаф на Унгарија.

Какво значење има наградата за вашиот театар?
Нашиот тетар изведува претстави на унгарски, а секоја претстава ја преведуваме на српски, бидејќи голем дел од публиката е српска. Но, секогаш зборувам дека таа неунгарска публика во Новосадскиот театар доаѓа не затоа што има превод туку бидејќи нашиот репертоар допира и до онаа публика која не е унгарска. Ние по дефиниција сме малцински театар, унгарски театар и театар во дијаспора. И сега кога еден ваков театар ќе стекне и едно такво признание, значи дека во овој момент со оваа претстава е најдобар театар и тоа е големо задоволство. А на нас ни е исто толку важно и наградувањето, бидејќи сме повеќекратно наградувани и на фестивал на српски театар. Повеќекратни победници сме и на Унгарски национален театарски фестивал. Како директор сметам дека театарот мора да биде присутен на пошироко подрачје, а организираме и фестивал на малцински театри. Ние не сме свесни колкав придонос тие малцински театри даваат во целокупната светската театарска уметностност и во обновувањето на театарот. Тие се интересни и секогаш успеваат да направат спој меѓу традицонално-културното наследство и новата интерпретација. Тие одат напред и притоа не се одвојуваат од својот национално -културен корен.

Данило Киш како автор секогаш предизвикувал внимание и дебата во јавноста со неговите светогледи, смели раскажувачки постапки. Во што се состои предизвикот повторно и повторно да се поставува делото на Киш?
Киш е еден од најсветлите ѕвезди на југословенската и светска литература. Мислам дека е секој автор на свој начин храбар. Вистионското уметничко дело секогаш зборува за тајните на самиот уметник и тоа е една ужасна отвореност. А тој всушност таа отвореност ја промовирал и очигледно дека во еден дел на јавноста таа приватна, лична храброст останала во сеќавање. Што се однесува на уметничкото творештво на Киш, тоа и тогаш беше апсолутен европски тренд, но кога тој го работел гледаме дека претходело на нешто што се реализирало во Европа, што стана меин стрим во Европа. Тој многу порано почуствувал потреба да се изразува на тој начин и да ги зема под свое перо темите што ги земал. Тоа тој го чинел пред 25-30 години. И треба да го играме бидејќи е еден од фундаментите на српско- југословенската книжевност и бидејќи она за што тој пишувал ни се случува и сега. Ние со претставата не зборуваме за Октомвриската револуција, туку за оној свет и стварност која денес не опкружува.

Претставата својата премиера ја имаше пред една година. Колку сте задоволни од тоа како публиката ја прифаќа вашата сценска порака?
Интересно е дека публиката на ист начин ја прифаќа претставата и пред година дена и сега, но интересно е и тоа која публика како ја прифаќа претставата, а тоа е исклучително. Ја игравме во Унгарија, Словенија, Хрватска, во Казахстан, сега во Македонија. Но и тоа на што конкретната публика реагира. Дали тоа е виртуозната игра, атмосферата, дали ја прифаќаат приказната… Мислам дека вистинската публика комуницира со мета пораката на оваа претстава, а тоа е најтешко да се направи и затоа публика не може да и одолее на оваа претстава. Оваа претстава постојано упатува една метапорука, аи најтешко да се одигра на сцена е менталитетот. Тоа тешко се одигрува, а оваа претстава носи еден источноевропски менталитет. Интересно е која димензија публиката ја чита и со која се поистоветува, а публиката потоа си создава своја целина.

www. vecer.press

Ебру Мусли актерка

 

Во прво лице

 Направи добрина и фрли ја во  море

 1. ЗА СЕБЕ: Секогаш повеќе

2 . ЗА ЉУБОВТА: Нема толкување,се доживува

  1. ЗА ЖИВОТОТ: Зграпчи го
  2. ЗА ТЕАТАРОТ: Постојам, дишам, ме има
  3. ЗА ДОБРОТО: Направи добрина и фрли ја во море
  4. ЗА ЗЛОТО: зло си е зло
  5. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ : гушење

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Богатство

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: е неизбежна.
  2. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: без правосмукалка
  3. ЗА КОЛЕГИТЕ: Моќ и сила
  4. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: НАДЕЖ

12 . ЗА ИДЕЈАТА: ја имаш или ја немаш

  1. ЗА СОНОТ: Зад камера
  2. ЗА ЈАВЕТО: тогаш си буден
  3. ЗА ВИНОТО: Престол
  4. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Баклава
  5. ЗА КРАЈ , Почеток

18 ЗА НАГРАДАТА НА МТФ кога се сака се се може

 

 

ПРЕМИЕРА – „ЕДЕН МЕСЕЦ НА СЕЛО“ актерка

Во прво лице

“Направи добрина и фрли ја во море”

1. ЗА СЕБЕ: Секогаш повеќе

2 . ЗА ЉУБОВТА: Нема толкување,се доживува

3. ЗА ЖИВОТОТ: Зграпчи го

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Постојам, дишам, ме има

5. ЗА ДОБРОТО: “Направи добрина и фрли ја во море”

6. ЗА ЗЛОТО: зло си е зло

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ : гушење

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Богатство

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: е неизбежна.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: без правосмукалка

10. ЗА КОЛЕГИТЕ: Моќ и сила

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: НАДЕЖ

12 . ЗА ИДЕЈАТА: ја имаш или ја немаш

13. ЗА СОНОТ: Зад камера

14. ЗА ЈАВЕТО: тогаш си буден

15. ЗА ВИНОТО: Престол

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Баклава

17. ЗА КРАЈ , Почеток

18 ЗА НАГРАДАТА НА МТФ “кога се сака се се може”

Весна Димитрова Бобевска актерка

Во прво лице

НЕПРИЈАТЕЛИТЕ- ДОПИНГ ЗА УСПЕХОТ

1. ЗА СЕБЕ Како и секој жив човек, со доблести и маани.

2. ЗА ЉУБОВТА: Па како без неа?

3. ЗА ЖИВОТОТ: Се е пола-пола во животот.

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Краста! Кога еднаш ќе се заразиш, ти нема спас од него

5. ЗА ДОБРОТО Сеуште опстојува.( Во чинењето на добри дела е спасението на човекот-така не учи верата)

6. . ЗА ЗЛОТО Искушенија. Слабостите на човекот.

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ Непријателите-Добар допинг за правење успеси.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Пријателите-Добра противтежа!

8. За глумата во живото – Глумата е доказ за животот-рекол некој

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА Волшебна е

10. за колегите Да ми се здрави и живи

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ Прележана болест

12. ЗА ИДЕЈАТА Двигател

13. ЗА СОНОТ Па тоа го држи човекот.

14. ЗА ЈАВЕТО Го живеам

15.ЗА ВИНОТО Не случајно го пиеле боговите.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО Светиња

НЕСРИН ТАИР, АКТЕРКА

Во прво лице

“ Ла вита е бела”

1. ЗА СЕБЕ: Сéуште раскопувам по душичката, се спознавам себе.

2. . ЗА ЉУБОВТА: Бесконечна.

3. ЗА ЖИВОТОТ: “ Ла вита е бела” .

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Го дишам.

5. ЗА ДОБРОТО: Нека метастазира.

6. ЗА ЗЛОТО: Игнор.

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Да се живи и здрави.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?: Вечни.

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ : Не ја поимам.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Се навлеков.

10. ЗА КОЛЕГИТЕ: Нé има секакви.

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: Сонувам.

12. ЗА ИДЕЈАТА: Непресушна.

13. ЗА СОНОТ : Не сакам да се разбудам.

14. ЗА ЈАВЕТО: Сон во сон.

15. ЗА ВИНОТО: Бело, питко.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Љубов ми се.

17. ЗА КРАЈ: После секој крај, доаѓа Почеток.

Габриела Петрушевска актерка

 

Во прво лице

Сите ние пиеме вода од еден извор

1. ЗА СЕБЕ: Добро сум .
2. ЗА ЉУБОВТА: Ја има. Таква и е природата на Љубовта, да ја има.
3. ЗА ЖИВОТОТ: Приказна за живеење.
4. ЗА ТЕАТАРОТ: Го сакам.
5. ЗА ДОБРОТO: Учиме од животот.
6. ЗА ЗЛОТО: Учиме од животот.
7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Сигурно ги имам. Како и секој. Има премостливи разлики. Има и такви кои не се премостуваат. А на крајот од денот секој си го сака мирот .
– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Тука се. И нови ќе дојдат.
8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: Многу исцрпува тоа. Ужасно многу. Да го зачуваш своето битисување , а да не си интрудер кон другиот. Да си патник добронамерник. А не е сме секогаш тоа, свесно и несвесно.
9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Се разбираме. Знае да предизвика и алергии, ама не постои актер кој не ја сака.
10. ЗА КОЛЕГИТЕ : Добро се.
11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ : Ууухх, не знам. После соочување – патување.
12. ЗА ИНСПИРАЦИЈАТА : ТАА вертикала. Да ја има. Си треба. И убаво е што ние луѓето така сме кроени.
13 . ЗА ИДЕЈАТА : На некое ќоше од некој ден. И ако има таква која што ќе ми го пресретне денот и потоа не ми дава мир, си викам треба да и се посвети време и енергија. Па да пробам и да ја реализирам. Нека трепка таму некаде, во етерот.

14. ЗА СОНОТ : Еве пример. Кога ќе погледнеме во познатата историја на
човештвото среќаваме луѓе со генијален ум и виш дух. Визионери пред своето време. Еден од нив, а сигурно најоргиналниот е Никола Тесла. После еден век, сега и овде, денес, сведоци сме дека одиме кон реализација на неговите изуми и проекти. Или барем стануваат видливи и јасни за целото човештво ( овде нема да говориме за злоупотребата на таа сила, за што Тесла бил категорично против ). А не било така пред 100 години, не било така додека тој создавал. Неговото дело и сонот не се изгубени, се покажа дека се вистински. Можеби не за наш лајфтајм, ама човештвото оди или барем има обид да тргне кон реализација на неговата визија – здрава животна средина, хармонична динамика на земјината литосфера,биосфера, хидросфера, атмосфера. Убаво би било овој пат да успееме во тоа. Сакав да направам претстава со детско драмско студио за овој сон на Тесла . Да учиме од луѓе кои умеат да чекорат и по небото за широко да гледаат. Ова е само еден од примерите. Сите ние ги имаме. Значи, како без сонот? Мој, твој, нечиј.
15. ЗА ЈАВЕТО: Mожеме подобро од ова. Навистина подобро.
16. ЗА ВИНОТО: Го сакам виното и го пијам.
17. ЗА СЕМЕЈСТВОТО : Потребно секому. Да подржи, да испровоцира, па и да
помогне да има ведро небо на подолго време.
18. ЗА КРАЈ : И почеток на реализација на неколку креативни иницијативи за младите со еден убав тим на креативци и ентузијасти. Како за почеток на есента.

 

 

“Илијада“ СНГ Драма, Љубљана го затвора “Охридско лето”

Охридско лето го посетиле над 20 илјади љубители на уметноста:

Завесата на годинешното 58. издание на фестивалот „Охридско лето“, ќе биде спуштена на 20 август со театарската претстава “Илијада“ од Хомер во режија на Јернеј Лоренци. Овој копродукциски проект на Словенечки народен театар -СНГ Драма, Љубљана, Цанкариев дом и Градски театар Словенија, е иновативна и величествена, колку што е класична, толку е и инспирирана од европската театарска авангарда и со суптилни совети на модерната историја на Балканот, а ќе биде изведена во Антички театар (21 часот).

Инаку, годинешнава програма донесе над 800 уметници од 27 земји од светот, а настапите на врвните светски уметници ги посетија над 20 илјади љубители на уметноста.

Покрај бројните фестивалски настани , меѓу кои концертите на оперската дива Елена Мошук, тенорот Калин Братеску и маестралниот диригент Николае Молдовеану, Кралскиот секстет „Д Квин Сикс“, познатото трио руски уметници, Лугански-Књазев -Крилов, изведбата на семакедонски производ – ораториумот „Радомировиот псалтир“ на македонскиот композитор Димитрие Бужаровски кој го напиша специјално за фестивалот „Охридско лето“, се одржаа и традиционалните Вечери на полска и француска музика и Кубанската вечер, како и концертот на Амира Медуњанин. Во Охрид се претставија и уметниците Георги Божиков, потоа Марта Пејоска и Биби Клекачкоска со „Скриеното чудесно“, Калина Брајковска со “Зад виножитото“, но пред публиката се изведоа и претставите “Странци”, “Девојчето со жиците”, Мизантроп”… Фестивалот на 4 август го одбележа и својот 58-ми роденден.

Утревечер (17 август), со почеток во 21 часот, во црквата “Св.Софија”, во рамки на фестивалот, концерт ќе одржи Антонио Серано, на усна хармоника и Констанца Лехнер, на клавир од Шпанија. На програмата ќе бидат изведени Франциско Тарега, Мануел де Фаља, Енрике Гранадос, Пабло де Сарасате, Карлос Густавино, Астор Пјацола. Антонио Серано е шпански виртуоз на усна хармоника, а пијанистката Констанца Лехнер има студирано и за чембало, стара музика, модерен клавир и џез на „Школата за креативна музика“ во Мадрид.

Денис Давитковски – актер

 

Во прво лице

КОЛЕГИТЕ – БЕСКРАЈНИ СОНУВАЧИ

  1. ЗА СЕБЕ : Сакам да патувам и го сакам моментот кога сум изгубен во правилна насока.

2 . ЗА ЉУБОВТА: Најубавата причина за мојата насмевка .

  1. ЗА ЖИВОТОТ: Долга забава.
  2. ЗА ТЕАТАРОТ: Кутија со повеќе вистина отколку реалниот живот.
  3. ЗА ДОБРОТО: Се радувам.
  4. ЗА ЗЛОТО: Не знам кој филтер да употребам.
  5. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Јас би сакал да излеземе на пијачка.

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Нека почекаат малку. Да одмориме .

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: За жал, ја има насекаде.
  2. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Голема стапица исполнета со возбуда и живот.
  3. ЗА КОЛЕГИТЕ: Најголема инспирација .Бескрајни сонувачи.
  4. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: Спремен да ги одиграм.

12 . ЗА ИДЕЈАТА:  Од неа сè почнува. 

  1. ЗА СОНОТ: Желба без рок на траење.
  2. ЗА ЈАВЕТО: Неизбежна авантура.
  3. ЗА ВИНОТО: Секогаш наоѓам време.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО:  Среќа! 

  1. ЗА КРАЈ: Да не дозволиме сонот да биде само сон. Повеќе да сонуваме отколку спиеме.

Во моментот ги довршувам моите студии на Факултетот за Драмски Уметности -ДАМУ во Прага.Играм во претставата ,,Serve the people’’ со режија на Ран Јиао и ја спремам мојата прва монодрама ,, Дневникот на Лудиот’’ која во блиска иднина ќе има премиера пред публиката на Прага. Исто така за првпат застанувам во улога на режисер со мојата прва претстава инспирирана од сцени од ,,Галеб ’’ Чехов.