ИНТЕРВЈУ СО БИЛЈАНА БЕЛИЧАНЕЦ, АКТЕРКА ДОБИТНИК НА НАГРАДА НА МТФ ВОЈДАН ЧЕРНОДРИНСКИИ

 Не сум слепо послушен актер!

27 јуни 2012

Деструкцијата е последица на некаква состојба… Јас сум од оние кои сакаат да градат, да создаваат, па макар и тоа да е лик кој е од светот на имагинацијата, лик кој е сочинет од “зборови”…Сакам да поверувам, да се препуштам. Да се “,разоружам”, за да се “,наоружам” и да “,пукам”, на сцена. Иако се случувало и да не сум била доволно залажана, заведена…, вели за својата вокација и определба, Беличанец-Алексиќ

Во контекст на лудилото што го носи Сара, колку е тоа природно, достапно и пристапно денес?

– “Лудилото”, како емотивно-душевна состојба, е присутно постојано секаде и кај секого. Прашањето е дали е испровоцирано да се појави на виделина и ШТО е тоа што може човека да го доведе до степен на вриење, па да заборави на се. Да ги помести или избрише “,границите”, на своето однесување-дејствување. Да го пречекори прагот и да влезе онаму каде има само една врата, која е невидлива и треба да се пронајде, да излезе и да го најде мирот во себе.

Колку Билјана како човек успешно се справува со деструкцијата во овој контекст?

– Деструкцијата е последица на некаква состојба… Јас сум од оние кои сакаат да градат, да создаваат, па макар и тоа да е лик кој е од светот на имагинацијата, лик кој е сочинет од “зборови”. Мојот порив е да го оживеам барем на сцена, во некое време, кое го нема, а го има се додека трае една претстава. Па дури и да конструирам нешто што е дел од деструктивното.

Дали и колку ја користиш приватноста на сцена или, пак, успеваш до крај да се справиш со дистанцата, што ја носи релацијата сцена – живот?

– Уживам да се соочувам сама со себе и се уште да се истражувам. Отсекогаш сум си фрлала ракавица за да си излезам сама со себе на двобој. Тоа е оној процес кога нешто бараш, кое не ти е спознаено, за да тргнеш од некаде, градејќи еден лик. И во таа потрага, некогаш е доволно само “,зрнце”, кое ќе ти се чини дека може да е зародишот на една нова состојба, која ТИ досега и не си ја искусил. Но ќе сториш СЕ, за да изгледа како да ја живееш и постои. Тоа ти е како научна студија до која доаѓаш истражувајќи во лабораторијата-ТЕАТАР.

Зависи ли таа дистанца и од режисерите или колку си послушен професионалец на сцена?

– Дистанцата е “црвеното сијаличе”, кое кај секој актер индивидуално функционира и е независно од режисерите. Но, секако, како и секој актер така и секој режисер се обидува со различни театарски алатки да се користи, правејќи една претстава. Но заедничката алатка на режисерите им е “верната манипулација” – обидот умешно да не заведат нас актерите, како би поверувале во идејата. Слепо-послушен актер не сум, но СУМ искрено-послушен!!! Сакам да поверувам, да се препуштам. Да се “,разоружам”, за да се “,наоружам”, и да “,пукам”, на сцена. Иако се случувало и да не сум била доволно залажана, заведена…

Често се говори на темата – Актерот кој мисли на сцена, колку такви актери постојат?

– А замисли да не мислат? Ние не сме муви па да летаме по сцената каде ветрот ќе не разнесе. Но, ако се однесува на онаа старата: “Не треба актерот да е многу паметен за да е добар, доволно е да е талентиран и да го прави она што се бара од него”, ја имав слушнато, некогаш, одамна… Тоа време умре, го нема, не постои! Сите ние сме, пред се, личности со свои сознанија, емоции, ставови… Секој гласно изговорен збор на сцена, мисла како поттекст, секое движење на телото, треба да е доведен до таму, за да остави причина да се толкува. Како инаку во ова брзо време, би биле забележани, па дури и запаметени?

Се добива впечаток дека те нема многу на филм, ти недостасува ли камерата?

– Ме нема ИЧ! Оние ситни, мали кадри до сега, не се ни за броење. Секако, дека ми недостасува. Дури се плашам да не почнам во себе да се сомневам, да не треба нешто да коригирам во изгледот… се шегувам! Факт е дека за овие осумнаесет години професионален ангажман, состојбата на тоа поле варираше во нашава држава. Кога бев млада и убава (ха, ха, ха) филмови не се снимаа. Сега, кога сум подостарена, а се снима, им требаат млади и убави. И ете, сега чекам да остарам и за тогаш да се надевам, кога моите брчки по лицето ќе говорат повеќе пред објективот. За филм кај нас треба и малку среќа. А мене досега не ми се посреќило.

Твојот неспорен радиофоничен глас го користиш и за синхронизација. Некои го оспоруваат овој вид актерски израз во смисол на креативност. Успеваш ли да ги креираш ликовите кои ги синхронизираш?

– Се сеќавам на времињата во Русија странските филмови беа покривани со спикер, кој ги читаше сите ликови и тоа на еден тон, со една боја, онака спикерски. Тоа денес, покрај синхронизациите, можете да го сретнете се уште во Бугарија. Но се сеќавам, уште како дете, кога одев во Германија, го слушав-гледав Џон Вејн, како зборува на германски. Во Франција, пак, Дастин Хофман, на француски… Последниве години кај нас се појави едно ново поле за професионален ангажман за нас актерите. И не гледам што е спорно, иако јас уште од ’97 г., веќе синхронизирав цртани филмови на МТВ. Ако може Антонио Бандерас да го чита-игра мачорот во “Шрек” и уште една цела плејада оскаровски актери, зашто ние па да не? А што се однесува до индивидуалното креирање, тоа е можно само во дадените рамки за да не се наруши веќе создаденото.

Наградите – вистинска верификација или само сатисфакција?

– На почетокот сатисфакција, а сега веќе и сатисфакција и верификација.

Борче ГРОЗДАНОВ

Александра Пешевска / aктерка

Непоправлив наивец и фантазер.

ЗА СЕБЕ : Непоправлив наивец и фантазер.

ЗА ЉУБОВТА : Колку повеке Созрева знае повеке да боли

ЗА ЖИВОТОТ: Постојана борба. Знае да биде и едноставен, но упорно го комплицираме .

ЗА ТЕАТАРОТ: Моја Радост. Моја Свеченост.

ЗА ДОБРОТО: Секогаш прво. Тоа барај го Во Другите … ќе го најдеш во себе

ЗА ЗЛОТО : Ако го препознсеш во себе веднаш. Нападни го уништи го, па тогаш барај го во другите

ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Непријател= Непријатност= Непријатно

– ЗА ПРИЈАТЕЛИТЕ: Нека е и еден ама вреден .

ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: Знае да биде и Симпатична кога Не Боли

ЗА. СЦЕНСКАТА ПРАСИНА; Хм… еден мој Сега покоен професор еднас ми рече ; Ти си како театарски реквизит, ко да си родена тука на сцена … во тој случај Сценската прашинка ми е Сестра , во најлош случај Љубовница .

ЗА КОЛЕГИТЕ: Крајно сум несебична кон Нив. Ги почитувам

ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: Што е Мое ке си Дојде

ЗА ИДЕЈАТА. Движечка сила

ЗА СОНОТ : Театар

ЗА ЈАВЕТО: Сурово е Премногу

ЗА ВИНОТО: Слабо пијам Вино, скоро воопшто. Така што неможам да кажам дека ИН ВИНО ВЕРИТАС

ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Лојалност .

ЗА КРАЈ: Сакајте ги животните нивната љубов. Ништо нема да ве цини и плус не бараат Ништо за возврат .Не се користољубиви и незнаат што е Мито и Корупција . Пробајте , ќе се уверите ! Гушка!

Владанка Димовска / актерка

ЕНТУЗИЈАСТ ЗА ПОДОБРО УТРЕ И СПОКОЈНО ДЕНЕС

1. ЗА СЕБЕ : Ентузијаст кој секогаш ќе се бори за подобро утре и спокојно денес.

2 . ЗА ЉУБОВТА: Ја давам безусловно и ја примам безусловно. Љубовта за мене е како воздух, ако љубов немаме ништо не сме!

3. ЗА ЖИВОТОТ: Сложувалка, која треба убаво да ја споиме.

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Фала му што постои! Без него не би била иста!

5. ЗА ДОБРОТО: Нека трае дур може!

6. ЗА ЗЛОТО: Брзо да поминува и да не се враќа!

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Да се живи и здрави. Можеби ќе бидеме пријатели!

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Да се секогаш до мене, живи здрави и среќни. Тоа се најважните луѓе во мојот живот.

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ : Можноста да бидеш некој друг во своја кожа. Можноста да бидеме нешто што никогаш не сме биле, желбата за новото-неоткриеното. А воедно и храброст да се соочиш со себе си таму длабоко кај што никој не гледа и да се соголиш таму кај што сите гледаат.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Ја има кај секој театарски човек. Врежана е во крвта и од неа нема бегање. Дрога која те тера да го сакаш уште повеќе театарот.

10. ЗА КОЛЕГИТЕ: Секогаш можам да научам нешто ново и различно од нив,.а заедно можеме да создаваме бескрајно нови и подобри светови.

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ : Чекајте ме – идам! 🙂

12 . ЗА ИДЕЈАТА: Поради неа сум ноќна птица. Искра на креативноста, крик на можноста, и ако се реализира станува споменик на сегашноста.

13. ЗА СОНОТ: Секогаш сум си размислувала кај одиме кога сонуваме? Сонот ми е неоткриена земја, паралелна слика на сите мои мечтаења.

14. ЗА ЈАВЕТО: Треба да имаме розови очила или треба да се менуваме себе а со тоа и него 🙂 Јас би го избрала второво.

15. ЗА ВИНОТО : Една чаша дневно, за да го славиме животот.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Мој почеток и крај. Најважната точка во мојот живот.

17. ЗА КРАЈ: Живели! За иднината што иде, за театарот, ЗА НАС!

Интервју Атанас Атанасовски, “најразигран“ актер во Театар Комедија

  • Од импровизицијата се раѓаат најубавите сцени

  • Ај честито 100! Си ги избројал ли колку се вкупно до сега?

. Благодарам. Мислам дека се над 600 претстави во мојот театар. Сега прославивме 120та изведба на Стјуардеси , Пастувите се накај 70ка , Не сега драга ближи 30ка, Чао Пријатно 20ка… имаме интересни бројки и се надевам ќе продолжиме да славиме јубилеи на нашите светови и дека ќе потрајат подолго.

  • Си се “ врзал“ за некој лик до сега?
    Не би можел да издвојам еден лик или една претстава само би кажал дека сите ликови кои сум ги создал врзани се со мене во тие два часа додека сме на сцената и заедно функционираме некогаш подобро, некогаш полошо. Тоа му доаѓа како некоја кратка љубовна афера во хотелска соба или во подрумот на Шефче или во станот на архитектот Бернард или во комшии кај Сергеј Прамполиновски. Искрено, кога сум во процесот и кога катадневно работам на еден лик, тогаш може и врската да трае подолго , како пробен период му доаѓа тоа за на крајот да сфатиме дали можеме да функционираме од време на време.

  • Дали и колку Атанас е пастув на сцената и приватно?

Тоа што се случува на сцена подобро да остане таму,
на сцената имам повеќе слобода и таму можам да бидам се.

  • Дали често инпровизираш, тоа е поради тоа што мора да се снајудуваш на сцена или ти е здодевно да повторуваш реплики?

Од импровизицијата се раѓаат најубавите сцени. Импровизацијата е мeч со две острици , ако не знаеш да ја контролираш може да те исече и да упропасти сѐ друго. Сакам да импровизирам, затоа што можностите кои се отвораат никој не можел да ги смисли, сѐ е свежо и затоа кога е добра импровизицијата, реакцијата што ја добиваме од гледалиштето е награда за крецијата.  А некогаш и мора да се импровизира, кога ќе падне кваката од вратата , кога нема колега на шлагворд , кога снемува струја, кога се заборавил текст , кога се рипнал текст… Тоа се безброј ситуации, кои се паметат и се прераскажуваат и по завршувањето на чинот.

  • Која е најтешка улога  во“ кг “ од која си добил на “ тежина“ и телесно и духовно?

Учам од сите улоги. Не би сакал да одвојувам посебно некоја ролја мислам дека сите се тешки на свој начин и припремата пред претстава ми е посебна за секоја.

Едмонд Сотир / актер

За себе сака да зборува и во трето лице.

За себе: Едмонд би рекол дека е; човек посветен на семејството и работата, млад но добар татко, добар сопруг кој се труди да биде уште подобар, семејството му е најголемото богатство, горд на своето потекло и својот род, патриот кој ја сака својата (разделена) земја и својот народ, човек кој повеќе дава одошто добива, лесно простува но многу тешко заборава, се што добил во животот го добил со многу труд, искрен и чесен, сака да има повеќе слободно време за да го поминува со синот.

ЗА ЉУБОВТА: За Едмонд, Љубовта, било таа кон жената, детето, семејството, татковината, професијата, или кон господа, е како многу убав и многу нежен чувствителен цвет, кој ако малку го извалкаш почнува да венее и не сме сигурни дали ќе се опорави дури и да и го посветиме целото внимание. Затоа Љубовта, треба да ја негуваме и чуваме најдобро што знаеме и умееме!

ЗА ЖИВОТОТ: Животот таков каков што ни е даден е убав, а даден ни е да го живееме со љубов и најдобро што можеме. Едмонд верува дека животот на секој поединец му е даден да го посвети пред се за доброто на семејството и Татковината!

ЗА ТЕАТАРОТ: Театарот е тој дел што го прави светот подобар, а животот поубав.

ЗА ДОБРОТО: Доброто е насекаде околу нас, смо треба да ги отвориме очите.

ЗА ЗЛОТО: А пред злото не треба да ги затвораме очите, треба да се спротиставиме и да го победиме.

ЗА (НЕ)ПРИЈАТЕЛИТЕ: непријателите нека се живи и здрави, секојдневно ми помагаат да бидам поумен и посилен, ним среќата им е нешто непознато.

А, ПРИЈАТЕЛИТЕ, да се живи, здрави и срекни.

ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: Глумата во животот им ја оставам на непријателите. По тоа ги препознаваме.

ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Сценаската прашина сакам да ме следи во животот.

ЗА КОЛЕГИТЕ: Ги почитувам сите, не според одиграните улоги, туку според човечките доблести што ги носат во себе, а највеќе оние што ги имаат во изобилие. Човек кој се смета за уметник мора да ги има.

ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: Со господ напред и поддршката од семејството и пријателите една по една ќе се потрудам да ги одиграм, тој список секојдневно расте но ОТЕЛО останува на врвот.

ЗА ИДЕЈАТА: Идејата е таа сила што не турка напред.

ЗА СОНОТ: Животот без сонот ја губи својата смисла, животот е живот додека живее сонот! Јас живеам дел од мојот сон.

ЗА ЈАВЕТО: Јавето е борба за остварување на сопствениот сон, таа борба никогаш не е лесна.

ЗА КРАЈ: За крај сакам да порачам: да сонуваме сонови а не кошмари, така ќе научиме да сакаме и ќе бидеме повеќе среќни и повеќе сака

Ванчо ВАСИЛЕВ / актер и костимограф

ТЕАТАРОТ – МОЈОТ СВЕТ!

1. ЗА СЕБЕ: Се уште оптимист и ентузијаст

2 . ЗА ЉУБОВТА:Неопишлива енергија, чувство кое ме тера да бидам подобар човек.

3. ЗА ЖИВОТОТ: Се обидувам да сум на Ти со него !

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Мојот свет !

5. ЗА ДОБРОТО: Среќен сум кога се среќавам со него, уште посреќен кога сам го создавам.

6. ЗА ЗЛОТО: Стегам заби да го издржам кога ме посетува

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Самите се впишаа во таа графа

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Малку се вистинските, но се постојани и сме си многу важни едни на други

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: Се научив да ја препознаам и да и се насмевнам

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Ја дишам со цел мој капацитет

10. ЗА КОЛЕГИТЕ: Од некои уште учам,со некои заедно чекориме по театарскиот пат а со некои патиштата не ни се вкрстија

11. ЗА НЕНАПРАВЕНИТЕ КОСТИМИ И УЛОГИ: Ќе дојде вистинското време и место да се направат!

12 . ЗА ИДЕЈАТА: Само кога се раѓа од тебе , ќе најде пат да се реализира во уметноста!

13. ЗА СОНОТ: Убав е, кога е спокоен и лесен

14. ЗА ЈАВЕТО: Обоено е во сите бои

15. ЗА ВИНОТО: Ме поврзува со драги луѓе и дооолги разговори

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Мојот најцврст столб

17. ЗА КРАЈ: Почеток на нешто ново ! (колку и да звучи клиширано )

18. Костимите го прават актерот “Актер“ или …Актерот е актер само тогаш кога има здрава мисла, јасен став и емоција, а костимите се кожата на ликот кој се толкува.

Ѓорѓи Ризески режисер

Во прво лице

ТЕАТАРОТ – ЕДИНСТВЕНА ВИСТИНА

1. ЗА СЕБЕ: Идиот.

2 . ЗА ЉУБОВТА: Исчезнува.

3. ЗА ЖИВОТОТ: Ништо не е важно – Се е дозволено.

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Единствената вистина. Реалност. Искреност.

5. ЗА ДОБРОТО: Ако постои Господ, единствено од тебе сака да бидеш добар.

6. ЗА ЗЛОТО: Го разбирам.

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Немам непријатели.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Супер се сите. Помислувам често каков би бил животот ако ги немам нив. Многу, многу полош.

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: Сите глумиме живот.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Да ја намачкаш по образите… И убаво ти е…

10. ЗА КОЛЕГИТЕ: Алал да ви е.

11. ЗА НЕНАПРАВЕНИТЕ ПРЕТСТАВИ: Тешко ми е кога не работам.

12 . ЗА ИДЕЈАТА: Единствено нешто што може да те спаси.

13. ЗА СОНОТ: Само напред со мотивот на Жан од „Госпоѓица Јулија“…

14. ЗА ЈАВЕТО: Театар.

15. ЗА ВИНОТО: За многу малку ќе ме убиеше.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Основа… Темели…

17. ЗА КРАЈ: Сите ќе умреме.

РАЗГОВОР СО ВАСИЛ ХРИСТОВ, РЕЖИСЕР

Актерите се чудна сорта

Тие се емотивци, уметници, но во исто време и дел од народот. Иако на сите им е смачена ваквата ситуација, напротив, кога работат во името на една идеја, знаат да се посветат на таа идеја и целосно мотивирајќи се да и се предадат, што безусловно дава еден фантастичен креативен резултат, ќе рече Христов за работата со нашите актери

Режисерот Васил Христов, по дипломирањето на академијата во Белград “занаетот” го пече, односно го продолжува преку магистерските и постдиломски студии во Амстердам…
По повеќе од деценија се враќа во МНТ за да ја постави “Мара Сад”…

Темата на “Мара Сад” е безусловно присутна кај нас, но колку е присутна во светот?
– Кога би ја работел претставата било каде во светот, би ја поставил исто како што ја поставив овде во МНТ. Значи, Мара Сад како тема би завладеала и во Париз, Амстердам (каде што живеев), но и во третиот свет… Проблемот на искривоколчената идеологија е присутен секаде. Само одекот е различен. Во Македонија и во овие услови овде, рефлексијата на општествената девијација е многу пожестока, бидејќи, едноставно се наоѓаме во такво време – невреме. Затоа и Мара Сад што ја поставив овде е работена со тенденција да биде во дослух со светските трендови, а во исто време да биде наша, сегашна, денешна. Ваквиот тип на претстави се работи на начин кој ја одбегнува локализацијата, односно преку соочување со овој проблем како светски.

Дали апсурдноста на власта и безвластието од една страна и на полтронството и лидерството од друга, се решлив проблем?
– Не, ова не е совладлив проблем, бидејќи таа апсурдност е речиси унифициран генетски код. Од една страна мора да постои лидер, а од друга, полтронството и психичкото ропство, се проблеми кои се сами по себе апсурдни. Таа шизофренија отсекогаш постои. Но, во овие, модерни времиња, разликите се во границите на толеранцијата и ингеренциите. Пред се на релација Македонија – Балкан – Свет. Кај нас таквите граници се повеќе поместени во негатива, отколку во поорганизираните т.н. западни земји.

Да се вратиме на темата театар. Кажете ни нешто повеќе за сличностите и разликите овде и во Европа?
– Професионалноста е апсолутно идентична, нивото на професионалноста кај нас е потполно иста, како и онаа на Запад, а што е уште поинтересно нивото на талент кој го поседуваат актерите е поголемо. Но, мотивацијата е овде дополнителен проблем, што се имплицира на дисциплината на сцена.

Во вашата претстава го видовме токму тоа – работа, ред и дисцилина. Како успеавте да ги мотивирате нашите актери?
– Јас се користам со спротивен метод од оној генералниот, режисерски – значи јас не сум деспот, диктатор, работите ги решавам полека, тивко, ги мотивирам актерите сами да размислуваат, а потоа јас само ги организирам и менаџирам. Се обидувам секому како актерска индивидуа да му пристапам и со секого поединечно да работам. Имам метод на личен контакт и така го пронаоѓам клучот за мотивацијата.

Ваквиот начин на работа е доста аналитичен. Колку време ви требаше да ја подготвите претставата?
– Работевме севкупно два ипол месеци, колку што, приближно треба за еден процес и реализација на една претстава.

Што мислите колку моменталната економска ситуација влијае на инвентивноста, креативноста во театарот, особено кај актерите?
– Може да звучи чудно, но во секој случај актерите се чудна сорта. Тие се емотивци, уметници, но во исто време и дел од народот. Иако на сите им е смачена ваквата ситуација, напротив, кога работат во името на една идеја, знаат да се посветат на таа идеја и целосно мотивирајќи се да и се предадат, што безусловно дава еден фантастичен креативен резултат.

Дали уметноста како креативен суд може да ги менува нештата?
– Според мене, една од основните цели е во поставувањето на вистинските прашања, односно отворање на очите за некои проблеми и девијации, за кои се правиме дека ги нема… Не смееме да туркаме по секоја цена кон промена, бидејќи тогаш не би биле уметници, би биле политичари, а тоа нам не ни е цел. Уметникот не би бил тоа доколку се задоволува од тоа што му го пружа државата, затоа што во тој случај се губи како уметник.

Колку сте задоволни од ова што го видовте како слика за македонскиот театар?
– Иако од една страна театарот е сиромашен овде кај нас, сепак мислам дека успеал да го задржи статусот на една од најбитните институции. И по 12 години отсуство, видов дека се уште има и публика и луѓе кои ентузијастички се занимаваат со оваа работа.

Борче ГРОЗДАНОВ

Реализирани проекти на НУ Народен театар Битола во сезоната 2018 финансирани од Министерството за култура на Р. Македонија:

„Коцкар„ од Ф. М. Достоевски во режија на Дејан Пројковски  17.02.2018

-„Јулие Цезар„ од  Вилијам Шекспир во режија на Златко Паковиќ 28.04.2018

-„Но(е)ва Македонија„текст на Кокан Младеновиќ,Билјана Крајчевска и актерите ;  режија: Кокан Младеновиќ  31.07.2018

„Аждер„ од Евгениј Шварц , режија: Владимир Милчин 20.11.2018

Репризни претстави

1. „Кралски игри„ од Григориј Горин , режија: Љупчо Ѓорѓиевски

2. „Пијани„ од Иван Вирипаев , режија: Марјан Ѓоргиевски

3. „Грилпарцер во секс шоп„ од Питер Турини , режија: Јован Ристовски 

4. „Грета од Фауст„ од Луц Хибнер, режија: Димче Николовски

5.„Крвави свадби„ од Ф.Г.Лорка , режија: Љупчо Ѓоргиевски

6.„Трагичната љубов на една луда девојка„ од Јукио Мишима , режија: Благој Мицевски

7. „Доктор Фауст„ од Крустофер Марлоу и авторески текстови на режисерот , драматургот и актерската екипа

8. „Без паника„ Миха Мулуаху, режија: Благој Мицевски

9. „Дупло дно„ од Горан Стефановски , режија: Ангелчо Илиевски

10.„Метаморфози„ авторска претстава и режија на Лилија Абаџиева

11.„Дон Жуан„ од Жан Батист Молиер, режија: Андреј Цветановски

12.„Бар-Ремарк„од Е.М.Ремарк, адаптација на телкст и режија: Александр Баргман

13.„Кокошка„ од Николај Кољада , режија: Марјан Ѓорѓиевски

14.„Смислата на животот„ од Идо Нетанјаху , режија: Благој Мицевски

15.„Сон на летната ноќ„ од В. Шекспир , режија: Џон Блондел

16.„Отело„ В.Шекспир, режија: Диего Де Бреа

17.„Антоние и Клеопатра„од В. Шекспир, режија: Џон Блондел

Број на претстави :

а) по месеци

јануар 8
февруар 10
март 26
април 17
мај 19
јуни 25
јули 2
август 1
септември 10
октомври 19
ноември 12
декември 16

   ВКУПНО:           165

б) број на публика по месеци

јануар 493
февруар 1695
март 2481
април 1925
мај 1680
јуни 3690
јули 600
август 100
септември 1040
октомври 2470
ноември 1900
декември 1930

   ВКУПНО:           20.004

                              Број на одиграни претстави по наслови по 2018

Реден број          НАСЛОВ НА ПРЕТСТАВИТЕ БРОЈ НА ПРЕТСТАВИ
1. Грета од Фауст 11
2. Грилпарцер восекс шоп 1
3. Трагичната љубов на една луда девојка 7
4. Отело 2
5. Пијани 13
6. Кралски игри 6
7. Доктор Фауст 10
8. Дупло дно 6
9. Сон на летната ноќ 4
10. Без паника 15
11. Метаморфози 2
12. Бар-Ремарк 4
13. Кокошка 9
14. Крвави свадби 10
15. Дон Жуан 4
16. Смислата на животот 3
17. Коцкар 13
18. Јулие Цезар 11
19. Но(е)ва Македонија 8
20. Антоние и Клеопатра 3
21. Аждер 3
22. Приказна за окото 1
23. Гостувања од други театари 19
                                                               ВКУПНО            165
     

Гостувања на НУ Народен театар Битола во 2018

  1. „Пијани„ 23.03. 2018 –гостување во Кичево
  2. „Пијани„ 04.04.208 –гостување во Скопје
  3. „Коцкар„01.06.2018 –учество на Фестивал Народних позоришта Подгорица-Црна Гора
  4. „Доктор Фауст„09.06.2018 –учество на МТФ „В.Чернодрински„-Прилеп
  5. „Трагичната љубов на една луда девојка„ 20.06.2018 –учество на Меѓународен фестивал на куклени училишта во Бјалисток –Полска
  6. „Јулие Цезар„ 23.06.2018 –отворање на VI Битола Шекспир фестивал
  7. „Јулие Цезар„ 20.07.2018 –учество на XVII Интернационален фестивал на античка драма  во Стоби
  8. „Грета од Фауст„ 03.08.2018 –гостување во Крушево
  9. „Доктор Фауст„ 12.09.2018 –гостување на ФКТ Ристо Шишков –Струмица
  10. „Кокошка„17.09.2018  –гостување во Ресен
  11. „Но(е)ва Македонија 29.09.208 –гостување на МОТ 208 Скопје
  12. „Јулие Цезар„ 06.10.208  -гостување во Скопје на Бела ноќ
  13. „Сон на летната ноќ„ –учество  на Интерфест Битола 2018
  14. „Антоние и Клеопатра „02.11.2018 –учество на Шекспир фестивалво Ереван –Ерменија
  15. „Отело„ 03.11.2018 – учество на Шекспир фестивалво Ереван –Ерменија
  16. „Но(е)ва Македонија 29.11.2018 –учество на Desire Central station Festival Суботица-Србија
  17. „Доктор фауст„ 30.11.2018- учество на Desire Central station Festival-Суботица-Србија
  18.  „Доктор фауст„ 30.11.2018- учество на Desire Central station Festival-Суботица-Србија

  Гостување на други ансамбли

  1.  Stand up со Никола Тодоровски 20.04.2018 –гостување
  2. „Љубовни пози на историјата„-Театар „В.Чернодрински„-Прилеп  11.05.2018 – отворање на Интернационален фестивал на Монодрама –Битола
  3. „Киро Блажевиќ„-Театар –Керемпух Загреб-Хрватска 15.05 2018 –ИФМ-Битола
  4. „Железниот светилник„ –гостување на Театар на Бугарската Армија од Софија- Бугарија 13.06.2018
  5. „Крал Ричард III„-Театар Гавела Загреб –Хрватска учество на БШФ 24.06.2018
  6. „Шекспир сонети 66„- Унгарски театар „Чики Гергеј„Темишвар-Романија учество на БШФ 25.06.2018
  7. „Хамлет„ –„Пунктарт„ Букурешт-Романија –учество на БШФ 26.06.2018
  8. „Отело-незаконска летургија„ –Театар „Верди„ Задар –Хрватска –учество на БШФ 26.06.2018
  9. „Сонот на Вилијам„ –Театар за деца и младинци Скопје –учество на БШФ 27.06.2018
  10. „Ромео и Јулија„-Академски Руски Драмски Театар „М.Горки„ Астана –Казахстан –учество на БШФ 27.06.2018
  11. „Макбет„ –НУ Албански театар Скопје –учество на БШФ 28.06.2018
  12. „Жените на Шекспир„-Театар на Трајни вредности –интернационален Ансмбл-учество на БШФ 28.06.2018
  13. Концерт „Shakespeare a cappela„-Сојка и Краков сингерс –Полска –учество на БШФ 29.06.2018
  14. „Крал Лир„ –НУ Турски театар Скопје-учество на БШФ 29.06.2018
  15. „Зимска бајка  –Црногорски Народен Театар Подгорица-Црна Гора-учество на БШФ 30.06.2018
  16. „Продадената насмевка„-гостување на БНТ Зеница -Босна и Херцеговина 29.09.2018
  17. „Буре барут„-гостување на БНТ Зеница –Босна и Херцеговина 29.09.2018
  18. „Ќиро„ –гостување на Тарик Филиповиќ –Хрватска 26.10.2018
  19. „Ужегнатост„ –гостување на Театар Артропија-Скопје 30.10.2018
  20. „Приказна за окото„ –Независна театарска сцена 25.12.2018