Катерина Аневска  – актерка

 

Во прво лице

ТЕАТЕРОТ-МАГИЈА, ОВДЕ И СЕГА!

  1. ЗА СЕБЕ: J.S.Bach- Сhaconne,Partita N. 2BWV 1004

2 . ЗА ЉУБОВТА: Слобода..Суштина..

  1. ЗА ЖИВОТОТ: Привремено присуство..
  2. ЗА ТЕАТАРОТ: Магија, ОВДЕ и СЕГА
  3. ЗА ДОБРОТО – БОГ.
  4. ЗА ЗЛОТО Нека го има СЕ помалку..
  5. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ – НЕПРИЈАТЕЛИ?!..хмм..тежок збор некако..

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? МОИ :)

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ Смешно, накај апсурд..
  2. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА Ако е како метафора-ДА! Не сум алергична!! J
  3. ЗА КОЛЕГИТЕ Соучесници во живеењето и градењето на еден преубав сон наречен- ТЕАТАР.
  4. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ Нови предизвици.Ги чекам со раширени раце и срце!!

12 . ЗА ИДЕЈАТА Иницијална каписла. Неуништлива.Смела.

  1. ЗА СОНОТ Фројд кажал многу.. J
  2. ЗА ЈАВЕТО Нека биде за СИТЕ сончево!
  3. ЗА ВИНОТО Бело, Мускатно!
  4. ЗА СЕМЕЈСТВОТО Дом,Топлина, Поддршка..
  5. ЗА КРАЈ Што и да правиш, прави го страсно и безкомпромисно.. Никогаш не се откажувај од внатршниот глас!! Благодарам. J J J

Заврши првиот театарски фестивал во Гостивар

 

Театарската претстава „Вечера од трошки” во изведба на Албанскиот театар од Скопје ја доби првата награда.

Со прогласување на најуспешните синоќа во Центарот за култура АСНОМ во Гостивар беше затворено првото издание на Интернационалниот театарски фестивал „Отело“.

Стручното жири во состав Музафер Етеми, Сулејман Рушити и Исмет Рамадани ги прогласи и најуспешниот режисер, актер и актерка. За најдобар актер беше прогласен Ромир Зала од Албанија.

a најдобра актерка е Амернис Нокшиќи-Јованоска. Наградата за најдобра режија му припадна на Фатос Бериша од Косово.

Директорот на фестивалот Арѓенд Хасани оцени дека големата посетеност на сите пет вечери покажала дека Гостивар има извонредна публика и оти потребата од основање на професионален театар во Гостивар станува императив.

Организаторите најавија дека фестивалот ќе стане традиционален, а очекуваат и поддршка од локалната самоуправа.

Фестивалот траеше од 9 до 13 ноември, а публиката имаше можност да ги проследи претставите „Тема со тебе“ на театарот Александар Мојсиу од Драч, „Психоза 4:48” на театарот „Адриана Абдулаху“ од Урошевац, „Вечера од трошки” на Албанскиот театар од Скопје, „Парчиња” на театарот Артполис од Приштина и „Лекција” на Кумановскиот театар.

Фестивалот го организираше Здружението за култура „Фишта“ од Гостивар со финансиска поддршка на Министерството за култура, општина Гостивар и неколку компании од градот.

Ева Скендеровска – актерка

 

ВО ПРВО ЛИЦЕ

Сценската прашина – зачин, неопходен за магија!

За себе:

За себе не зборувам премногу, човекот е тоа што го прави. Човек може да раскажува, повеќе или помалку искрено што мисли за себе. Но, тоа не е доволно, свеста за себе се гради заедно со околината.

За љубовта:

Прекрасен идеал, кој бара да се случи, но и да биде препознаен. Романтичната љубов е убав занес, додека пак целосната љубов бара посветеност и верба во другите.

За животот:

Еден е, мора да се проживее со живост, не со страв.

За театарот:

За мене е повик, работа, секојдневен мотив, борба и растење. Близок е до животот, тука е да не штрекне, да не освести, да инспирира и да замислува светови кои постоеле, постојат или никогаш не постоеле.

За доброто:

Уште еден идеал во кој верувам. Не е лесно да се биде добар, потребна е свесност и рециклирање на негативните емоции. Доброто треба да се негува, храни и мултиплицира, во спротивно идеалот е загубен.

За злото:

Најчесто е одлика на несреќните луѓе. И на оние кои сеуште не ја осознале моќта на доброто.

За непријателите:

Непријатели не постојат. Постојат само луѓе со кои не се разбираме и најверојатно, не ни треба да се разбереме. Зошто да бидат непријатели?!

А за пријателите:

Пријателите се нашите блиски луѓе, нашата прва потпора, искрена радост, огледала на нашата душа, карактер и љубов. Како и се во животот, се менуваат, но неколку луѓе остануваат пријатели за цел живот, а тие се скапоцени.

За глумата во животот:

Не треба да постои, освен ако не сакаме да се лажеме самите себе. Животот се состои и од многу баналности, не вреди да се глуми на она малку време што ни преостанува во секојдневието.

За сценската прашина:

Моментите на сцената се кројат од безброј мали и големи нешта, но најмногу од искреност, работа и труд. Сценската прашина е зачин кој е неопходен за да се случи потребната магија.

За колегите:

Како и семејството, не се бираат, но се пронаоѓа разбирање, се гради доверба и меѓусебна почит.

За неодиграните улоги:

Ќе се одиграат 🙂

За идејата:

Општо земено, добро е да се „идеира“, не само да се идеализира.

За сонот:

Сонот ми е да се реализирам на јаве, да дадам се од себе, да бидам професионална и да ја добијам заслужена гратификација од тоа што го работам.

За јавето:

Ете, во јавето, си дозволувам да сонувам. Сакам да се занесам понекогаш, да дозволам да ме понесат емоциите, да си отворам што повеќе погледи, и потоа да се вратам во реалноста. Мислам дека постои здрав занeс, кој ни ги полни батериите и не испразнува од негативноста.

За виното:

Со јагнешко го сакам црвено и со морско бело. Сакам десертни вина, како што сакам и десерти. А знаете, благото вино, издава шеќерни вистини.

За семејството:

Вечна благодарност за безрезервната љубов и поддршка дадена низ годините.

За крај:

Длабок поклон.

Елизабета Клинчаревска Младеновоска – актерка

 

НЕПРИЈАТЕЛИТЕ – да се живи и здрави…

1.ЗА СЕБЕ – Емотивна, добронамерна и забавна.

2 . ЗА ЉУБОВТА: Ја имам во повеќе облици и секоја е бесценета…

3. ЗА ЖИВОТОТ: Џон Ленон рекол: “Животот е она што ти се случува додека си зафатен правејќи други работи”. Така е!

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Исконска желба за промена.

5. ЗА ДОБРОТО – Убаво чувство со кое би ги инфицирала сите!

6. ЗА ЗЛОТО – Човечката злоба, секогаш доаѓа како резултат на немоќ, или слабост!

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ – да се живи и здрави…

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? – непроценливо богатство!

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ – Лага и лицемерие !

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА – Кога ќе стапнам на сцената, воопшто не мислам на прашината…Тогаш е важна магијата…

10. ЗА КОЛЕГИТЕ – Потребна е поголема колегијалност…

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ – Што е мое, ќе си дојде…

12 . ЗА ИДЕЈАТА – Идејата и рализацијата се најдобри другарки.

13. ЗА СОНОТ – Димензија во која и нереалното изгледа реално. 14. ЗА ЈАВЕТО – Се трудам да биде убаво и весело!

15. ЗА ВИНОТО – Нека ми прости, но подобра ми е дружбата со Пивото.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО – Мојата среќа, мојата љубов…мојот мир. 17. ЗА КРАЈ – Не постои крај…

18. Пасија- ПАТУВАЊА со семејството и посета на Рок концерти!

Хана Миленковска – режисерка

 

Во прво лице

 Животот-големо уметничко дело

  1. ЗА СЕБЕ:   Борба со себе и светот, внатре, надвор, секој ден, секој миг.
  1. ЗА ЉУБОВТА:  Слобода
  1. ЗА ЖИВОТОТ:  Едно големо уметничко дело
  1. ЗА ТЕАТАРОТ:  Мисла во простор
  1. ЗА ДОБРОТО:  Вистината
  1. ЗА ЗЛОТО:  Страв + неукост
  1. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ:  “Kill them with kindness”

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?  Најважното огледало

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ:  Протокол, прилагодување…
  1. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА:  Микро-оставштина од мигот.
  1. ЗА КОЛЕГИТЕ:  Соборци, ко-креатори
  1. ЗА НЕНАПРАВЕНИТЕ ПРЕТСТАВИ:  Притисок, стремеж, инает

 12 . ЗА ИДЕЈАТА:  Воспалителен процес, кој се лечи со дејствување, во спротивно остава лузни во форма на  парче ништо.

  1. ЗА СОНОТ:  Контакт со „таму негде“ и себе истовремено.
  1. ЗА ЈАВЕТО:  Тешко ми е да сум нон-стоп присутна и присебна во ваков свет.
  1. ЗА ВИНОТО: Важно е да се има апетит за убавото, вели еден драг пријател.  
  1. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Ќе се учиме да се сакаме, цел живот, до крај .
  1. ЗА КРАЈ:  „Те молам“ , „Благодарам“, „Извини“. Ајде сега  сите заедно- „Те молам“…..

 

Катерина Шектанска Лаковски актерка

 

Во прво лице

ПРИЈАТЕЛИТЕ – Глумци, со или без дипломи, со конкуренција за Оскар!

1. ЗА СЕБЕ – Премногу реална ( што боли ). Со краток фитиљ, љута, коректна, работлива, мрази неправда и бурно реагира на неа. Мрази кога ја лажат, а уште повеќе кога гледа дека мислат дека успеале во тоа. Негативна никогаш, ама ете, успеваат понекогаш.

2 . ЗА ЉУБОВТА: Без неа ништо. Љубвта со пари не се купува, таа се заслужува. А за сите на кои им смета вистинскаат и искрена љубов, сите кои пробуваат да го уништат она единствено вредно за кое се живее. За сите кои се мешаат во вистинска љубов, местото не ви е таму.

– Животот ќе ви плати и врати

– Од Господ гледам не се плашиите, неверници сте, ама и Тој не ќе ви остане должен

п.с. Ама ни јас!

3. ЗА ЖИВОТОТ: Треба да се живее и да се истрпи ( женски ) секој удар кој што го носи со себе. Гордо и исправено, само ако живеете исправно. Во спротивно … вие се знаете.

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Не знам ништо, иако сум израсната во него. Така сакаа да биде. Дали им успеа времето ќе покаже?

5. ЗА ДОБРОТО – Веќе го нема…

6. ЗА ЗЛОТО – Насекаде околу нас. Претворено ов човечки лик

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ – Ги имало и ќе ги има. И што со тоа, сами си прават лошо на себе. Труејќи се со зло, смрдат од далеку.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? – Незнам колку се веќе вистински, сите се станати глумци, со или без дипломи. Голема конкуренција за Оскар, да не речам, за “ Војдан Чернодрински “

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ – Одговорив погоре.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА – За неа, реално, не бев свесна, додека не ми ја дијагностицираа, “ астма “ хахах Се шалам, ама и не! Волшебно во секој случај, ја дишам откако сум родена, а реално од својата 9 година.

10. ЗА КОЛЕГИТЕ – Несакајќи одговорив погоре.

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ – Ги има многу, и ќе ги има. Да не се пвторувам..

12 . ЗА ИДЕЈАТА – Сакаат да ја поништат да ја направат невредна, да ја снема! Но, секогаш ќе постои. Битна е само храброст, за реализација.

13. ЗА СОНОТ – Го сонувам

14. ЗА ЈАВЕТО – Го живеам, ама сакам да е поинакво

15. ЗА ВИНОТО – Ретко. Знам некогаш да се напијам. Повеќе го користам во афоризам, отколку што го користам за пиење. Сепак, црвеното нема рок на траење.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО – Алка без која никогаш целото не е се. Нешто што ми е најважно и на прво место. Нешто за што се борам, и ќе продолжам да се борам, да опстои и да остане цело.

17. ЗА КРАЈ – Што не е дојден. хахахах

За Балетот – Моја прва Љубов, нешто што ќе остане засекогаш во моето срце. Нешто во што бев сигурна дека сум добра, и нешто што не го остварив како моја најголема желба. Но, успеав да докажам дека балетот и глумата се една нераскинлива нишка. Не можат едно без друго, едното го надополнува другото. Ете други успеаја, јас не.

Срѓан Јаниќијевиќ – режисер

 

Во прво лице

ЖИВОТОТ МОРА ДА Е СЛОБОДЕН…

ЗА СЕБE

Секогаш може подобро. Подобар во работата. Подобар кон луѓето. Да се обидеш да го направиш подобро општеството. Да изнаоѓаш нови начини и форми да се подобриш себе и околината. Ако не се трудиш да бидеш подобар, која е поентата?

 ЗА ЉУБОВТА:

Дрога. Навлекува и не можеш да живееш без неа. Не знам ни колку е здрава.

ЗА ЖИВОТОТ:

Каков е, или каков сакам да биде? Знае да биде досаден, рутински, неинвентивен, затворен во чаурата на ирационални стравови кои станале веќе систем, со кој мора да се бориш. Се борам да биде слободен. Животот мора да е слободен и исполнет со убави работи.

ЗА ТЕАТАРОТ:

Храм на моралот од грчката античка трагедија (па и комедија) до денес. Храм во кој се преиспитува етичкиот проблем на Едип, Медеа, Хамлет, ликовите на Брехт, состојбата на духот кај Бекет итн. тоа е храм кој е супериорен и во однос на науката и философијата, а да не зборувам за религиозните догми, кои, ако се огледаат во него, изгледаат наивно и смешно.

ЗА ДОБРОТО

Слобода. Тоа е врвот на доброто. Слобода која не поробува туѓа слобода. Тоа е добро.

ЗА ЗЛОТО

Обратно од горе наведеното. Било која форма на ропство и пресија.

ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ

Немам однос. Не мислам дека сум имал непријатели. Сигурно постојат луѓе на кои не сум им бил мил. Но не сум почувствувал непријателство.

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?

Мора да е двострано. Пријателите мора да знаат дека секогаш ќе бидам тука за нив, кога ќе им требам. Но, истото го очекувам и од нив. Ако некогаш не било двострано сум укажал на тоа. Ако и покрај тоа не се сменило ништо, тогаш едноставно се оддалечувам.

ЗА ВО ЖИВОТОТ

Не го разбирам баш прашањево. Можеби е до мене.

ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА

Бев алергичен на неа едно време. Се исфрлав. Добро е да се подзачисти од време на време. Дома сакаме прашина, или ја чистиме?

ЗА КОЛЕГИТЕ

Имам многу колеги, главно уметници. Но она што ме ужаснува кај некои од нив, е што како уметници имаат потреба од авторитет. Тоа за мене е ужас. Уметник и авторитет. Сува вода. Светло тегет.

ЗА НЕНАПРАВЕНИТЕ ПРЕТСТАВИ

Имаше една таква. И се разболев од некои сипаници што се прележуваат кога си дете. Тогаш сфатив дека не сум ја поставил, зошто прележував детски болести.

 ЗА ИДЕАТА

Идеата е мотор на чувството. Какво и да е, идеата е артикулација и мотор за она што те боли или возбудува. После таа преминува во нешто друго, но тоа не е прашањето.

ЗА СОНОТ

Не го мистифицирам. Тоа е психолошка состојба на оној што сонува. Во него има многу тајни и трауми, кои не сакаме да си ги признаеме, но тоа е најстрашното нешто, зошто е многу важно да се видиме себе си самите, соголени во својата вистина. Ако ова не го правиме тогаш или стагнираме или назадуваме. Мора секогаш да се преиспитуваме до кај сме. Сонот е добар лакмус за тоа.

ЗА ЈАВЕТО

Да го исполнуваш со убави работи колку што можеш околу себе и со тоа да и пркосиш на грдата реалност која сака да вкалупи, “стави во колосек” и да ти ја одземе слободата, претворајќи те во послушна единка.

 ЗА ВИНОТО

Едно време го сакав. Сега ми прави некоја непријатност. Ме вознемирува.

ЗА СЕМЕЈСТВОТО

Кога и да погледнам, убаво е. Нестварно. Како на филм.

ЗА КРАЈ

Продолжува 🙂

Кољо ЧЕРКЕЗОВ, актер

 

Во прво лице

ЈАВЕТО ДА Е СОН…

 

1. ЗА СЕБЕ Во одлична релација сме двајцата.

2 . ЗА ЉУБОВТА Основа за живот, инспирира.

3. ЗА ЖИВОТОТ: Прикаска ; Секој ден пред мене излегува ново животно ,. Го сакам ептен.

4. ЗА ТЕАТАРОТ; Место каде добивам амнезија, за се живо околу мене.

5. ЗА ДОБРОТО Да се чува од злото.

6. ЗА ЗЛОТО  Ич да не му се приближува на доброто. Гитла во планина!

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ Добар ден. Што правиш??????

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Гушка најсилна на свет, дури да снема воздух, 🙂 .

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ Многу е глупа, Мене ми е ефтина!

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА Во сите театри фали најмалку уште по една            чистачка (хигиеницарка).

10. ЗА КОЛЕГИТЕ Колеги ко колеги .. ..Ги има секакви.( Во тоа е убавината )

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ.. Нека се смират ! Ќе ги одиграм…

12 . ЗА ИДЕЈАТА Фала му на Бога секогаш ги имам, само некогаш правам избор !!!

13. ЗА СОНОТ .. Ако го има жанровски нека е Драма …….

14. ЗА ЈАВЕТО Добро е да биде ко сон 🙂

15. ЗА ВИНОТО Едно време го пиев. Сега не ми текнува за него.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО. Ауф… се за него..!!!!!!

17. ЗА КРАЈ Не постои крај.. нештата само се трансформираат.

Столе МИЦОВ актер

 

Во прво лице

ДОБРОТО – РЕТКОСТ ВО ПОСЛЕДНО ВРЕМЕ

  1. ЗА СЕБЕ

Прво и најтешко прашање, на кое, за жал, не знам како да одговорам.

2 . ЗА ЉУБОВТА:

            Магија, без која животот е незамислив.  

  1. ЗА ЖИВОТОТ:

            Игра која се игра само еднаш.

  1. ЗА ТЕАТАРОТ:

            Начин на живот.

  1. ЗА ДОБРОТО

            Реткост во последно време.

  1. ЗА ЗЛОТО

            Ако не постои злото, нема да постои ни доброто.

  1. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ

            Те мотивираат да бидеш подобар човек.

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?

            Луѓе без кои животот би бил без поента.

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ

            На некои им е професионална деформација, а на други начин на живот.

  1. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА

            Неподнослива, ако си алергичен на прашина. J

  1. ЗА КОЛЕГИТЕ

            Семејство.

  1. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ

            Едвај чекам да се запознаеме.

12 . ЗА ИДЕЈАТА

            Секој почеток е резултат на добра идеја.

  1. ЗА СОНОТ

            Мотивација да истраеме до крај.

  1. ЗА ЈАВЕТО

            Малку посурово од сонот.

  1. ЗА ВИНОТО

            In vino veritas.

  1. ЗА СЕМЕЈСТВОТО

            Сиот мој свет.

  1. ЗА КРАЈ

            …

 

Жарко Лаушевиќ

 

Гостин на Второто издание на интернационалниот фестивал на дебитантски филм КИНЕНОВА

Театарот е лабораторија за играта, а филмот е избор на дубал од режисерот

Со овој град ме врзуваат многу убави спомени. Спомени од некои драги луѓе, дали биле актери или режисери, вели Жарко Лаушевиќ, големата екс ју филмска и театарска ѕвезда, по повод неговото доаѓање во Скопје. Тој деновиве го посети нашиот главен град, по 18 години и со своето присуство му даде подршка на Второто издание на интернационалниот фестивал на дебитански филм „Киненова“ (06-11.10. 2017). А фестивалот, во рамките на отворањето му врачи Специјална награда за особен придонес во филмската уметност. Лаушевиќ ја искоментира наградата со доза на шега, но искрено:

– Навистина мислам дека е голема чест. Тоа некако го доживувам како…Некој рече, награда за животно дело, кога се даваат вакви награди. Јас веднаш побрзав кај лекарот, да видам дали некој открил нешто. Реков, јас да се прегледам пред тоа заминување. Добар сум. Така што не ја доживувам така. Ја доживувам како голема награда , но не како за животно дело. И навистина многу ми импонира. Ми импонира што сум во Скопје пред се, зашто со овој град ме врзуваат многу убави спомени. Спомени од некои драги луѓе , дали биле актери или режисери. Но, како и да е , тоа секогаш било убаво дружење и многу интересна професионална соработка, вели Лаушевиќ.

Жарко Лаушевиќ (57), беше една од најблескавите фигури во 80 и 90- тите години на 20 век, во подмладеното југословенско глумиште. Тој до 1993 година оствари 50- ина филмски и телевизиски улоги за кои ги освои највисоките награди на Пулскиот и на филмскиот фестивал во Ниш. Во улогите го вгради својот талент, маркантност и истрајност. Беше и магнет за понежниот пол, што ја дополнува сликата за него како шармер и заводник. Дури сними и филм 1986година, со наслов „ Шмекер“, во режија на Зоран Амар, а со музика од Влатко Стефановски. Сепак , широка популарност му донесе ликот на Шиљо во тв серијата „ Сивиот дом“, улогите во филмовите „ Офицерот со роза“, „ Подобро од бегство“, „ Браќа по мајка “, „ Оригинал на фалсификатот“, „ Кажи зошто ме остави“, „ Бој на Косово“… Неговите искуства од театарските штици во Белград, се блескави. Меѓу нив се

соработките со режисерот Слободан Унковски во Југословенско драмско позориште, на претставите „ Хрватски Фауст“ и „ Театарски илузии“. Но, има и едно горчливо искуство, кое според него, е вовед во распадот на поранешната заедница. Во 1990 година , Лаушевиќ нема да успее, иако ќе се обиде, да ја смири разбеснетата мешана црквено -десничарска толпа, упадната во неговиот матичен театар ЈДП, која ја спречи изведбата на претставата „ Свети Сава“ , по текст на Синиша Ковачевиќ, во режија на Владимир Милчин, а во продукција на театарот од Зеница. За улогата на Растко Немањиќ/ Свети Сава, Лаушевиќ беше овенчан со Стериина награда .Тој е добитник и на наградата Град –Театар, за улогата во претставата „ Кањош Мацедоновиќ“, што ја доделува фестивалот во Будва. За својот минат труд вели дека подраги му се театарските од филмските улоги, зашто првите може да се надградуваат.

– Јас никогаш не сум го сакал премногу тоа што го работев . Затоа што секогаш пронаоѓав недостатоци во тоа. Во театарот е поинаку. Нешто ќе направам денеска , па аха, утре тоа ќе го смениме. Утре ќе најдеме подобра нијанса. Театарот е работилница каде тоа се длаби и се тежи кон подобро, со секоја реприза, со секое повторување. А , за филмот знаеме, за жал ја има таа трагедија да забележи една работа . Аха, режисерот вели дека ќе го избере тој дубал и тоа е готово. Тоа е за сите времиња. Тоа е можеби предност , во техничка смисла, во оперативна. Аха, ја завршивме работата, одиме понатаму, но нема поправки, објаснува актерот.

Неговата одважност во одбрана на сопствениот интегритет и професија беа препознаени како бунтовништво во животот, но и во улогите што ги толкуваше, креирajќи најразлични карактери во судир со средината. Лаушевиќ вели дека тоа се поклопило.

– Не знам. Тоа е некоја моја желба за професионалност на сцената, која некој ја толкуваше како бунтовништво . А јас, особено во белградските театри, кога запирав претстави или нешто такво, секогаш инсистирав на тоа почитување на професијата. И тоа секогаш беше како револт кон непочитувањето на професијата. Дали поради системот или поради менаџментот на театарот, или поради нешто друго. Но, тоа беше само

таа борба , тој бунт. Е сега, што се случи тоа некој да го препознае во мојот карактер , па имав среќа или несреќа да добивам такви улоги , не знам. Тоа е веќе прашање за некои режисери кои така ме виделе, вели тој.

Човекот кој убил никогаш не може да биде слободен, ја отвори душата Жарко Лаушевиќ, во книгата “ Годината Помина. Денот никогаш“. Оваа и следната „ Втора книга-дневник на една робија“, тој ги изнедри од водените дневници во затворите во Спуж и Пожаревац, по извршеното двојно убиство во самоодбрана 1993 година во Подгорица, за кое одлежа затворска казна од 4 години и 7 месеци. За книгите вели дека во нив ги изразил емоциите по трагичниот настан.

– Таму јас споменувам, дека човекот кој убил никогаш не може да биде слободен. И тоа е веројатно нешто што ќе ми го обележи животот и што ќе остане така. А зошто пишував ? Не знам, можно е од причина, од неможност за било каков друг израз, да се занимавам со тоа што го работев до 1993 година. Некако се обидував, нешто што чувствувам , да го правам, сликајќи, пишувајќи. Да излезат некои емоции, вели Жарко Лаушевиќ.

Повторната пресуда во 2001, на 13 години затвор од црногорскиот Врховен суд , актерот ја дочека во САД каде замина 1999 година и следните 10 години беше на потерница на ИНТЕРПОЛ. Случајот заврши со помилување од српскиот претседател Борис Тадиќ, 2011 година и со добивање српски пасош, следната година. Денес Жарко Лаушевиќ живее на релација Њујорк- Белград. Неговата втора сопруга Анита, има македонско потекло. Тој повторно работи интензивно во регионот. На филмското платно се врати 2016, со улогата на бездомникот Момо во филмот на Мирослав Момчиловиќ „ Смрдлива бајка“. Сними уште три серии, меѓу кои „ Сенките над Балканот“, каде го толкува српскиот принц Ѓорѓе Караѓорѓевиќ, а деновиве ја започна и четвртата серија „ Корени “, според делото на Добрица Ќосиќ. Работеше и на дебитантскиот филм „ Вољата на синовите“, на младиот режисер Немања Ќераниќ. На отворањето на „ Киненова“ изрази надеж дека следната година ќе се врати на фестивалот, токму со тој филм.