Бобан Алексоски – актер

 

ВО ПРВО ЛИЦЕ

    Театарот – воздухот во шумата

  1. ЗА СЕБЕ: Овен. Се си пишува таму.

2 . ЗА ЉУБОВТА: Си се имаме! Најдобар пријател, ама баш. Мотиватор. Поддршка. Се!

  1. ЗА ЖИВОТОТ: Како најтрнлива патека во шумска природа – прекрасна.
  2. ЗА ТЕАТАРОТ: Поврзано е. Театарот ми е воздухот во шумата.
  3. ЗА ДОБРОТО: Сте го виделе? Кај отиде?!
  4. ЗА ЗЛОТО: Кога ќе замине?!
  5. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Ги мислам. Губам време. Таков сум. Поттекст ми се најчесто. Помага.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Тука нека се! Ги сакам !

  1. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: Преглумување е. Не чини.
  2. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: ЗАВИСНИК!
  3. ЗА КОЛЕГИТЕ: Ги има многу. Малку од нив се добри луѓе. Вистински добри.
  4. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: Сите по ред. Жан на 30, Ричард, Фауст на 40. Хах.

12 . ЗА ИДЕЈАТА: Ја има. Уште повеќе кога гледам барем една остварена.

  1. ЗА СОНОТ: Момент на авантура во главата.
  2. ЗА ЈАВЕТО: Дел од авантурата пред себе. Ама дел, добро де.. делови..
  3. ЗА ВИНОТО: За пивото и пивото.
  4. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Премногу ги сакам. Двигател во животот.
  5. ЗА КРАЈ:  Повелете на премиера или следни изведби. ” Дневникот на лудиот ” – Гогољ, ‘‘ Театар Фабрика ‘‘! Во четврток на 13ти, на ЕСРА 20.ooh. Или ако ве држи детски дух, в петок 15ти во Драмски на Снежана 🙂
  • ЗА ЛУДИОТ ВО МЕНЕ: Тука негде е. Внатре и длабоко. Убаво му е Тој да не е, немаше никогаш да бидам актер. Не, немаше да бидам ни човек. Ме смее и ме тагува. Ме турка напред! Да живеам и доживувам се! Ве поздравува!

 

ИМПРЕСИВНА САГА НА ЕДЕН ЖИВПТОПИС- ЗАФИР ХАЏИМАНОВ

Човештвото се тепа за кусурот, а главницата ја лапаат злосторниците!

–        Многу актерски и музички децении се зад Вас, сигурно не секогаш лесни, за да се дојде до тоа, за двете убавини да станат едно…

Зафир:  Верувале или не, уште во прво оделение на основното училиште станав член на Детската драма на Радио Скопје и во режија на неколку тогаш истаканати уметници како Тодорка Кондова ,Благоја Андреевски,Миодраг Шаурек…заиграв во многу детски радио драми и останати емисии.Тешко ми е да се сетам на мојата прва улога во рамките на тој мој буквален почеток,но добро помнам дека прв пат на сцената на Народниот театар настапив во улогата на Насртрадин Оџа во една комична сценска игра со другар ми Коле Ангеловски, кој беше Итар Пејо.Тоа дружење со драмски текстови од мали нозе го одреди мојот животен пат и судбина и не е чудо што без двоумење отидов на Театарската Академија во Белград.

Ех, тука добро го помнам монологот на Сид од Корнеј, со кој што го положив приемниот испит.Потоа се редеа десетина улоги во разни драмски исечоци како вежби на часовите по глума, додека на  третата година  на студиите не започна мојата вистинска професионална актерска кариера со две главни улоги во филмовите на Жика Митровиќ – НОЖ и Трајче Попов  – МАКЕДОНСКА КРВАВА СВАДБА.Истата година со академската репрезентација од шест колеги одам на студијско патување во САД и по враќањето заедно со Перо Краљ, Мира Траиловиќ не наградува со ангажман во „АТЕЉЕ 212.

Тоа е 1965 година и јас ја сметам за мој прв успешен поход и во областа на музиката и песната.Таа година ги освоив своите први фестивалски награди во Загреб и Опатија и преку ноќ, станав естрадна звезда.

И сега пак, прстот на судбината ја превзема работата под своја команда. Пратставата „ПАНТАГЛЕЗ„ во Ателје 212 ,каде што Перо Краљ и јас играме дури по пет улоги секој, ја симнува од репертоар некој од тогашните ком.парт.комитети…Улогата кај Рули Османли  во филмот МЕМЕНТО ми пропаѓа поради лошотијата на едно чиновниче од Вардар филм и мојот инает да не му дадам да ме понижува.Но, затоа музиката ми ги отвара сите врати кон успехот и популарноста и јас и се предавам од се срце.На една долга,мамутска турнеја по тогашниот СССР се раѓа голема и бескрајна љубов со мојата прекрасна Сенка и трае повеке од половина век.И тоа е една од причините што лутав по светот со песна,ама и со трошка театарче, во секоја моја интерпретација.

–  Вечинот подвиг Љубовта,  Ве однесе од Македонија, актертвото, Сенка , Васил, музиката,  ги собравте на едно место – во Белград… А   Големината е во едноставноста…

 Зафир:   Едноставно, сите тие пориви,мечти и копнежи јас ги носам во себе. Јас сум најголемата причина за се што ми се случува.Се разбира, има уште илјада други фактори но јас сум „виновникот„ за мојот приватен и професионален живот.Белград беше престолнина на земјата во која што растев и пораснав. Со некои уметности можеш да се занимаваш и на пуст остров, но театарот и естрадата бараат публика, сцена – бараат калабалак!

Да не беше таа пуста Југославија, јас нема да се сопрев ниту овде. Планетава ми е мала, за она што сакав (би сакал) да го остварам. Не е тоа нескромност и мегаломанија.Тоа е неопходност, убавината да се посее на секоја страна на вселената. За жал, се случи токму обратното. Човештвото се тепа за кусурот, а главницата ја лапаат злосторниците!

Ни Белград не е тоа што беше, но, сеуште, овде можеш да ги видиш најголемите светски уметнички  дострели.Ти доаѓаат на гости и сакал – не сакал, граѓанин си на светот.Затоа, не обрнувам внимание на примитивизмот кој што доминира,на национализмот,на криминалот  и на сето друго зло што не опкружува. Едноставно, имам задача да бидам вечно светло на крајот на тунелот.Едноставно тоа е светската историја – тунел со далечно светло на крајот. Едноставноста е највисокиот врв на планината наречена култура и убава уметност и тоа заедно со се што кажав претходно е мојот совет за младите (не само) актери…Бидете свои, но и планетарни.Не е тешко, само барајте сили во вербата и во формулата – ОД ЉУБОВ НЕ СЕ БЕГА!!!И едноставно, отепувајте се од работа!

– Некоај улога, неодиграна, недозавшена, започната .. .Дали е тука некаде, пред се, поради најавата за последниот концертен настап со синот Васил, и актерството, како дефинитивен крај или неминовен, нов почеток…

Зафир:   Ајде, пак да почнам од почеток…Кога (1965г.) ми пропадна ангажманот во Ателје 212 и филмската улога во МЕМЕНТО, дефинитивно му свртев грб на театарот и филмот и почнав да компонирам и пишувам поезија и заедно со Сенка да приредувам музички рецитали кои носеа наслови од моите книги „ШАНСОНИ НА ХАРТИЈА„ , па „ПЕС ПЕЈАЧКА„…Освоивме едно посебно, ексклузивно парче небо, во естрадниот свет. Едноставно, бевме недостижни и не стигнувавме да ги посетиме сите места кои што не бараа. Повеќе од дваесет години пеевме и рецитиравме од Струга до Москва,од Европа до Канада, САД, Куба, Австаралија, Кувајт…Не постои фестивал на лесни ноти, каде што не сме освоиле награда.

И пак, некои театарски луѓе се сетија да не повикаат назад во театарот…Најнапред со нашите рецитали ја отворивме сцената во визбата на Ателје 212 и потоа Театарот не подзеде до крај,особено мене. Ме повикаа од Драмски (Ристо Стефановски) да играм во музичката комедија БУМЕРАНГ на Томе Арсовски и Александар Џамбазов и направивме вистински бум!

Прв пат во историјата на Драмски театар се продаваа карти кај тапкароши. Потоа и Театарот на Теразије ми повери убава роља во еден светски хит, мјузиклот ЗАНЕСЕНИ и пак успех!Тоа беше музичка предтстава на годината! Гостував пак во мојата несудена матична куќа, Ателје 212 во претставата ОЈ СРБИЈО НИГДЕ ЛАДА НЕМА.Но тоа мене не ми беше доста па седнав и го напишав првиот македонски мјузикл АЛО БУДЕЊЕ…Пристојно помина оваа музичка драма за егзодусот на едно дете – бегалец…На Чернодрински во Прилеп имавме преку 70 аплаузи на отворена сцена,но на Балканот пак пукна пушка, и се отиде по ѓаволите!

Загреб и Љубљана сакаа да го постават мојот мјузикл, но откако почнаа воените дејства никој не се јави.Станавме колатерална штета на една безумна војна, ни криви ни должни…Но, никогаш немој да кажеш никогаш…Само што почна тепачката, мене ми се јавуваат од СНП Нови Сад и ми ја нудат главната улога во култниот мјузикл „Свирач на покрив„…Е, тоа се вика среќа!Сенка останува дома зашто нема ни кому, ни што да пее, кога сите се споулавени од војна,а јас наоѓам азил во театарот, играјќи и пеејќи, во претстава што таа меѓуверска, ѕверска нетрпеливост ја осудува…Секоја претстава е проповед, а јас сум болниот, што ги лечи болните. Нормално, повторно претставата ги освојува и гледачите и критиката и наградите, а јас преку Белград, каде што исто така гостувам, одам за Бостон, САД и таму на една бројна аудиција ги “тепам“ сите конкуренти и два месеца играм на англиски во Театарот Форум, со аплаузи и овации, додека на ТВ гледам прилози како во Босна пламти тешка борба меѓу моите довчерашни браќа…

И еве, сега неколку уште посериозни епизоди. Американците ме повикуваат пак да дојдам и да ги играм улогите на Дон Кихот и Сервантес во мјузиклот што веќе го играм во Н.Сад „Човекот од Ла Манча„ ,но надлежните не ми одобруваат виза. Повторно сум колатерална штета на војната.Останувам дома но со среќна ѕвезда: Ја добивам улогата на Жан Валжан во нај, нај мјузиклот „КЛЕТНИЦИ„.Тотален и неповторлив успех!Пак награди, овации и прекрасни критики… Се  шегувам со другарите: „ Да сум им платил на критичарите, не би им позволил вакви суперлативни критики.„

И на крајот, останува големе тага што ниту еднаш не гостувавме во Македонија. Ниту една моја улога, македонската публика и јавност не ја виде, ниту забележа.Штета!

Полека,полека годините ме најавнаа,а тие само старост и болест носат,па и мене почнаа да ме мачат очите,слухот,снагата и еве сега срцето…можам сеуште да одиграм понешто на филм. Имав убава епизода кај Паскаљевиќ во филмот КАД СВАНЕ ДАН, сега снимив еден никејски цар во серијата НЕМАНИЌИ. Epur si mouve! Но, До кога???

П.С. Васил е веќе на својот ЏЕЗ ПРЕСТОЛ и нема причина да се грижиме за иднината на Хаџиманови, особено што на последната аудиција во Театарот Теразије внуката Марта, меѓу 70 кандидатки, ја “освои“ главната женска улога во мјузиколт “Фантом во операта“!!!

 

 

 

 

Жарко Спасовски – актер

Во прво лице

ПРИЈАТЕЛИТЕ – Зајдисонце и изгрејсонце

  1. ЗА СЕБЕ
    Соба полна страсти
  2. ЗА ЉУБОВТА:
    Гласна насмевка
  3. ЗА ЖИВОТОТ:
    Привилегија на секое суштество
  4. ЗА ТЕАТАРОТ:
    Терен за емотивно и креативно поентирање5. ЗА ДОБРОТО:
    Нека е присутно

    6. ЗА ЗЛОТО
    Се повеќе присутно,за жал

    7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ
    Позади затворени врати

    – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?
    Зајдисонце и изгрејсонце

    8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ
    И за тоа треба талент

    9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА
    Голема завист

    10. ЗА КОЛЕГИТЕ
    Семејство

    11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ
    Чекаат ред

    12 . ЗА ИДЕЈАТА
    Хранете ја секојдневно

    13. ЗА СОНОТ
    Нека биде јаве

    14. ЗА ЈАВЕТО
    Нека биде од оние убавите сонови

    15. ЗА ВИНОТО
    Менувам две чаши вино за едно пиво

    16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО
    Доживотна подршка и љубов

    17. ЗА КРАЈ
    Дали постои крај ???

Тања Мицков актерка

Во прво лице

ЉУБОВТА – Единствената реалност

1. ЗА СЕБЕ   -Војна и Мир.

2 . ЗА ЉУБОВТА: Единствената реалност.

3. ЗА ЖИВОТОТ: Никогаш не се предавај.Ни-ко-гаш!

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Моментална амнезија од се што те кочи,врзува,зауздува.

5. ЗА ДОБРОТО – Се разместува целата вселена,имај верба,насмевни се и подај рака.

6. ЗА ЗЛОТО    – Нема оправдување.

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ     – Постигни ги мечтите.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?  -Ги гушкам родителите.

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ – Не ми треба диоптер.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА   -Здраво е да се конзумира редовно.

10. ЗА КОЛЕГИТЕ   -Има и такви на коишто да не им се допагаш е просто должност,за останатите само добро.

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ  -Трпение.

12 . ЗА ИДЕЈАТА   -Ум.

13. ЗА СОНОТ   -Најбрзата утеха.

14. ЗА ЈАВЕТО    -Да сонуваме заедно.

15. ЗА ВИНОТО    -Пиј го со пријатели.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО    -Се!

17. ЗА КРАЈ    -Нова книга,нов лист,нов почеток..

Елена Шорова Дербов – актерка

 

Во прво лице

На злото со зло му се враќа

1. ЗА СЕБЕ

Она што го кажуваат моите пријатели… Се е вистина! J

2 . ЗА ЉУБОВТА:

Тоа за што те боли е љубов.

3. ЗА ЖИВОТОТ:

Вчера, денес и можеби утре!

4. ЗА ТЕАТАРОТ:

Насмевки, солзи, среќа, тага, несигурност, борба, успех, немир, љубов, болка, љубомора, забава…

5. ЗА ДОБРОТО

Или го има, или го нема!

6. ЗА ЗЛОТО

На злото со зло му се враќа.

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ

Што би рекол еден колега: Да го д***т!!!

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?

Малку се, а со присувството тоооооолку многу!

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ

Јас сум си јас…онака “брутално” искрена.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА

Уф…си имам мака, алергична сум.

10. ЗА КОЛЕГИТЕ

Ги обожавам! Денес повеќе, утре помалку…

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ

Никогаш не е доцна…освен после смртта.

12 . ЗА ИДЕЈАТА

Променлива единица J

13. ЗА СОНОТ

Toj што сонува, и може!

14. ЗА ЈАВЕТО

Подеми и падови!

15. ЗА ВИНОТО

Добро е што го има!

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО

Моја потпора во животот, моја инспирација, мое СЕ и повеќе од се!

17. ЗА КРАЈ

Секој КРАЈ е ПОЧЕТОК на нешто подобро! …Бидете прекрасни и полни со позитивни “вибрации”

Марија Минчева Андонов- актерка

 

Во прво лице

 

ТЕАТАРОТ- Место каде што можам да бидам се’!

1. ЗА СЕБЕ: Позитивна, расеана… ама мама вeли „Најдобра си …“J

2 . ЗА ЉУБОВТА: Се будам до неа секое утро!

3. ЗА ЖИВОТОТ: Премногу е важен, за да се сфати сериозно.

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Место каде што можам да бидам се’ што ќе посакам.

5. ЗА ДОБРОТО: Колку повеќе, толку подобро…

6. ЗА ЗЛОТО : „Секое лошо за добро е… што и да е, ќе помине…’’

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Простувајте им, тоа најмногу ги нервира.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Ги сакам, не можам без нив!

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: Непотребна!

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Алергии, зависност, дрога… Магија!

10. ЗА КОЛЕГИТЕ: Едно големо семејство.

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: Ги чекам со раширени раце .

12 . ЗА ИДЕЈАТА : Те обзема, те прогонува…и треба рализација.

13. ЗА СОНОТ: Посакувам да е јаве…

14. ЗА ЈАВЕТО… понекогаш да е сон!

15. ЗА ВИНОТО: Ми фали во моментов!

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Да се секогаш до мене

17. ЗА КРАЈ: „ I love my life, I’m powerful, I’m beautiful, I’m free, I’m wonderful, I’m magical, I’m me!“

Сања Русеска актерка

 

Во прво лице

Најголемите непријатели сме си самите на себе

1. ЗА СЕБЕ: Креирам.

2 . ЗА ЉУБОВТА: Највисоката вибрација.

3. ЗА ЖИВОТОТ: Животот е прекрасен.

4. ЗА ТЕАТАРОТ: Магија.

5. ЗА ДОБРОТО: Да го шириме.

6. ЗА ЗЛОТО: Ниски вибрации.

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: Најголемите непријатели сме си самите на себе.

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? – Богатство.

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ : Одбранбен механизам.

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: Tinker Bell.

10. ЗА КОЛЕГИТЕ: Второ семејство.

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ: Доаѓаат.

12 . ЗА ИДЕЈАТА: Почеток .

13. ЗА СОНОТ: Надреализам.

14. ЗА ЈАВЕТО: Широко отворени очи.

15. ЗА ВИНОТО: Романтика.

– ЗА ТАНЦОТ: Поезија во движење.

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО: Моето СЕ!

17. ЗА КРАЈ: Ви благодарам.

Иван Калошев – актер

 

Во прво лице

ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ не е глума

1. ЗА СЕБЕ и за другите

2 . ЗА ЉУБОВТА: ја има

3. ЗА ЖИВОТОТ: сказна

4. ЗА ТЕАТАРОТ: општење

5. ЗА ДОБРОТО било и нека биде

6. ЗА ЗЛОТО кафез

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ рамнодушност

А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? се радувам што ги имам

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ не е глума

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА за глумецот е штетен чистиот воздух

10. ЗА КОЛЕГИТЕ меѓу нив и пријатели( прочитај горе за пријателите)

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ во кутија и под перница

12 . ЗА ИДЕЈАТА ме држи буден

13. ЗА СОНОТ snooze 9 min

14. ЗА ЈАВЕТО со отворени очи

15. ЗА ВИНОТО ќе го утешам

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО моето огледало

17. ЗА КРАЈ ајде од почеток

Зоран Иваноски – актер

 

Во прво лице

ТЕАТАРОТ – Професија ….На 2ро место… 🙂

 

1. ЗА СЕБЕ Не се зборува за себе.. другите треба да кажат..

2 . ЗА ЉУБОВТА: Не си човек без неа

2. ЗА ЖИВОТОТ: Нема реприза

3. ЗА ТЕАТАРОТ: Професија ….На 2ро место… J

4. ЗА ДОБРОТО Се помалку и помалку го има

5. ЗА ЗЛОТО Се повеќе и повеќе го има

6. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ Копита со кои не треба да се занимаваме ха ха ха

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? Пресреќен сум што ги имам

7. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ Одвратна

8. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА Не треба да ја има… нека си ја извадат платата тие што треба да ја исчистат J

9. ЗА КОЛЕГИТЕ Без нив ништо си на сцената

10. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ Ќе ги одиграм…. ако не ги одбијам J

12 . ЗА ИДЕЈАТА Ако имаш идеја, имаш цел и ја остваруваш (ова е одговор од жена ми, J се сложувам, фала Дани)

13. ЗА СОНОТ Го живеам

14. ЗА ЈАВЕТО Тоа е …

15. ЗА ВИНОТО Не пијам вино

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО СЕ НА СВЕТОТ ..ЖИВОТ… ИЗВОР НА ЕНЕРГИЈА.. ПРИЧИНА ЗА СЕ !

17. ЗА КРАЈ Нема крај

18. За Моторите +299км/х….СТРАСТ..ПОТРЕБА…. НАЈДОБРАТА ДРОГА НА ЦЕЛ СВЕТ … АДРЕНАЛИН…МНОГУУУУ АДРЕНАЛИННН….ПРЕДИЗВИК… ЕЛИКСИР НА МЛАДОСТА ….ЕДНОСТАВНО БРЗИНАТА МЕ ИСПОЛНУВА МЕ ДРЖИ ВО ЖИВОТ…. (ТЕШКО ДА СЕ ОБЈАСНИ А УШТЕ ПОТЕШКО ДА МЕ СВАТИТЕ J ха ха ха ха)

НА 1во МЕСТО ПРЕД ТЕАТАРОТ, А ДАЛЕКУ ПОСЛЕ ЛУКА И ДАНИ

Васил Михаил – актер&режисер

 

Во прво лице

о4.о7.2017год

МАЛКУ ПОЕЗИЈА…

ЗА СЕБЕ                                              Другоста себството го таи

ЗА ЉУБОВТА                                     ко вода што тече без срам

ЗА ЖИВОТОТ                                      повторливост нема ни драм

ЗА ТЕАТАРОТ                                      свети се неговите одаи. 

ЗА ДОБРОТО                                       Широка е реката што тече

ЗА ЗЛОТО                                              брокат во неа живиот свет

ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ                             те сакам речеш ли

 – А, ПРИЈАТЕЛИТЕ?                           за другиот си сив и блед.

ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ            И нема човек толку искрен

ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА            од правта да не биде докусурен

ЗА КОЛЕГИТЕ                                       и смирен да постапува уверен

ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ            во себството е секогаш ефемерен.

ЗА ИДЕЈАТА                                          А вулкани под реката вријат

ЗА СОНОТ                                              зјаат дупки што лавата ја пијат

ЗА ЈАВЕТО                                             бијат, ријат, вијат, гнијат, кријат, тријат

ЗА ВИНОТО                                           беспаметно се љубат трајно.

ЗА СЕМЕЈСТВОТО                                Себството другост гаи

ЗА КРАЈ                                                    вселена чудна таи.