Премиера “ Фестен “ Драмски театар Скопје

 

НОЕМ.16  / 20.00 – 22.00 / Драмски театар Скопје

FESTEN – ПРОСЛАВА

Томас Винтерберг, Морген Руков и Бо Хр. Хансен

Сценска адаптација: Дејвид Елдриџ

Превод од англиски јазик: Благоја Бошковски Буцко
Режија: Зоја Бузалковска
Драматургија: Александра Бошковска
Сценографија: Зоја Бузалковска и Тодор Дајевски
Костимографија: Марија Пупучевска
Сценски движења и борби: Дарко Вељиќ

Кристијан …………… АЛЕКСАНДАР СТЕПАНУЛЕСКИ
Михаел ………………. ДЕЈАН ЛИЛИЌ
Хелене ……………….. СОЊА СТАМБОЛЏИОСКА
Хелге …………………. ДИМЕ ИЛИЕВ
Елзе …………………… ЛИЛЈАНА ВЕЛЈАНОВА
Мете ………………….. ЕМИЛИЈА МИЦЕВСКА
Гбатокаи ……………. ДЕНИЗ АБДУЛА
Хелмут ………………. ДИМИТРИЈА ДОКСЕВСКИ
Поул ………………….. ЛАЗЕ МАНАСКОВСКИ
Дедото ……………….. ЃОРГИ ТОДОРОВСКИ
Ким …………………… ПРЕДРАГ ПАВЛОВСКИ
Ларс ………………….. ЗЛАТКО МИТРЕСКИ
Пија …………………… ТАМАРА РИСТОСКА
Девојчето ………….. АНАСТАСИЈА АНЕВСКА

Во семејството Хансен, родендените се слават онака како што налага данската традиција: бучно, свечено и помпезно. Особено што Хансенови се едно од највлијателните и најбогати семејства во Данска. До толку повеќе што таткото Хелге, го прославува 60. роденден. Јубилеен.

Во сенка на скорешната смрт на една од ќерките на Хелге, гостите се собираат во големата семејна куќа на уште една прекрасна свеченост. Шокантиот пресврт го изместува текот на забавата, по која ништо веќе не е како претходно…

Нов театарски фестивал: „Театар во куфер“

„Театар во куфер“ патувачкиот театар

“Целта е театарот да го вратиме на почетокот, да прикажеме еден подзаборавен модел на театар, кој е маргинализиран или од институциите или од самите актери. Во настојувањето да се претстават спектакли, оваа форма е заборавена. Од премногу национални театри, имаме премалку театар“, рече Трајче Кацаров, уметнички директор на фестивалот „Театар во куфер“, чие прво издание ќе се одржува од 9 до 20 ноември во Штип во организација на Домот на млади од овој град

“Идејата на нововоспоставениот Меѓународен театарски фестивал насловен „Театар во куфер“ е театарот да се врати од времето на патувачкиот театар кога се што му било потребно на актерот било собрано во куфер и со него тој можел да игра секаде и пред секого. Тој театар е близок и непосреден со гледачот и го става во функција на активен учесник“, рече Трајче Кацаров, уметнички директор на фестивалот, чие прво издание ќе се одржува од 9 до 20 ноември во Штип во организација на Домот на млади од овој град.

Фестивалот ќе биде отворен со „Европејци“ на Театарот „Драфт“ од Тузла, Босна и Херцеговина (9 ноември), а во наредните денови ќе бидат изведени и домашните претстави: „Дисфункција“ на Младински интимен театар од Битола (10 ноември); „Убавите жени“ – поезија и театар на актерот Страшо Милошевски (13 ноември); „Женска утопија“ – според драмите на Јордан Плевнеш (15 ноември); „Петтиот чин“ на НУЦК „Антон Панов“ од Струмица (16 ноември) и „Чекачот“ на Театар за гледање и слушање од Штип (20 ноември).

“Станува збор за еден поинаков фестивал и театар, кога тој се обраќал кон народот, зашто не може да игра некаде сам за себе. Целта е театарот да го вратиме на почетокот, да прикажеме еден подзаборавен модел на театар, кој е маргинализиран или од институциите или од самите актери. Во настојувањето да се претстават спектакли, оваа форма е заборавена. Од премногу национални театри, имаме премалку театар“, истакна Кацаров кој е драматург во Народниот театар Штип.

Во рамки на фестивалот на 14 ноември ќе биде одржан и симпозиумот насловен „Патувачки театар“ со Мишел Павловски, Гоце Ристовски, Христо Петрески, Трајче Кацаров и Кристина Костова како учесници.

Според директорот на Домот на млади во Штип, Горан Трајков, првото издание на „Театар во куфер“ ќе биде почеток на традиција, а оваа година фестивалот ќе има ревијален карактер и затоа сите учесници ќе добијат статуетка Арлекин. За идната година планираат фестивалот да има натпреварувачки карактер со доделување награди.

Како што посочија организаторите, тие сакаат фестивалот да остане верен на првичната идеја, затоа што тоа е и една од причините за неговото основање. “Честопати многуте театарски фестивали во Македонија ја напуштаат првобитната замисла и ја менуваат целната група. Фестивалот во Прилеп повеќе не е само за домашни претстави, „Стоби“ не е само за античка драма, „Ристо Шишков“ повеќе не е само за камерни форми“, додаде Кацаров.

Покрај на сцената на Домот на млади во Штип, претставите ќе се изведуваат и во Мултимедијалниот центар „Киро Глигоров“.

М. Петрески

НУ Турски Театар премиера “ АНА И ХАНА “

 

Претставата за младинци по мотиви на ДНЕВНИКОТ НА АНА ФРАНК  

 на  0811. 2018 г. ( четврток ) со почеток во 19.00 ч.

Драгана ГУНИН  режија 

СПОРЕД МОТИВИ НА „ ДНЕВНИКОТ НА АНА ФРАНК “

“ АНА И ХАНА “

Режија и адаптација: Драгана ГУНИН

Сценографија: Беди ИБРАХИМ

Костимографија: Елена ВАНГЕЛОВСКА

Музика: Ади ИМЕРИ

Кореографија: Александра КОЧОВСКА НАЧЕВА

Улогите ги толкуваат:

АНА ФРАНК – Емине ХАЛИЛ

ХАНА – Жале ОСМАНЛИ

ХИРА – Инес РАДОНЧИЌ

ПЕТЕР – Хакан ДАЦИ

г-ѓа ФРАНК – Фунда ИБРАХИМ

г-дин ФРАНК (Пим) – Един ЈАКУПОВИЌ

г-ѓа ВАН ДАН – Зиба РАДОНЧИЌ

г-дин ВАН ДАН – Ријад ТАХИР

ПОЛИЦАЕЦ – Наџије КЕЧ

——–

Испициент: Ердинч РУШИД

Суфлер: Нериман ШЕНЃУЛЕР

Организатор: Мухамед БАКИОВСКИ, Шенхан ЗЕКИР

Премиера „Забрането смеење” Струмица

 

„Забрането смеење” 7 Ноември 2018 /  20:00 – 21:30 ч. Струмица

      Автор: Миро Гавран

Режија: Игор Ивковиќ
Играат:
Стојан Велков – Трн
Јасмина Вучкова
Анкица Бенинова

„ЗАБРАНЕТО СМЕЕЊЕ“ е претстава која раскажува навидум едноставна семејна приказна за 43 годишниот Борис, кој има богата сопруга и со неа е во брак 20 години. Во последните 5 години тој ја има и помладата љубовница Нина. Кога швалерката ќе реши да ја раскине врската со него, почнуваат проблемите.
Претставата говори за нас луѓето од денешницата. За тоа колку глумиме сите ние во животот и дека сето тоа стана одвратно. Ова е претстава која ги исмејува бесмислените, лажни и себични споделувања емоции. Зборува за хипокризијата во секојдневните човечки односи, за лажните компромиси што се прават во брачните односи, но и за сексуалните фрустрации кои произлегуваат од нив. И сето тоа на комичен начин. Така можеби ќе си ги воочиме грешките и ќе направиме од нас посреќни луѓе.
Превод и адаптација: Горјан Милошевски
Дизајн на сцена и костими: Маре Трајковска, Ванчо Василев
Сценски движења и танци: Валентино Апостоловски
Музика: Виктор Апостоловски, Ставре Ангелаков
(користени делови и од Nina Zilli, Jules Gaia, Gavin Luke)
Графички дизајн: Марјан Ѕингаров
Изложба: Од колекцијата на „СТРУМИЧКАТА ЛИКОВНА КОЛОНИЈА“.
Дела на авторите: Марјан Ѕингаров, Ване Костуранов, Никола Пијаманов, Љупка Галаска-Василев).

“Лакомата Меца“ во ТДМ Скопје

 Бон-тон правила за најмалите

“Лакомата Меца“

режија на Дарин Петков е куклената претстава која најмладата публика ќе може да ја види утревечер (1 ноември), од 19 часот, во Театарот за деца и младинци.

Во неа се зборува за основните бон-тон правила во јадењето на оброците. Низ интеракција со децата, Лакомата Меца е предупредена дека не треба да биде стрвна кога јаде и дека секој залак треба добро да се изџвака, зашто во спротивно има опасност да се задави. Мецата нејќе да ги послуша децата и продолжува со стрвното јадење, па се случува токму најлошото. Една коска и се заглавува во грлото, па напомош и притрчуваат останатите шумски животни….

Во претставата играат Ана Левајковиќ-Бошков, Катарина Илиевска-Силјановска и Мартин Јордановски.

TЕАТАРОТ КАКО МАСОВНА И ЕЛИТНА КУЛТУРА

 

Тихомир Стојановски

Можам да кажам дека нема поблагородно место за сценска премиера од тоа свето место, во манастирот. Духовен мир, повозвишен смисол, тихување, свети мошти, тишина, мајка земја и небо, клокот на света вода, етер, леб и вино и актерите со своите души распослани со степен на верба и посвета. И атер – петиот елемент покрај: земјата, водата, воздухот, сонцето… Атер – Боженствена љубов.

Се разбира, ако театарот има своја духовна смисла. Ако ја бара својата Боженственост. Своето свето место на сцената. На некој начин тоа е нивната повторна средба во времето сега и овде на театарот и црквата. Една метафора на самиот живот. Нивната повторна средба. Вера и театар. Место за чествување на таа верба.

Хамонод дава податок за убиството на уште еден македонски цар за време на празнувањата на Ксантика – (летен фестивал, веројатно денес може да се огледа или спореди со Прочка) 367 години п.н.е. Како пример за славењето и традицијата за македонски фестивали во антиката на кој освен песните и ората се случувале и драмски претстави. Хамонд кажува дека Филип Втори бил патрон на уметноста, дека кај него водечките биле актерите за време на фестивалот на Музите. Но, да појасниме уште една дилема која се прекршува во именувањето на јазикот во антиката како старогрчки.

 

“… Тој јазик познат како КОИНЕ, базиран на антички дијалект и прилагоден од Александар и неговите луѓе…”46

МТФ СКУПИ ФЕСТИВАЛ 2018 24 – 30/

 

http://www.skupifestival.org.mk/mk/Index

,,ТАТКО МИ ГО САКАШЕ АДОЛФ”  ТЕАТАР ЃИЛАНЕ – КОСОВО

24/10/2018  20:00
MКЦ – Сала Фросина

„Татко ми го сакаше Адолф“ ги истражува првите десет години по Втората светска војна, по големиот историски Албански пресврт, каде времето е артикулирано преку специјален диоптер, за разлика од книжевната сметка на оваа ера во нашата проза. За време на десетгодишното владеење на Таткото, можеби 1945/1955, кое е полно со поделени сцени, публиката патува заедно со Таткото во жив филм, оди низ нео-реалистичен документарен театар; нараторот, додека тече филмската лента, намерно ја замаглува границата меѓу реалното и фиктивното, прави пародија на приказната преку изобилни сведоштва, ја прави иронична и негувана околината, атмосферата, луѓето …

Дел од нашата историја. Приказна во приказна.

2 ,,КРАЛ ИБИ”ДЕВ9Т ФЕЕСТИВАЛ – БЕЛГРАД, СРБИЈА 

25/10/2018  20:00 MКЦ – Сала Фросина

Претставата „Крал Иби“ е дело кое го спојува ваудевилскиот жанр со вулгарен, развратен хумор, кој резултира со покажување на злобната страна на човечката природа преку нов комичен акт.

Претставата е направена спонтано, речиси како борбен крик, како единствено средство на актерите да го изразат нивниот став во околина која ја третира уметноста како паразитска форма и се труди ја за загуши и избрише.

Претставата првично е одиграна во напуштена фабрика за цигли, на безживотна земја и нечистотија, која изгледа постапокалиптиќно и метафорички ја претставува денешната планета. Актерите се сместени во инсталацијата на скулптурата на еден од најталентираните современи уметници, Виктор Киш, додека атмосферата е надополнета со филмовите на Срѓан Чешиќ и Џонатан Инглиш, како и екстравагантните и инвентивни костими на Тијана Павлов. Музиката е компонирана од Немања Аќимовиќ, која, заедно со другите компоненти на новото читање на познатата претстава, не носи во светот на новиот, апокалиптичен Иби.

Крал Иби го поставуваме како изведба на перформансот, преку кој сакаме да го изразиме нашето мислење за тоа што се случува во модерниот свет: војни, бегалци, човекови права и слободи, медиуми, морал, измами, алчноста на моќните, авторитет, пари, диктаторство, класни разлики…

3 ,,ХАММ-ЛЕТ / СТУДИЈА НА НЕНАСИТНОСТ”

МAЛАТА КОМПАНИЈА НА МАГНОЛИЈА – ТОРИНО, ИТАЛИЈА

 26/10/2018  20:00 MКЦ – Сала Фросина
ХАММ–ЛЕТ / Студија на ненаситност почнува од неисцрпното ремек-дело на Шекспир и поминува преку злобниот јазик на ХАМЛЕТ МАШИНА од Хајнер Милер, поминувајќи исто така други погледи кои биле фасцинирани од Шекспировото ремек-дело…Ова дело комбинира длабоко истражување на Јапонската естетика со ехо на Комедија дел Арте. Празен простор за игра, анимиран од карактерите на Хамлет, Гертруда и Офелија,  кои создаваат атмосфера и прават да бидеме присутни во моментот.

4 ,,ОПАСНИ ВРСКИ “

ДРАМСКИ ТЕАТАР ПЛОВДИВ „НИКОЛАИ О. МАСАЛИТИНОВ“ – ПЛОВДИВ, БУГАРИЈА

 27/10/2018  20:00 MКЦ – Сала Фросина

Ова е приказна за  аристократите на ренесансата  „заглавени во мочуриште на здодевност“. Нивниот начин за да излезат од тоа е преку потсмевање на романтичните воздишки на другите – тие вешто ги заведуваат со ветувања и потоа ги фрлаат во вечно каење за направениот грев… сè до катарзичниот момент на одмазда, кога самата нивна игра ќе ги убие.

Мила Роберт, Мариа Бакалова, Константин Еленков, Кристиан Негалов, Александер Секулов, Јавор Карагитлие

5 ,,МАЈКА И ДЕТЕ “

М.А.М. ФОНДАЦИЈА – ТИРАНА, АЛБАНИЈА

 28/10/2018  20:00 MКЦ – Сала Фросина
Мајка и син, се сретнуваат после 20 години. Дијалог и паузи со кои пробуваат да го вратат назад изгубеното време. Две осамени души.

6. ,,БРАШНОТО ВО НАШИТЕ ВЕНИ”

ЈУ САРАЕВСКИ ВОЕН ТЕАТАР САРТР – САРАЕВО, БОСНА И ХЕРЦЕГОВИНА

 29/10/2018  20:00 MКЦ – Сала Фросина
„Брашното во нашите вени“, расфрлани низ светот поради војна, и кои се сретнуваат повторно, после 20 години, во град, во стан, навечер. Сè е сменето: градот, земјата, популацијата, етничкиот состав, улиците, лицата, но траумата останува која не може да биде избришана ниту од времето ниту од промената на географската локација. Тоа станува поглед на светот, начин на размислување, модел на однесување. Со текот на времето, траумата станува позната и пријатна, и преминувањето преку траумата станува болно и полно со неизвесност. Индивидуата останува заробена во траумата.

 

 ,,ОКУПИРАЈ СЕ”

НЕЗАВИСЕН ТЕАТАР „ПРОЕКТ ЧЕКАЛНА“ – КЛУЖ-НАПОКА, РОМАНИЈА

 30/10/2018  20:00 MКЦ – Сала Фросина

“ Бабец театар“

 

Кога сонот станува јаве
– Нова Македонија  07.08.2012
На фестивалот, кој имаше натпреварувачки карактер, учествуваа осум театри од земјава и од светот. Организаторите се надеваат дека тој ќе прерасне во препознатлив бренд, бидејќи „Битолино“ и официјално е на мапата на светските детски театарски фестивали.Со претставата „Розовиот соновник“ во изведба на театарот „Мала сцена“ од Загреб, Хрватска, завчера во Битола, во Центарот за култура, почна второто издание на интернационалниот детски театарски фестивал „Битолино“. Ова манифестација за најмладите, што завршува денеска, е во организација на битолскиот театар „Бабец“ и се одржува во рамките на „Битфест“, со поддршка на општината Битола и на Министерството за култура на Македонија.На фестивалот учествуваа осум театри од земјава и од светот, а на првиот ден, освен гостите до Загреб, во Народниот театар околу 450 деца можеа да ја проследат и претставата „Не можеме да останеме на ова“ на театарот „Тијатротем“ од Истанбул, Турција. На репертоарот во голема сала на Центарот за култура Битола беше и „Јованче и Марика“ на театарот „Антон Панов“ од Струмица. – По претставите на нашите пријатели од Хрватска и од Турција и по претставувањето на струмичкиот театар на првиот фестивалски ден, во понеделникот продолживме со гостите од Бугарија, од театарот Враца, со претставата „Малата вештерка“. Потоа ги видовме членовите на театарот „Пан“ од Лугано, Швајцарија, со претставата „Тик и Так“, која беше без текст туку со пантомима. Потоа следуваше гостувањето на детскиот театар „На портата на Нарва“ од Санкт Петербург, Русија, чии глумци ја изведоа „Пепелашка“ на Шарл Петро. Вчера, на последниот ден на фестивалот, први настапија гостите од Западен Јоркшир, театарот „Раскажувач“ со „Снежната кралица“ и театарот „Додона“ од Приштина со урнебесната
претстава за деца „Том и Џери“, работена по мотиви на истоимениот цртан филм. И за крај, за сите деца театарот „Бабец“ по повод двегодишнината од постоењето приреди слатко изненадување, дружење на јунаците од бајките за сите дечиња на незаборавна роденденска забава во фоајето на Центарот за културата. Исто така, можеа да се донираат средства или играчки за Домот за доенчиња во Битола – рече директорот на фестивалот Васко Мавровски.Идејата за детски театар во Битола ја зачна еден голем актер Петар Стојковски-Бабецот, уште во далечната 1968 година. – Долги години растеше овој сон и еве тоа се претвори во една успешна приказна. Работевме неуморно, создававме театар, создававме љубов, а за возврат добивме насмеани детски лица, солзи, восхит,љубов… Магијата нѐ понесе, нѐ инспирира, ни даде мотив да продолжиме да создаваме. Се роди фестивал, отворивме нова страна во македонската театарска историја, го создадовме првиот интернационален детски театарски фестивал „Битолино“ – вели Мавровски. Тој се надева дека интернационален карактер на фестивалот ќе помогне во промовирањето на Македонија, како земја, во која се посветува внимание на театарот наменет за најмладите, со чија помош се врши едукација и се создава елементарнатеатарска култура од најмали нозе. Од театарот „Бабец“ ќе се залагаат овој фестивал ќе прерасне во препознатлив бренд, бидејќи до јануари „Битолино“ и официјално се најде на мапата на светските детски театарски фестивали.

М. Петрески

” Буре барут” премиера на 12.-ти октомври Пројковски во Црна Гора

 

Претставата “Буре барут” ќе се премиера на 12.-ти октомври во 20 часот на големата сцена, која ќе го отвори Црногорскиот Национален Театар за новата сезона 2018/2019.

Режија на Дејан Проковски

Текст на Дејан Дуковски

Сценографијата е на Валентин  Светозарев, костимите се на Тијана Тодоровиќ и композитор Горан Трајкоски. Движењето на сцената беше Нада Вукчевиќ, помошник на режисерот е Миливоје Лакиќ и помошник во костимографија е Марта Гарчевиќ.
извршниот продуцент се Нела Отешевч и Јања Ражнатовиќ.


Игра големата актерска екипа на овој театар: Мирко Влаховиќ, Горан Вујовиќ, Зоран Вујовиќ, Ана Вучковиќ, Марко Тодоровиќ, Петар Буриќ, Бранимир Поповиќ, Никола Перишиќ, Мишо Обрадовиќ, Дејан Иваниќ, Душан Ковачевиќ, Јадранка Мамиќ…


Има и бенд кој се вика како и претставата “ Буре барут “
Оркестарот е на почесната гарда на армијата на Црна Гора.

фото Душко Милјаниќ.

Премиера – „Казимир и Каролина“, НТ. „ Војдан Чернодрински „ Прилеп

Премиера – 09 Октомври 20.00ч

Еден Фон Хорват
„КАЗИМИР И КАРОЛИНА“
Режија – Нела Витошевиќ
Автор – Еден Фон Хорват
Сценографија – Костантин Трпеноски
Композитор – Огнен Анасатасовски
Драматург – Лидија Митоска – Ѓорѓиевска
Превод – Викторија Рангелова – Петровска


Играат
Казимир – Димитар Ѓорѓиевски
Каролина – Катерина Чакмакоска
Ширцингер – Никола Настоски
Меркл Франц/ Човек со глава на булдог – Зоран Иваноски
Ерна/ Хуанита – Ангела Наумоска
Раух – Игор Трпчески
Шпер – Александар Тодески
Ели – Јасмина Мицовска – Станкоска
Марија /Кепец – Наташа Ачански
Конферансие/Доктор/Келнер – Михајло Миленкоски
„Казимир и Каролина“ е претстава за уништените соништа. Низ кратки слики кои суптилно се претопуваат една во друга, оваа претстава ја исцртува изолираноста на поединецот во едно општество што се распаѓа, како и кревкоста на меѓучовечките односи кога човек ќе ја изгуби работата, статусот и слично. Затскриен задсветликавите рингишпили, тезгите со сладолед и храна меѓу кои се случува дејството на оваа претстава, изобилството од алкохол и општата еуфорија која владее на Октоберфест,ова е всушност еден брутален и безмилосен светна малодушност и банално секојдневие, свет во којшто човековите копнежи и соништа во целост зависат од материјалното. Луѓето го губат тлото под нозете и нивната борба за некакво упориште е осудена на неуспех. Во такви услови, само од себе се наметнува прашањето – какви шанси има љубовта, иако авторот Еден фон Хорват како поднаслов ја ставил максимата „А љубовта сепак трае“. Таа дилема ја потврдува и Казимир, единствениот кој одбива да учествува во сеопштото лудило и еуфорија, велејќи – „трае, додека не добиеш отказ“.Духовната и морална криза кои ги наметнува општеството, ги кршат соништата на поединецот и на колективот. Оваа претстава содржи очигледни алузии на нашата денешна реалност и недвосмислено го отсликува духот на нашето време.

Реприза во петок на 12.10 во 20.00 ч.
Сабота 13.10. во 20.00 часот