Јани Бојаџи: Ех бре Чичо!

Почина Ванчо Крстевски. Ех бре Чичо! Е оти? Го викавме Чичо а беше Младич! Бевме дечишта, 14-15 годишни кога почнавме да се интересираме за театар. Ја гледавме “Бледица“ на Васе Манчев. Чичо го играше Брат ми! Генијално, без ниту една единствена реплика го играше ликот што ме фасцинираше до таму што кога Коле Черкезов ме покани да играм во неговата трупа се согласив затоа што ми ја понуди улогата на Ванчо. Беше тоа мојата прва претстава и мојата прва улога во театар. Подоцна Чичо беше еден од “моите актери“ не само во струмичкиот театар туку и во многу наши телевизиски и филмски проекти. Беше интелигентен, образован, умен, тивок а најмногу од се чувствителен и човекољубив. Беше суштина на дете заробена во форма на џин! Почивај во мир. Бог да те прости.

Во МНТ лани над 240 претстави и над 84.500 гледачи

Во Македонскиот народен театар лани се изведени повеќе од 240 претстави и настани, посетени од над 84.500 гледачи, соопшти денеска МНТ, оценувајќи дека успешно ја завршиле 2019 година.

На големата и малата сцена, потсетуваат, се реализираа пет премиерни изведби: „Макбет“ во режија на Нела Витошевиќ, „Мој термин“ на режисерот Синиша Евтимов, „Бесачи“ на бугарскиот режисер Јавор Грдев, „Најкратки драми на светот“ во режија на Трајче Ѓоргиев и „Отело“ во режија на Нина Николиќ.

– По повод 74. годишнината од првата премиера на сцената на Македонски народен театар – Скопје, на 3 април минатата година во фоајето на театарот, беше отворена изложбата насловена „Од текст до претстава: македонски драми на сцената на МНТ“. Изложбата е се уште активна и актуелна и секојдневно ја посетуваат голем број посетители, меѓу кои студентите и учениците на основните и средните училишта, наведува МНТ.

Освен големата посетеност од страна на домашната публика во МНТ, како што стои во соопштението, изведбите на претставите ги следеше и театарска публика надвор од државата.

МНТ реализираше поголем број гостувања меѓу кои се издвојуваат: „Разговори во четири очи“ која гостуваше на НИТ Фест, Шилпи театар во Катманду  и на Паралел фестивал, Театарот во Покхара – Непал; комедијата „Кец на десетка“ во месец октомври 2019 г. беше изведена на Меѓународниот фестивал на хуморот и сатирата „Ин Виница веритас“, кој се одржува во Домот на културата „Тошо Арсов“ во Виница; а во рамките на 54. издание на МТФ „Војдан Чернодрински“ во Прилеп, МНТ гостуваше со претставите „Макбет“ и „Силјан Штркот шанца“.

Претставата „Макбет“ од Вилијам Шекспир, а во режија на Нела Витошевиќ, пред прилепската публика се одигра на отворањето на фестивалот (во официјалната натпреварувачка програма), на 7-ми јуни 2019 година. На затворањето на фестивалот, на 15-ти јуни 2019 г., a во чест на наградените, каде „Макбет“ ги доби наградите за костимографија и сценографија, се одигра и претставата „Силјан Штркот шанца“, по текст на Дејан Дуковски, а во режија на Срѓан Јаниќијевиќ.

На 27-ми јуни, на големата сцена во МНТ, претставата „Макбет“ настапи и на 40. јубилејно издание на „Скопско лето“. Претставата „Галеб“ во месец јуни гостуваше на 27. издание на Интернационалниот театарски фестивал „Варненско лето“ во Варна и на 13. издание на платформата „Светскиот театар во Софија“  Софија, Р. Бугарија. Актуелната хит-претстава „Мој термин“ гостуваше  на 22. издание на Меѓународниот театарски фестивал „Денови на комедијата“ во Куманово, во месец октомври. 

„Еден месец на село“ на 1 ноември 2019 г. гостуваше на сцената на Црногорското народно позориште, Подгорица, Р. Црна Гора и беше изведена во ревиjалниот дел, а во рамки на затворањето на Биеналето на црногорските театри 2019 г. како и по повод прославата за Денот на Црногорскиот народен театар. Во рамките на билатералната соработка помеѓу Македонскиот народен театар и Народното позориште, Белград, Р. Србија, на 8 декември 2019 г. се реализираше и гостувањето на претставата „Животот е прекрасен“ каде МНТ од страна на директорката Ивана Вујиќ го прими Печатот од Народно позориште – Белград.

МНТ најавува дека гостувањата продолжуваат со уште едно патување во НР. Кина во следниот период.

На големата сцена во МНТ гостуваше „Будење“, во изведба на Guangdong Song & Dance Theater – Народна Република Кина, потоа „Зона Замфирова“, мјузикл на  Позориште на Теразијама, Р. Србија, Српско народно позориште од Нови Сад со претставата „Духот кој оди (Патот на Прометеј)“, поставена според текст на Дејан Дуковски во режија на Александар Поповски,  и претставата „Ноќ на боговите“ по текст на Миро Гавран, во режија на Марко Манојловиќ, а во изведба на Војин Ќетковиќ, Дејан Луткиќ и Небојша Илиќ како и традиционалниот  Јапонски „НО“ Театар Јамамото.

Прмиера „Плоштад на хероите“ за крај на годината во Драмски

 „Плоштад на хероите“ чиј автор е Томас Бернхард, во режија на Мирјана Медојевиќ.

Премиерата на оваа претставата е закажана за 25.12.2019 година (среда) од 19:00 часот.

Да се избере последниот текст на големиот модерен писател кој својот живот го посветил на уште поголеми теми – самоубиството и присуството на фашистички обрасци кај секој човек во неговата родна Австрија, со себе го носи бремето на историјата и
очекувањата; текст, кој предизвикал скандал пред 31 година, кога наместо да ја одбележи стогодишнината на Виенскиот Бургетер, за којшто бил и нарачан, тој ја одбележал педесетгодишнината од Аншлус и веселиот извик на толпата која го пречекува Хитлер на плоштадот „Херои“ во Виена. Текстот е како кромид, кој треба
внимателно да се излупи за од него да настане претстава во Северна Македонија, на Католички Божиќ во 2019 година во Драмскиот театар на улица Шекспир 15 во Скопје – далеку од Бургетер, каде што уште пред да се случи претставата предизвикала скандал и кулминирала со 45-минутно свиркање и ракоплескање за време на премиерата и со
смртта на авторот 3 месеци подоцна.
Исто како што Бернхард црпел инспирација од животот, од својот и на другите, така и претставата одговара на тие мотиви и од нив креира сценска фикција. Екстремното стилско повторување, типично за авторот, во процесот настана како преиспрашување на позициите на секој од нас, кај оној што ќе ја гледа или нема да ја гледа претставата.
Бернхард црпи од телото на секојдневниот човек, за да може да му постави огледало во кое се гледа и се смее на самиот себе, невино и искрено како дете, кое се криви и се смее на одразот и сопствената претстава. На тегобноста која што обично ја носат класичните дела и се приближивме со леснотија. Темите кои најчесто се преоптоварени
со табуа или замаглени од интелектуални дебати ги направивме достапни за сите. Или можеби не, театарот е и место за избор, да се отвори или да не се отвора, да се дозволи или да не се дозволи, да се истражува или да се избега?
Смеа, хумор – еден од ретките моменти каде егото се повлекува, отстапувајќи простор за креирање и отстапувајќи му простор на театарот како неповторлив настан. Претставата се обидува да го разбуди театарот што извира од двајцата кои се клучни за него – актерот и гледачот – и нивниот компромис да си допуштат, да си играат. Комедијата на апсурд која е присутна во сите текстови на Бернхард, раѓа tip ludensa, органска претстава која се создава со токму таквиот гледач секој пат кога е пред него поставена.

Нина Зупанчич, драматург

ПЛОШТАДОТ НА ХЕРОИТЕ
по мотиви од драмата на Томас Бернхард

Во претставата играат:
Наталија Теодосиева
Ина Пунтар
Гордана Ендровска
Стефан Вујисиќ
Златко Митрески
Симона Димковска

Автори на текстот на претставата се учесниците во процесот
Режија: Мирјана Медојевиќ
Драматургија: Нина Зупанчич и Викторија Рангелова
Композиција и избор на музика: Ина Пунтар
Преведувачка на тектот на Томас Бернхард: Елизабета Линднер
Простор: Симона Димковска, Златко Митрески и Мирјана Медојевиќ
Костими: учесниците во процесот
Асистентка на режија и драматургија: Драгана Гунин
Дизајн на светло: Златко Митрески и Мирјана Медојевиќ
Инспициент на претставата: Жарко Намичев

Во претставата се спомнуваат:
Александар Степанулески
Викторија Анѓушева
Ана Костовска
Дамјан Цветановски
Јасмина Василева
Владимир Петровиќ
Викторија Рангелова
Жарко Намичев
Андриј Жолдак
Андраш Урбан
Оливер Фрњиќ
Дејан Мијач
Македонски народен театер
Гробишта Бутел, Скопје
Гробиште Гринцинг, Виена
Посебна благодарност на: Параскева Теодосиева, Вања Лазарова, Горан Стефановски,
Ристо Стефановски, Aлександар Сариевски, Глен Гулд

“мораш целосно да ги отвориш завесите
за да влезе свеж воздух”
Томас Бернхард, Плоштад на хероите

Перформанс за делото на големиот македонскиот актер: Се потсетивме на Митевата вечна игра…

“…Да, беше Иљо М. лик кој го одбележа, лик кој иако драматично-наративен, прозаичен, произлезен од перото на Митко Маџунков, а и од режисерската палка на Бранко Ставрев,… сепак се спои со Мите преку метафизиката на сонот-живот заедно со боемијата… и пред се како симбол на Митевата вечна игра…“

Токму во спомен на познатиот македонски актер Мите Грозданов (1943 – 2018)  преку перформанс „Мите, сцена – живот“ одигран викендов во Кинотека на Македонија, неговите пријатели, колеги и роднини, во една интимна и емотивна атмосфера, се потсетија  на сето она што тој направи и остави зад себе… Се навратија на ликот и делото, со ‘пловење’ низ спомените. А за Мите и неговиот опус постојат бројни спомени кои засекогаш остануваат да зборуваат за еден голем актер.

„Во спомен на Мите Грозданов на сцената говореа неговите пријатели: Зорица Панчиќ, Соња Каранџуловска, Весна Стојановска Николовска, Јани Бојаџи, Будимир Лазов, Раде Наумчески, Горан Анчевски и Стојан Пачоов. Тие го чествуваа неговото дело, нè прошетаа низ Театар. Филм. Поезија“…

Опусот на Мите Грозданов вклучува десет долгометражни филмови на големото платно, уште најмалку толку ТВ-филмови, триесетина ТВ-серии за деца и возрасни, педесетина филмски и ТВ-синхронизации, дваесетина ТВ-драми, 9 монодрами и околу 400 радио-проекти: радиодрами, поетски читања, наративни изблици преку читање или прераскажување книги, бајки, настани…

превземено
https://www.vecer.press/

Професионалните театри со помалку претстави и посетители отколку аматерските

За 5,9 проценти е намален вкупниот број изведени претстави во професионалните театри во сезоната 2018/2019  во однос на претходната 2017/2018. За 3,8 отсто е намален и бројот на посетители, а просечно ги имало 214 на една претстава, објави денеска Државниот завод за статистика.

Според податоците на ДЗС, во професионалните театри за деца и млади имало 10 проценти помалку изведени претстави и 17,6 отсто помалку посетители во 2018/2019 за разлика од 2017/2018.

Аматерските театри, пак, прикажале за 74,1 проценти повеќе претстави, а имале за 92,7 отсто повеќе посетители.

Споредено во двете сезони, зголемување има и на бројот на концерти и на посетители на Филхармонијата, а намалување е забележано на бројот на самостојните приредби (концерти) и бројот на посетителите кај професионалниот ансамбл на народни игри и песни.

превземено www.vecer.press,

Во Кинотека на Македонија: Перформанс за делото на македонскиот актер Мите Грозданов

Мите Грозданов ( 2008 год)

Во Кинотека на Македонија, на 14 декември, во 18 часот ќе се одржи вечер посветена на познатиот македонски актер Мите Грозданов (1943 – 2018) со перформансот „Мите, сцена – живот“.

„Во спомен на Мите Грозданов ќе се потсетиме на сето она што направи и остави зад себе… со навраќање на ликот и делото, со ‘пловење’ низ спомените. На сцената ќе говорат неговите пријатели: Зорица Панчиќ, Соња Каранџуловска, Весна Стојановска Николовска, Јани Бојаџи, Будимир Лазовски, Раде Наумчески, Горан Анчевски, кои ќе го чествуваат неговото дело, ќе нè прошетаат низ Театар. Филм. Поезија“, ќе посочи неговиот син и театарски критичар Борче Грозданов.

Опусот на Мите Грозданов вклучува десет долгометражни филмови на големото платно, уште најмалку толку ТВ-филмови, триесетина ТВ-серии за деца и возрасни, педесетина филмски и ТВ-синхронизации, дваесетина ТВ-драми, 9 монодрами и околу 400 радио-проекти: радиодрами, поетски читања, наративни изблици преку читање или прераскажување книги, бајки, настани…

превземено:
https://www.vecer.press/

11.Декември премиера „Касета“ – младинска претстава во ТДМ

„Касета“ говори за тинејџерката Тува, која не може да најде заеднички јазик со својот татко, за кој има мислење дека е многу здодевен и ништо не разбира.
Еден ден, не знаејќи што да прави, доаѓа до идеа да се качи на таванот од куќата каде што живеат, со цел да си ги најде старите играчки од детство. Помеѓу правливите стари предмети пронаоѓа една стара музичка касета на која пишува само „Горбар“.
До касетата наоѓа и касетофон за кој се чуди за што служи. По неколку безуспешни обиди, таа успева правилно да ја стави касетата во касетофонот. Откако ќе притисте „Play“ неочекувано за неа, почнува да свири една мошне експресивна метал музика. Тува, зачудена од самиот вид на музиката но и од чувството што го предизвикува кај неа, доаѓа до заклучок дека тоа е најдобрата музика која некогаш ја слушнала.
Таа, целата се обзема со оваа касета, но сепак ја мачи прашањето за натписот,но исто така и кој е автор на оваа музика. Тува решава да истражува за нив. Чекор по чекор, почнува да открива еден сосема нов свет за неа. Ќе го открие светот на метал музиката и андерграунд сцената. На крајот од нејзиното истражување , откако запознава многу несекојдневни личности и патува по разни предели, доаѓа до неочекувано сознание дека всушност легендата во металскиот свет , фронтменот и уметничкиот гуру на ,, Горбар” е нејзиниот татко. Токму тој, за кого таа мислеше дека е здодевен, старомоден и дека ништо не разбира од модерното време во кое тие живеат. Изненадувањата не завршуваат тука.
По смртта на нејзината мајка која умира при породувањето со неа, татко ѝ, со цел да ѝ се посвети целосно на Тува, бил приморан да го напушти музичкиот свет. Сето ова за неа е ново откритие при што татко ѝ од обичен губитник , станува главен херој.
Претставата има повеќе важни аспекти за младата публика. Од една страна открива цел еден музички свет, но истовремено од друга страна, се фокусира на семејните односи. Сето ова се прави на начин кој е мошне интересен за младите, односно тинејџерите, кои додека откриваат нови светови за нив, ги запоставуваат односите со нивните родители сметајќи ги нив како здодевни.
Режија: Бесфорт Идризи
Автор: Денис Магнусон
Играат: Мики Анчевски, Наташа Петровиќ, Симона Спировска, Винета Дамческа, Мартин Јоранодски, Ненад Митевски.
Сценографија:
Енес Деари
Костимографија:
Роза Трајческа Ристовска
Композитор:
Игор Василев

Премиера „Најкратки драми на светот“ на 25 овој месец малата сцена / МНТ

Во Македонскиот народен театар во тек се подготовките за новата претстава „Најкратки драми на светот“  во режија на Трајче Ѓоргиев.
Според драматургот на претставата Дарко Јан Спасов „Најкратки драми на светот“ како наслов на оваа театарска претстава е позајмен од истоимената збирка кратки пиеси издадена пред точно 20 години и е приредена од театрологот Јован Ќирилов. Од изборот на четириесеттина пиеси од исто толку автори, издвоени се единаесет кои со својата драматуршки фрагментирана форма градат една заокружена сценска слика – калеидоскоп низ кој се прави пресек на театарот од првата и дел од втората половина на претходниот век а чии врзивни елементи се тоталитаризмот, недоразбирањето, тегобноста, зачуденоста, времето како не(с)фатлива категорија, општата состојбата на апсурд. Секоја од овие пиеси „минијатури“ на Муза Павлова, Чехов, Хајнер Милер, Каринти, Фридман и др. автори, од својата „неконцизна“ основа го повикуваат хуморот како спас од вртлогот на безизлезноста и гротеската што неретко е опачина на слободата.

Во претставата играат: Снежана Коневски – Руси, Габриела Петрушевска, Марија Новак, Нино Леви и Кире Ѓоревски.Сценографското решение е на Трајче Ѓоргиев и Татјана Блажевска – Христовска, костимограф е Роза Трајческа – Ристовска, а изборот на музиката се на режисерот и драматургот.
Премиерата е закажана на 25 – ти ноември на малата сцена во МНТ со почеток во 20 часот, а првата реприза е на 29 – ти ноември. Билетите за премиерата и следната изведба се пуштени во продажба преку онлајн системот и на билетарницата во МНТ.

TЕАТАРОТ КАКО МАСОВНА И ЕЛИТНА КУЛТУРА

 

Тихомир Стојановски

4, ТЕАТАРОТ КАКО НАРОДНА КУЛТУРА

(масовност)

– глава трета –

Несомнено терминот народна култура е воведен и устоличен во секојдневната и научната терминологија како култура која произлегува од него, од народот, од самиот народ. И кога ќе се спомене народната култура првата асоцијација се ората и песните, народните носии и адетите кои се изведуваат при семејните и верските прослави. Секако и народното творештво, во случајот на македонската народна култура, собрано од преродбениците, како и од чужденци, намерници, кои оралната народна култура ја собрале во пишан документ и записи, фала му на бога, достапни и денес. Достапни до нас како приказни, сценарија, драми, поуки.

Велми, ако подобро размислиме ќе увидиме дека всушност и не е можна култура без народ. Таа поминала низ него како искуство низ вековите и се прилагодила на современието, така се случува одредени адети, песни, обичаи да исчезнуваат, да се преобразуваат, да преминуваат од една религиска конфигурација во друга: од претхристијанство во христијанство или поточно од олимпската религија – античко-македонско во христијанско, од христијанство во ислам и секако понатаму, до современието, до она што се случува денес како процес на масовност и глобализација, нели како што велат упатените дека “светот е едно глобално село”. Што нé веде до масовноста како феномен, до масовната култура која ја споделуваме сите ние неосетно, како и самиот живот, она што го живееме, на кажаното сега и овде, кажно по театарски и она што “живее” со нас како масовна потрошувачка култура.

Премиера – 25.07 „Бог на масакрот „ Турски театар

Затвораме сезона на 25.07. Четврток во 20ч Турски театар ( во Театар Комедија )
Премиера”Бог на масакрот”

Автор: Јасмина РЕЗА

Режија: Билге ЕМИН

Сценографија: Татјана БЛАЖЕВСКА ХРИСТОСКА  

Костимографија: Марија ПУПУЧЕВСКА

Асистент на режија: Џенап САМЕТ

Улогите ги толкуваат:

Сузан АКБЕЛГЕ

Џенап САМЕТ

Филиз АХМЕТ

Селпин КЕРИМ