Тревога во МНТ

 Бидете точни

Почитувана публико, почитувани љубители на театарската уметност, сакам да ве информирам дека со почетокот на новата театарска сезона во Македонскиот Народен Театар, заради непречено следење на претставите, вратите за публиката ќе се затвораат во 19:55 часот.
Во 20:00 часот почнува претставата!
Ако некој не е во можност да присуствува на претставата за која земал билети, истите ќе може да ги врати половина час пред почетокот на претставата и да му бидат вратени парите. Во спротивно, на гледачите кои задоцниле нема да им бидат вратени парите и истите нема да можат да влезат во театарот.
Ова ќе важи за сите граѓани на светот.
Со почит
Драган Спасов Дац

„Отровната туника” режија на Иван Поповски

  • „Отровната туника” 

Театарот „Мастерскаја П. Фоменко” од Москва, на 19 и 20 септември на сцената на МНТ ја претсавува култната претстава „Отровната туника” од Николај Гумиљов во режија на Иван Поповски.

Во ладниот мермерен спокој на константинополскиот дворец на императорот Јустинијан, каде ѕидовите слушаат, а луѓето негуваат молчење; каде внимателните зборови паѓаат како капки вода, ѕвонко разлетувајќи се под камените сводови, а тишината задушува, буквално со густ темјан, се појавува синот на степата, воинот и поет Имр. Неговите страстни говори ја маѓепсуваат принцезата Зоја. Неговите сеќавања ја обеспокојуваат императорката Теодора…

Зачудната егзотика на Гумиљовата пиеса, законитоста и убавината на формата, класицистичката драгоценост на актерските гести и сребреновековната незадржливост на чувствата, се сплеле во претстава за љубовта и љубомората, прекрасни и гибелни, буквално брачна отровна туника.

„Отровната туника” е волшебна, и воедно егзотична постановка на трагедијата на Гумиљов. Таа се игра на репертоарот на „Мастерскаја П. Фоменко” веќе 15 години. , „Отровната туника“ за 15 години е одиграна 202 пати и продадени се околу 20.000 влезници, Предизвикувајќи несмален интерес кај публиката, поради што билетите за претставата се продаваат според листа на чекање. „Никогаш досега не се чинело возможно на таков начин да се претстави тоа трагично спокојство, полно со романтични мечтаења, кое ја сочинува суштината на поезијата на Гумиљов. Поповски навистина го знае клучот за несценичните, но најпрекрасни театарски текстови на руската модерна“, напиша печатот за претставата, оценувајќи ја и како „прескапа, но безумно убава”.

Претставата „Отровната туника” која ќе се игра на 19 и 20 септември, 20:00 ч

 

МЕГА ГОСТУВАЊЕ НА “МАСТЕРСКАЈА П. ФОМЕНКО” ВО МНТ

Со “Алиса зад огледалото” стартува фестивалот “Иван се враќа дома”

Освен “Алиса зад огледалото” од Луис Керол (2010), која во МНТ се изведува денеска и утре, публиката има можност да ги види и “Отровната туника” од Николај Гумиљов (2002), на 19 и 20 септември (20 ч.), претстава за која билетите се веќе распродадени, како и “Сон на летната ноќ# од Вилијам Шекспир (2015) на 22 и 23 септември.

Со детскиот театарски спектакл “Алиса зад огледалото” во режија на познатиот македонски театарски режисер Иван Поповски, 16 септември (18 часот) во Македонскиот народен театар стартува фестивалот “Иван се враќа дома”. “Алиса зад огледалото” е една од трите претстави од мега гостувањето на “Мастерскаја П. Фоменко”, еден од најреномираните театри од Москва.

Фестивалот е и прва можност македонската публика да ги види театарските спектакли во режија на Поповски, кој повеќе од 25 години живее и работи во Москва, а кои ја одушевија критиката, освоија многу значајни театарски признанија и имаа исклучителен прием кај публиката.

Освен “Алиса зад огледалото” од Луис Керол (2010), која во МНТ се изведува денеска и утре, публиката има можност да ги види и “Отровната туника” од Николај Гумиљов (2002), на 19 и 20 септември (20 ч.), претстава за која билетите се веќе распродадени, како и “Сон на летната ноќ# од Вилијам Шекспир (2015) на 22 и 23 септември.

Во овие високобуџетни претстави учествува еден од најсилните актерски ансамбли во Русија, кој зад себе има многубројни престижни театарски поединечни и групни награди, признанија за заслужни артисти на Руската Федерација, како и учество во големи филмски продукции.
Директорот на театарот Мастерскаја, Андреј Варабјов, истакна дека Поповски е еден од најдобрите ученици на Фоменко.

“Иван го сакаме и му завидуваме на сите успеси што ги има постигнато во театрите во Москва и Русија. Во Мастерската П. Фаменко ние го живееме театарот, создаваме уметност. Ако има уметност има и публика, а за тоа доказ се 45. претстави на нашиот репертоар#, вели Варабјов .
Режисерот Поповски, пак, истакна дека во процесот на работа не ја избегнува реалноста, политиката и надворешниот свет.

“Напротив, благодарение токму на тој хаос театарот може да биде место каде што може да пропаднеме во друг свет”, истакна Поповски.

Директорот на МНТ Драган Спасов Дац, вчера најави и три премиери до крајот на годината, претставите “Кец на десетка” и “Госпоѓиците од Авињон”, кои ќе се одржат на малата сцена и мјузиклот “Мама миа”, чија премиера се очекува кон крајот на декември.

Тој ја повтори и одлуката вратата да биде затворена пет минути пред почетокот на претставите, по што нема да може да се влезе, а целта е како што вели “да се дисциплинира публиката#.

Почина Нада Ѓуревска во Сарево

Eдна од најзначајните актерки во екс Југославија, родена во Македонија

Речиси немаше филм во Босна и Херцеговина во кој таа немаше улога, па така има глумени во над 30 филмови и десетина ТВ серии.

Една од најзначајните босанскохерцеговски актерки со македонско потекло, Нада Ѓуровска, почина синоќа во 65-та година од животот.

Таа е родена на 8 јануари 1952 година во Скопје, а во Сараево доаѓа како шестгодишно девојче. Во текот на животот стана сараевска легенда, а во текот на војната играше на сите три сцени на сараевските театри. Речиси немаше филм во Босна и Херцеговина во кој таа немаше улога, па така има глумени во над 30 филмови и десетина ТВ серии. Колегите од цела поранешна Југославија денеска на социјалните мрежи се простуваат со неа.

„Алиса зад огледалото” на Иван Поповски

  • Театарот „Мастерскаја П. Фоменко” од Москва, на 16 и 17 септември со почеток во 18.00 часот, на сцената на МНТ ќе ја прикаже преставата „Алиса зад огледалото” во режија на Иван Поповски, наменета за публика над седум годишна возраст.


Претставата е работена според двете книги за Алиса од Луис Керол, од кои Иван Поповски ја избрал понепознатата и многу поретко поставуваната и филмуваната приказна за „Зад огледалото” – како потеатарска, и при тоа со цврста структура и правила, што го задава тонот на постановката.

„Алиса зад огледалото“ во „Мастерскаја Фоменко“ – е вистинска енциклопедија на весел апсурд. Тука е можно практично сѐ, бидејќи на секое „зошто“, може да се одговори – затоа што тоа се случува „зад огледалото“, каде што сѐ е можно или да се каже дека сето тоа е само сон. 

Претставата изобилува со многу чуда и пресврти – бидејќи тоа е, нели, приказна. Сценографијата се надополнува со светлото, видеоефектите, магионичарските пресврти… И, се разбира, во претставата има многу музика: многу стихови кои се вградени во кероловскиот текст се поставени врз музиката и во оваа претстава пеат практично сите.

Така, „Алиса зад огледалото“ за 7 години е одиграна 311 пати и продадени се околу 120.000 влезници 

„Алиса зад огледалото” е првата претстава за деца и возрасни на „Мастерскаја П. Фоменко” и првата претстава од ваков вид на Поповски. И оваа претстава ја одушеви критиката, која заклучи дека „… Поповски го послушал советот на писателот да не ги објаснува неговите измислици, а си поставил за цел да ги оживее на сцената… поубава и поинвентивна претстава не може да се изнајде низ цела Москва…”. Претставата ја одушеви и специфичната публика за која Поповски по прв пат режираше, а критиката уште напиша: „да се забавува сегашното, во секој поглед разгалено дете со театарски средства, така што неговите очи да светат од воодушевување цели три часа – оф, тоа не е лесна работа!”. „Алиса зад огледалото” ја доби наградата Златен витез за најдобра претстава за деца.

Се затвори 25. ФКТ “РИСТО ШИШКОВ”

Златен медалјон за актерката Тања Бошковиќ

– Многу ми значи наградата, многу сум возбудена и почестена. Ние може зборуваме на слични јазици, но постои дух кој секаде е ист, и на Гренланд и на Аљаска, секаде актерите се актери, изјави Бошковиќ.

Познатата српска актерка Тања Бошковиќ ја доби наградата за врвни актерски достигнувања на 25. издание на Фестивалот за камерен театар “Ристо Шишков”. Признанието го доби за улогата на Марија Клаиќ во претставата „Солзите се ОК” од Мирјана Бобиќ -Мојсиловиќ, а во продукција на Театарот “Ѕвездара” од Белград.

Наградата која и ја додели жирикомисијата во состав Зијах Соколовиќ, Маја Драманска, Благоја Стефановски, Тодор Кузманов и Гоце Ристовски се состои од златен медалјон со ликот на доајенот на македонското глумиште Ристо Шишков и парични средства во износ од 1.500 евра.

– Многу ми значи наградата, многу сум возбудена и почестена. Ние може зборуваме на слични јазици, но постои дух кој секаде е ист, и на Гренланд и на Аљаска, секаде актерите се актери, изјави Бошковиќ.

На завршната церемонија на затворањето на фестивалот кој траеше од 8 до 12 септември, беа доделени и наградите на Меѓународната театарска асоцијација НЕТА.

За најдобра претстава е прогласена „Да го поздравиш и да ми го бациш…” во продукција на “Артопија# од Скопје. Наградата за режија ја доби Мартин Кочовски за “Коските што доаѓаат доцна‘‘ во продукција на Националниот театар од Приштина, а за најдобар текст наградата му припадна на авторот Теки Дервиши. Оваа претстава ја доби и наградата за костимографија за Нојман Војкова.

 

 

 

Претставата на струмичкиот театар “Џон Габриел Боркман” е наградена за сценографија на Милена Пантелеева, а Кољо Черкезов за машка улога…

ФКТ “Ристо Шишков”, награда за МАШКА УЛОГА, доделена од НЕТА на Роберт Ристов, за улогата Ѓорѓи Мочев во претставата ПРВИН ЌЕ МЕ ЗЕМЕШ…

Асоцијацијата НЕТА додели и награди за машка улога на актерите Иван Видосављевиќ од театарот од Крагуевац и неговиот колега Здравко Малетиќ, а награди за женска улога добија Камелија Лишковска за улогата на Нора во истоимената претстава од театарот во Враца и Исидора Рајковиќ за улогата на Оливера во претставата на театарот од Крагуевац

НОБЕЛОВЕЦОТ ИГОР ТОМЕВСКИ СО ПОНУДА НА БРОДВЕЈ!

 

Игор Томески, првиот Македонец награден од Нобеловото семејство и Нобеловците-лауреати (добитници на Нобелова награда), на само 20 години добива понуда за работа во театарот Бродвеј, најгледаниот и најпродадениот театар, во срцето на американската и светската театарска индустрија. Повикан од познатиот њујоршски театарски продуцент и автор Кенет Вирт, добитникот на престижните Тони Награди (еквивалетни на филмските Оскари во театар) и Награда од Драмската Лига во 2017 за претставата Џитнеј, тетовецот беше поканет во канцеларијата на Вирт на Бродвеј во Мидтаун Менхетен во јуни оваа година. Благодарение на богатото портфолио на Томески во кое се наоѓаа 10 годишно театарско актерско искуство, авторски драми, 3 часовни пиеси, поставени драми од Џорџ Орвел, Антон Павлович Чехов на многу рана возраст, како и добиени признанија и награди од Нобел, на Игор Томески му се нуди соработка. Како редок помеѓу врсниците, тој е повикан да работи на сцените на Бродвеј во режисерскиот дипартмент.

  • Се радувам на оваа понуда која што,да бидам искрен, ме изненади. Свесен сум дека станува збор за можеби најграндиозниот театар, и се уверив дека се работи за големи имиња, големи сали и големи случувања. Понудата за соработка од нивна страна стои отворена. Моментално сум во мојата татковина, имам повеќе големи проекти кои ги работам на повеќе страни и земји, и перидов ми претстојат неколку работни патувања низ Европа.Во овој перод времето го поминувам на оваа страна од океанот, работно и со семејството, но сепак сум горд на уште еден мој голем успех, на тоа што успеав да стигнам дури и до вратите на Бродвеј. Тоа е доказ дека напорната работа и големото срце можат да ве одведат во неверојатни правци и на неверојатни места. Сигурен дека со Бродвеј ќе се дружиме наскоро, во иднина, оптимст е Игор.

Но, има и уште нешто…

“Моментално работам и на сопствен проект,  нешто кое којшто сум го посаувал одамна и за којшто ќе дознаете наскоро. Овие патувања, проекти, дружби, и време поминато со моето семејство ме потсетуваат на мојата прва телевизиска реплика од Марко Цепенков на 8 години.

” Убо е вака што сме се собрале заедно да бидеме оти луѓето се створени да се дружат меѓу себе дури се живи. Дните инаку врват и нам ни се кусат. Дните си летаат како со крила и дните праат годиње и ние ќе се свршиме ама тие нема да свршат Затоа добредошле! ”  

Со оваа реплика на ум, сметам дека вистинската среќа е да го правите она што вам ве прави среќни во тој даден момент, или како што вели филмот „Покрај морето“ на Џоли и Пит, да се препуштите на брановите, за плимата и осеката сами да ве носат…

 

 

Teатар

 

Театар ((lat. theatrum < grč. ϑέατρον: театар), театар, институција каде што се одржуваат претстави што се однесуваат на сценската уметност.

Неопходни елементи без кои не може да има театарска претстава се:

  • глумец/и
  • сцена – сценаријо
  • публика

Класичната поделба на театарските форми е поделена на:

  • Драма (комедија, трагедија и драмска драма)
  • Опера
  • Балет

Модерние поделби се нешто пофлексибилни, па под главните театарски форми обично подразбираат:

  • Драмски театар (базиран на драмски текст)
  • Играчки театар (драмски театар, модерни драмски театар, балет)
  • Музички театар (музички, исто така опера и операта)
  • Куклен театар (анимација на кукла или други предмети)

Народно, богатството и разновидноста на театарските форми и традиции, како европски и неевропски, денес нуди огромен број на форми, стилови и разновидни театарски форми, нивни мешавини и хибриди.

Поврзете се

  • Парче (театар)
  • Театарoт по држави
  • Листа на глумци
  • Листа на режија
  • Историја на театарот

На денешен ден умрел Јордан Хаџи Константинов – Џинот

Познати негови дела се „Таблица перваја“, „Плач на скопското училиште многу трудное“, „Аврора“, „Труд ми е името“, „Минерва и деветте музи“, „Разговор или вистински човек“, „Училишта и учење“ и др.

По завршувањето на ќелијните школи во родниот град, Јордан своето школување го продолжил во Самоков и Солун. Работата како учител во Велес ја започнува во 1838 година кога отпочнува со реализирање на идејата за воведување на народен македонски јазик во училиштата. Покрај воведувањето на народниот македонски јазик во училиштата Џинот е заслужен и за осовременувањето на наставата, бидејќи вовел нови предмети. Со тоа учениците покрај тоа што добивале знаења за свештени лица, со новите предмети внесени од Хаџи Константинов, учениците се здобивале и со знаења кои подоцна со успех ги применувале во трговијата и занаетчиството. Училиштето во Велес се наоѓало во црква во која клисар бил неговиот татко. По несогласувањата со гркоманско настроените градски големци околу употребата на народниот македонски јазик во наставата, тој бил протеран од Велес. По протерувањето од и затворањето на неговото училиште во Велес, Хаџи Константинов патувал во Солун, Света Гора, Србија и Влашко. Во 1848 година заминал на работа како учител во Скопје во познатата скопска црква Света Богородица каде останал 10 години.

Во Скопје како учител бил повикан од побогати трговци од македонска националност како Константин Икономов, браќата Попови, Кочови, Зафир Малев и други угледни граѓани од Пајко Маало, за што бил плаќан со годишна плата. За време на својот престој во Скопје, Џинот ги извршил и првите метеоролошки мерења на времето во Македонија. Од Скопје на големо незадоволство на македонското население бил истеран од турските власти кои биле потплатени од гркоманските фамилии и свештеници. Интензивно работел на организирање приредби и училишни претстави, соработувал со “Цариградски весник”, ги интензивирал врските и преписките со разни културни установи, а особено во Русија.

Неговата развиена просветителска дејност предизвикала прогони од власта и губење на работата. Учителствувал и во Прилеп од каде истотака бил протеран поради жестоките судири со фанариотите, а од Западна Македонија собирал стари книжевно-историски документи. По прогонот од Прилеп, кратко време учителствувал и во селото Ваташа во ќелијните училишта во Моклишиот и Полошкиот манастир. Од 1860-1866 година бил прогонет на 101 година робија во Мала Азија, која со помош на негови пријатели се смалила до 3 години и каде го изгубил едното око. Сите години по враќањето ги поминал во родниот Велес.

Умрел на 29 август, 1882 година. Неговиот гроб се наоѓа во дворот на црквата “Св. Спас”.

Роден бил во Велес, во 1820 година.