“ Бабец театар “

 

„Смешно чудовиште“ ги одушеви и децата и членовите на жирито
– Нова Македонија – 12.08.2014
ЧЕТВРТО ИЗДАНИЕ НА ТЕАТАРСКИОТ ФЕСТИВАЛ „БИТОЛИНО“ Над 1.000 љубители на театарската уметност минатата недела во Битола ги следеа претставите на учесниците на 4. издание на детскиот театарски фестивал „Битолино“. Покрај членовите на театарската школа „Бабец“, која е и иницијатор за одржување на оваа манифестација, на фестивалот учествуваа и театри од Италија, Хрватска, Романија, Србија и од Израел. „Битолино 2014“ се одржуваше во големата сала на Центарот за култура, во рамките на битолското културно лето „Битфест“. – Одамна не се памети кога имало толку многу посетители на театарски претстави во Битола. Таква публика, каква што имаше сите три дена, додека траеше фестивалот за деца „Битолино“, им посакуваме и на најреномираните театарски куќи. Иако претставите се играа на разни јазици, сепак сите добро ги разбраа, бидејќи сите актери зборуваа на еден, на јазикот на театарот – вели директорот на фестивалот „Битолино“,Васко Мавровски.ОПРАВДАНИ ОЧЕКУВАЊА Тој додаде дека фестивалот во целост ги оправда очекувањата.- Ова издание беше едно од најдобрите досега. Нашите амбиции беа на годинашниот фестивал да настапат помалку театри, но со висок квалитет, што се покажа како сосема добар потег. Навистина сите три дена, додека траеше фестивалот, видовме неколку извонредни претстави. Годинашното издание на „Битолино“ е најдобра препорака за идното јубилејно издание, кое ќе се одржи петти пат – рече Мавровски.Овој познат актер на Народниот театар-Битола е еден од иницијаторите за неговото одржување.Инаку, годинашниот четврти по ред ИДТФ „Битолино“ почна во понеделникот, 5 август, со „Алиса во земјата на чудата“ од Луис Керол на Детскиот културен центар Белград од Србија, во режија на Ања Суша. Оваа интерактивна и едукативна претстава со минималистичка сценографија познатата приказна ја долови на малку поинаков начин, но сепак близок до децата.Во текот на следните денови беа прикажани и претстави од Израел, Романија, Хрватска и од Италија.ГОЛЕМ ИНТЕРЕС Од Израел ја видовме куклената претстава „Кога сѐ беше зелено“ на Дикла Катц и Ави Злича од театарот „Клуч“ од Тел Авив. На големо задоволство на младата публика претставата се одржа двапати.- Тоа е пиеса без зборови, за едно момче и дрво, за децата и возрасните, за зеленилото и бетонот. Оваа претстава учествувала на фестивали во Унгарија, Сенегал и во Јужна Кореја и е добитник на Наградата за најдобар детски мјузикл за 2014 година – рекоа авторите Дикла Катц и Ави Злича.Тие додадоа дека одлично се чувствуваат во Битола и оти им е драго што децата во публиката целосно биле внесени во претставата.Интерес побуди и претставата од Романија „Падобранци“ на Ивица Шимич, во продукција на „Тандарика театар“ од Букурешт. – „Падобранци“ се смета за култно дело на Шимич, кое е одиграно на три континенти на многу светски фестивали, во Сиднеј, Вашингтон, Токио, Лондон. Тоа е претстава што навидум се занимава со гравитацијата, а всушност зборува за животот, кој е испреплетен со подеми и падови и во кој сите по малку сме падобранци – рече Олга Бела.На третиот и последен фестивалски ден ја видовме хрватската претстава „Смешно чудовиште“ на Ана Пролич, во продукција на „Мала сцена“ од Загреб, работена според текстот на јапонскиот драматург Асаја Фуџита. Таа зборува за љубовта меѓу чудовиште и една слепа девојка. Беше прикажана и италијанската пиеса „Елмеровите соништа“ на Џорџо Пузоли, во продукција на „Театар сенка“ од Марцало. Во неа се зборува за едно мало слонче Елмер, кое се бори да ја ослободи саваната од луѓето и нивното ѓубре. ПРИКАЗНА ШТО ОСТАВА БЕЗ ЗДИВ Стручното жири во состав Валдет Рама, актер и режисер од театарот „Додона“ во Приштина, Борис Чоревски, доајенот на битолскиот театар, и Бојана Артиновска-Трпческа, ликовен уметник, најпрестижното признание на фестивалот „Гран-при“ ѝ го додели на претставата „Смешно чудовиште“ на театарот „Мала сцена“ од Загреб, Хрватска. Во претставата улогите ги толкуваа младите глумци Дајана Бјондиќ, Петар Цвирн и Иван Вукелиќ, кои оставија одличен впечаток, а одлична беше и костимографијата.
– Станува збор за детска претстава, која остава без здив, која ќе ве насмее, ќе ве расплаче, ќе ве воодушеви со својата естетика, одличната актерска игра на тројцата актери, прекрасните костими и пред сѐ уникатната приказна, која поставува прашања за тоа како гледаме на другите луѓе, како се препознаваат чудовиштата, по срцето, по ликот или по делата. Оваа претстава беше вистинско уживање да се проследи – изјавија членовите на жири-комисијатаМошне добар впечаток оставија и младите актери на театарското училиште „Бабец“, кое работи во игротеката „Мали генијалци“. Нив ги видовме во претставата „Вреќа полна желби“, под менторство на Јулијана Мирчевска.

“ Шиле “ монографија за Васил Шишков 

 

ПОВЕЛЕТЕ ВЉУБЕНИЦИ ВО УБАВИОТ ЗБОР!!!

 

Да се дружиме во негова чест, бидејќи токму денес требаше да го прослави својот 48 роденден!.

 

“ Шиле “ монографија за Васил Шишков 
автор Борче Грозданов 

ОД АВТОРОТ

Клучалка отворена за сите

Да се распостели еден живот, човечки, човечно, непосредно, со сите недостатоци и доблести, а притоа да не се задржи дозата на воајеризам, да се исклучи сеирџизмот, неискрените намери, па дури и цинизмот, особено ако се работи за еден турбулентен бит, каков што е тој на Васил Шишков, не само што е невозможно, туку е и непожелно.
Ова е, пред се, така бидејќи, самиот тој си ја распостилаше душата, пред се и над се , знаејќи дека задгрбното озборување не му бега, “ копањето ”, по неговите рани, исто така, само и само за да се задоволи eгото, помало од зрно прашина, на не мал број негови “душегрижници“!
За жал, тоа, беше негово секојдневие, па така, авторот на ова писание – животопис, не ја исклучува можноста дека и тој, но и сите вие, кои ќе допрете до ова четиво, нема да го осквернавите со некоја си своја “ квази тема за дилема ”… / ПРОДОЛЖУВА /

Стаклената менажерија во стаклена гардероба

 

Конечно, по подолго време, видов класични костими, во една модерна – класнична драма. Костими кои ни прикажаа преку елеганција, со примеси на многу убава, строга, конкретна линија, што е со семејството кое живее во својот беден “раскош“.

Мајката, дама во стара гардероба, и своите две чеда ги вклопила во праволиниското живеење. Така налага опшеството во рамките на грижата за семејството…

Ме водеше цело време чувство дека актерите беа слеани во костимите, а сето тоа придонесе уште повеќе да ни биде раскажана претставата низ костими. Особено “стаклената“ Лаура која и  во двата костими ги имаше сите оние чувства, на силна/кревка девојка, а карактерот низ целата претстава ја правеаеше кревка, страмежлива, за сепак, на крај достоинствено како и што се очекуваше од најавата на нејзиниот фустан. Линија на Стаклената девојка, борец.

Машките костими си ја имаа својата улога низ приказнта, од абициозен авантурист, до амбициозен и надежен политичар. Ниту за миг, дел од нивните костими не “мрднаа“ од нивните тела.

Затоа, многу се израдував од тоа што го почувствував, а моето гледачко око не остана рамнодушно од донесената креативност на сцената. Си земав за право да напишам неколу реда. За костимите на Ванчо Василев…. кој се повеќе ја покажува и докажува, умешноста во делот на костимографијата во Теаарот. Уште еднаш ми се потврди дека актерот / костимограф си ја завршил работата проесионално, и дека длабоко аналитички влегол во текстот.

Му благодарам!

Гледачот

 

Гавела од Загреб со претстава „Крал Рикард III“ во Скопје

 

На 22 јуни (петок) во Македонски народен театар, а во рамките на Скопско лето гостува театарот Гавела од Загреб со претстава „Крал Рикард III“ од Вилијам Шекспир, во режија на Александар Поповски

„Гавела“ ја крена летвичката неверојатно високо и нема да биде лесно да и се парира…Тоа е Шекспир кој говори за нас. Поповски околу Ричард реди многу женски улоги, кралици, сите редум осквернети во крвавата борба за тронот. Бојана Грегориќ Вејзовиќ како кралицата Маргарета оствари една од своите најдобри улоги, а во чекор ја следат: Дијана Видушин, Славица Кнежевиќ и Мартина Чвек. (Бојана Радовиќ, Верчерњи лист)

Премира „ СОНОТ НА ВИЛИЈАМ “  20.06.2018 ТДМ Скопје

 

      20.06.2018 во 19 часот во Н.У. Театар за деца и младинци.                                    Според делата на Вилијам Шекспир

Преводи и препеви од Богомил Ѓузел , Драги Михајловски и Георги Сталев

 

Адаптација на драмите , Кореографија и Режија :  Кренаре Невзати -КЕРИ

 

Играат :

Вилијам, дете – Бојан Кирковски

Мери, мајката на Вилијам  – Катарина Илиевска -Силјановска

Пук, шут кај Оберон – Симона Спировска

Коле/Пирам, другар на Вилијам и братот на Столе– Мики Анчевски

Санде/Тизба, другар на Вилијам – Мартин Јорданоски

Томе/Ѕид/Месечина, другар на Вилијам – Марија Ѓорѓијовска

Столе/Лав, другар на Вилијам и братот на Коле – Бојан Лазаров

Оберон, крал на самовилите – Бојан Лазаров

Титанија, кралица на самовилите – Наташа Петровиќ

Три Вештерки – Изабела Новотни, Ана Левајковиќ-Бошков, Емра Куртишoва

Ромео, син на Монтеки – Бојан Кирковски

Јулија, ќерка на Капулети – Наташа Петровиќ

Дворјани и војска / Капулети – Бојан Лазаров, Винета Дамческа Мојаноска

Дворјани и војска / Монтеки – Мартин Јорданоски, Марија Ѓорѓијовска

Коментатор – Мики Анчевски

Хамлет, принц на Данска, син на поранешниот и внук на сегашниот крал – Бојан Лазаров

Офелија, ќерка на Полониј – Наташа Петровиќ

Духот на кралот на Данска, татко на Хамлет – Винета Дамческа -Мојаноска

Актер / Гертруда, кралица на Данска – Катарина Илиевска –Силјановска

Актер / Крал – Винета Дамческа -Мојаноска

Актер / Клавдиј, кралот на Данска – Мартин Јорданоски

Малиот Дух – Марија Ѓорѓијовска

 

Изработка на костими : Љубица Велкова, Раде Василев; Изработка на кукли и реквизити :  Кирил Василев и Барбара Цвејиќ – Рив; Инспициент: Ѓуро Дракуловски;Тон мајстор: Ангел Hасковскич. Cветло мајстор: Оливер Ставрева; Шминка : Игор Петрески;  Декоратери :  Бујамин Селими , Јовица Видески  и  Мирсат Камбери

„Сонот на Вилијам“,
е драмски производ во потрага по старо-
новото фантастично пријателство на Шекспир со сите
генерации и во секое време-невреме.
Со оглед на фактот дека Шекспировото книжевно дело е
безвремено и универзално, разбирливо и блиско до сите луѓе
ширум светот, нема дилема дека и децата би знаеле да ги
препознаат и да ги почувствуваат најсуптилните емоции и
целата магија што ја нудат неговите ликови.
Потребата од комуникација меѓу Шекспир и децата е
неминовност. Соочувањето со него, доаѓа порано или
подоцна, но секако е неизбежно. Децата, несвесно,
секојдневно се среќаваат со неговите современи живи
„човечки реплики“ и животни ситуации, а нивната
универзалност само ја потврдува надвременската мисла на
Шекспир: „ Да се биде или не, прашање е сега“; „Царство за
коњ давам“; „ Красното е гнасно, а гнасното красно.“; Згасни,
згасни кандилце“; „В манастир, в манастир бегај“; „О Ромео,
о Ромео! Но зошто ти Ромео си?“; „Совеста нѐ прави сите
кукавици“; „Бидете силни во делата, како што сте силни во
мислите“…
Друг мотив за прилагодување на неговата единствена
книжевна оставина на перцепцијата на децата, е фактот што
последно такво претставување на Шекспир во Македонија е
направено пред повеќе од 30 години.
Водечката идеја, spiritus movens за претстава „Сонот на
Вилијам“: децата да „пораснат“ преку претставата, а
возрасните, макар за миг, да се вратат во детството.
Комичните и трагичните моменти се менуваат токму како и
во животот, како и во борбата меѓу доброто и злото. А, секоја
од сцените во претставата „Сонот на Вилијам“ е компонирана
како филмски кадар и следуваат една по друга како филмски
секвенци, како минијатури, токму како во сон.
  • За претставата се користени препеви и преводи од Богомил
    Ѓузел, Драги Михајловски и Георги Сталев на делата „Сон на
    летна ноќ“; „Ромео и Јулија“; „Магбет“ и „Хамлет“.
    Користењето музика од времето на Шекспир, како и друга
    класична музика е со цел децата да се запознаат и со
    прекрасните дела на големите композитори на класичната
    музика (P.Attaignant, J.Playford, W.A.Mozart, Purcell, G.Verdi,
    M.Mussorgsky).
    Овој жанр, наречен – фантазија, апелира не само на мислите
    и чувствата, туку и на фантазијата, на имагинацијата, на
    неочекуваните пресврти.
    Претставата „Сонот на Вилијам“ е посветена на театарски
    критичар и театролог, Иван Ивановски, меѓу другото
    пишувал за деца

ПРЕМИЕРНО “Стаклена менажерија” во СТРУМИЦА

 

вторник, 19 јуни од 20:00 до 21:40

Томас Ланиер Вилијамс III, или човекот познат под псевдонимот Тенеси Вилијамс, во далечната 1945 година ќе доживее голем успех на Бродвеј со праизведбата на неговата пиеса “Стаклена менажерија”.

“Трговецот со ноќни кошмари на Бродвеј,” “заштитникот на отфрлените,” човекот од Југот, Тенеси Вилијамс, тогаш поправо и го започнува своето кралствување низ американските и светските театарски сцени – се’ до денес.
Постановката на ова дело на сцената на струмичкиот театар се случува како последица на сознанието дека и денес, во иста, а можеби и во уште поголема мера – болката и копнежот се супстанци без кои не се може. Исто како и потребата од љубов и потребата од бегство. Вистинската драма не може да се случи на друго место освен во микро-просторот на сопствениот дом, во стаклената купола во која се разлеваат тоновите на џезот, а ликовите на сцената не можат да бидат ништо друго освен наши ближни, можеби заборавени роднини, или, можеби, само наши двојници од некои други животи.

 

Претставата е обид за пронаоѓање на точката на вкрстување помеѓу сировоста на реалното и чудесноста на замислените и посакуваните светови. Слика на некое современо reality show кое полека и’ се измолкнува на стварноста.

Ацо Гогов, драматург

Режија:  Драгана Таневска
Сценографија:  Сергеј Светозарев
Костимографија: Ванчо Василев
Драматург:  Ацо Гогов
Психодраматичар: Александра Михајловска
Психотерапевт : Габријела Бошков

Улоги:
Аманда Вингфилд – Тинка Ристеска
Лаура Вингфилд, нејзина ќерка – Анкица Бенинова
Том Вингфилд, нејзин син – Коста Ангов
Џим О’Конор – Ванчо Василев

Љупчо КОНСТАНТИНОВ (1946), композитор

Љупчо КОНСТАНТИНОВ

Љупчо Константинов е роден на 11 декември 1946 во Охрид. Дипломирал на Музичка академија во Белград.

МАЈСТОР НА СЦЕНСКАТА МУЗИКА

Љупчо Константинов со своето долгогодишно искуство и фанатична посветеност во потрага по креативното, убавото, по оние тајновити музички тонови и варијации што ја хранат и возвишуваат човековата природа се вбројува во онаа плејада на врвни наши оргинални, автентични творци-уметници, достојни за почит и респект.

Вообичаено за Љупчо Константинов се вели дека е „Необичен човек кој живее во некој свој чудесен свет“. Но за мене тоа е ретка привилегија што ја поседуваат само оние креативци со неверојатен инстинкт и дар божји, кои се би сториле секојдневното сивило да го преточат во возвишен, креативен, музички – уметнички чин. И не случајно во театарските кругови во Љубљана, Марибор, Загреб, Сплит, Дубровник, Подгорица и други културни центри со театрите со кои тој долги години соработува, го нарекуваат „апсолутен гениј“ како креативец т.е. композитор во бројни претстави – театарски спектакли.

За жал, честопати некои наши врвни уметници, културни дејци, повеќе се почитувани и респектирани надвор од нашата земја отколку кај нас. Тој не е човек кој сака да се додворува на кого било или да се саморекламира и велича по разните јавни гласила – медии. Свесен за себе, за она што го носи во себе како креативна вредност, со години патува по бившите ЈУ простори, Германија, Италија, па дури и во Латинска Америка т.е. Колумбија – Богота. Секаде неговиот професионален – креативен ангажман бил високо вреднуван како од критиката така и од театарските соработници. Вистински амбасадор и достоен репрезент на се она што е вековно наталожено и кодирано како ритам и мелос на нашиот човек, преточено во своевиден театарски, сценски и музички израз.

Неговата креативна енергија подеднакво е успешна и респектабилна како во театарот така и во долгометражните играни филмови, бројните ТВ-документарни записи и краткиот игран филм.

За подобро да се запознаеме со креативниот и творечки потенцијал на Љупчо Константинов, со моќта-убавината и уметничкиот израз на неговото музичко творештво и неговиот опус, ќе ни требаат повеќе денови пред се да ги проследиме неговите записи, или да погледнеме некои од филмовите во кои доаѓа до израз неговиот креативен потенцијал – неговиот дар божји, неговиот раскошен талент.

За Г-динот Љупчо Константинов може да се зборува многу, но неговото долгогодишно делување и соработка со бројните театарски и филмски режисери, музичари и актери како кај нас, така и во бившите ЈУ простори и конечно креативниот – уметнички израз, неговиот творечки опус, неговите творби, зборуваат многу повеќе за него од чие било искажување.

Со Почит

Режисерот Дритеро Касапи, новиот директор на шведскиот Национален театар

.

Македонецот Дритеро Касапи станува нов директор на Рикертејнн шведскиот Национален театар

Дритеро Касапи станува нов театарски директор на Riksteater -Рикертејнн. Дритреро Касапи има 20 години искуство како режисер во Шведска и Европа со неколку водечки улоги како менаџер и уметнички директор.

Дритеро Касапи е образован директор на Факултетот за драмски уметности во Македонија. Работел како режисер од 1997 година и има изведувано околу 40 претстави во градскиот театарски и окружен театар низ целата земја, како и во Националниот театар и други театри низ Европа. Подоцна, Дритеро Касапи доаѓа од Kulturhuset Stadsteatern, каде што работел како заменик театарски и изведувачки уметнички директор. Тој го наследува Måns Lagerlöf како театарски режисер во Народниот театар од 2014 година.

Дритеро Касапи има долгогодишно искуство со класични и современи приказни. Него претходно го запознаа како режисер, а во 2011 година му беше доделена стипендија на Рикстетерн за “уметничка точка и ширина” со настапите на Отело, Луиз и Мечки.

“Riksteatern“ е неверојатно возбудлива институција за изведувачки уметности со талентирани вработени и посветени театарски здруженија кои заедно создаваат одлични можности за изведувачки уметности низ целата земја. Многу сум задоволен што се стекнав доверба да бидам театарски менаџер на Рикстеатерн, организација што ја работев и продолжува со многу години. Со нетрпение очекувам да продолжам да ја развивам уметничката и демократската мисија на Народниот театар за да создадам силни изведувачки уметности, вели Дритеро Касапи.

Дритреро Касапи ќе влезе како театарски директор за Народниот театар во ноември 2018 година.

Доделени наградите на 53 Војдан Чернодрински – Прилеп

 

О Д Л У К А

ОЦЕНУВАЧКАТА КОМИСИЈА НА 53-ОТ МАКЕДОНСКИ ТЕАТАРСКИ ФЕСТИВАЛ
;ВОЈДАН ЧЕРНОДРИНСКИ; ПРИЛЕП, ВО СОСТАВ

ПРЕТСЕДАТЕЛ – МИМИ ТАНЕВСКА СРБИНОВСКА –
ЧЛЕНОВИТЕ –  ЈАСНА НОВАКОВ И ДРАГАН СПАСОВ ДАЦ ГИ
ДОДЕЛУВА СЛЕДНИТЕ НАГРАДИ:

1.НАГРАДА ЗА РЕКЛАМЕН МАТЕРИЈАЛ СЕ ДОДЕЛУВА НА НГАДЊИМ МЕХМЕТИ ОД ПРЕТСТАВАТА “ ЖЕНИТЕ “ВО ИЗВЕДБА НА АЛБАНСКИ ТЕАТАР
СКОПЈЕ

2.НАГАРАДА ЗА МУЗИКА СЕ ДОДЕЛУВА НА ГРУПАТА ФОЛТИН ВО
ПРЕТСТАВАТА “КЛЕТНИЦИ“ ВО ИЗВЕДБА НА ТЕАТАРОТ ВОЈДАН
ЧЕРНОДРИНСКИ ОД ПРИЛЕП

3.НАГРАДА ЗА КОСТИМОГРАФИЈА СЕ ДОДЕЛУВА НА МАРИЈА ПУПУЧЕВСКА И БРАНКИЦА ЈОРДАНОВСКА ВО ПРЕТСТАВАТА “УЖЕГНАТОСТ“ НЕЗАВИСНА
ПРОДУКЦИЈА АРТОПИЈА СКОПЈЕ

4.НАГРАДА ЗА СЦЕНОГРАФИЈА СЕ ДОДЕЛУВА НА ВАЛЕНТИН СВЕТОЗАРЕВ И НИКОЛА ТОРОМАНОВ ЗА ПРЕТСТАВАТА “НИЧИЈА ЗЕМЈА“ ВО ИЗВЕДБА НА
МАКЕДОНСКИОТ НАРОДЕН ТЕАТАР СКОПЈЕ

5.НАГРАДА ЗА МЛАДА АКТЕРКА СЕ ДОДЕЛУВА НА ЕБРУ МУСЛИ ЗА
УЛОГАТА КОРДЕЛИЈА ВО ПРЕТСТАВАТА “КРАЛ ЛИР“ ВО ИЗВЕДБА НА
ТУРСКИОТ ТЕАТАР ОД СКОПЈЕ

6.НАГРАДА ЗА МЛАД АКТЕР ;Трајко Чоревски; СЕ ДОДЕЛУВА НА АЛЕКСАНДАР МИХАЈЛОВСКИ ЗА УЛОГАТА НА НИНО ВО ПРЕТСТАВАТА “НИЧИЈА ЗЕМЈА“ ВО ИЗВЕДБА НА МАКЕДОНСКИОТ НАРОДЕН ТЕАТАР СКОПЈЕ

8.НАГРАДА ЗА ЖЕНСКА ЕПИЗОДНА УЛОГА СЕ ДОДЕЛУВА НА НАТАША
ПЕТРОВИЌ ВО ПРЕТСТАВАТА“ ЕДНАШ СВЕТ ИЗГРАДИВ“ ВО ИЗВЕДБА НА
ТЕАТАРОТ ЗА ДЕЦА И МЛАДИ СКОПЈЕ

9.  НАГРАДА ЗА МАШКА ЕПИЗОДНА УЛОГА ;Димче Трајковски; СЕ ДОДЕЛУВА НА ГОРАЗД ЦВЕТКОВСКИ ЗА УЛОГАТА НА РАМБО ВО ПРЕТСТАВАТА “НИЧИЈА ЗЕМЈА“ ВО ИЗВЕДБА НА МАКЕДОНСКИОТ НАРОДЕН ТЕАТАР СКОПЈЕ

10,   НАГРАДА ЗА ГЛАВНА ЖЕНСКА УЛОГА СЕ ДОДЕЛУВА НА АНГЕЛА
НАУМОСКА ЗА УЛОГАТА НА ФАНТИН ВО ПРЕТСТАВАТА “КЛЕТНИЦИ“ ВО
ИЗВЕДБА НА ТЕАТАРОТ ВОЈДАН ЧЕРНОДРИСНКИ ПРИЛЕП

11.НАГРАДА ЗА ГЛАВНА МАШКА УЛОГА СЕ ДОДЕЛУВА НА САШКО КОЦЕВ ЗА УЛОГАТА НА ЧИКИ ВО ПРЕТСТАВАТА “НИЧИЈА ЗЕМЈА“ ВО ИЗВЕДБА НА
МАКЕДОНСКИОТ НАРОДЕН ТЕАТАР СКОПЈЕ

12. НАГРАДА ЗА СОВРЕМЕНА СЦЕНСКА ДРАМАТИЗАЦИЈА СЕ
ДОДЕЛУВА НА ГОРЈАН МИЛОШЕВСКИ ЗА ДРАМАТИЗАЦИЈАТА НА РОМАНОТ
КЛЕТНИЦИ ОД ВИКТОР ИГО ВО ПРЕТСТАВТА “КЛЕТНИЦИ“ НА ТЕАТАРОТ ВОЈДАН ЧЕРНОДРИНСКИ ПРИЛЕП

13.  СПЕЦИЈАЛНА НАГРАДА ЗА СОВРЕМЕН АКТЕРСКИ ИЗРАЗ И ИНОВАТИВЕН ПРИСТАП КОН СВЕТСКАТА КЛАСИКА СЕ ДОДЕЛУВА НА ПРЕТСТАВАТА КРАЛ ЛИР ВО ИЗВЕДБА НА ТУРСКИОТ ТЕАТАР СКОПЈЕ

14.  НАГРАДА ЗА РЕЖИЈА СЕ ДОДЕЛУВА НА ДИЕГО ДЕ БРЕА ЗА
ПРЕТСТАВАТА “КРАЛ ЛИР“ ВО ИЗВЕДБА НА ТУРСКИОТ ТЕАТАР СКОПЈЕ

15  НАГРАДАТА ЗА УМЕТНИЧКО ОСТВАРУВАЊЕ НА ПРЕТСТАВА ВО ЦЕЛИНА И СЕ ДОДЕЛУВА НА ПРЕТСТАВАТА “ КЛЕТНИЦИ “ ВО ИЗВЕДБА НА ТЕАТАРОТ ВОЈДАН ЧЕРНОДРИНСКИ ПРИЛЕП

ПРИЛЕП 15 ЈУНИ 2018ГОД.

СТАВ- ЗА И ОКОЛУ 53.МТФ “ВОЈДАН ЧЕРНОДРИНСКИ

 

И БИ ФЕСТИВАЛ! НАШ, ТЕАТАРСКИ И МАКЕДОНСКИ, ВО ЧЕСТ НА ВОЈДАН ЧЕРНОДРИНСКИ!

ПОЗДРАВ, ПА И ВГОДИНА СО ЗДРАВЈЕ!

Нормално е на почетокот, а не на крајот да го посакам и поздравам, собиранието на се она што е најдобро во Република Македонија на Театарски план…Најпрвин, за квалитетот на виденото-мојот а и општиот впечаток е дека “можело и подобро!“Ако на ова следствено е дека “Секогаш може и подобро!“…тогаш ајде, сите заедно да го дофатиме подоброто!

А тоа ќе го направиме само и само ако бидеме внатрешно реални и доблесни да си ги признаеме грешките! Да ѕирнеме одвнатре, во своите во случајов театарски домови-сцени и реално да се запрашаме: – Што нудиме?! Дали ако понудиме голотија и беспредметна деструкција без поента, а се во име на “светските текови“ сме поголеми во очите на гледачот?! Апсолутно не!

Или ако ги сведеме актерите на рецитаторска секција, Шекспир би бил поголем и посовремен! И повторно едно Големо Не! Дали преку приказот на сликата на војната која не така одамна ни се случуваше колку и тоа да е добро, ќе бидеме посовремени?! НЕ!

Дали ако не го почитуваме првото (или мноооогу реткото) шекспировско писание од македонски автор и ако го исплукаме, ќе покажеме дека сме “посветски“?! ПАК И ПАК НЕ!

Дали ако ме гледте во очи и ми кажете дека, не јас, ами постоењето на моето дело (неаналитично) не постои, односно, е речиси “ништовно“, тоа е навистина така? НЕ!

Секако дека трудот на Сонувачите не треба дасе обезвредни и секако, треба да се одбележи и да остане макар и во пајажината на нашата меморија – “ од денес до утре“ врзана, без ни пред ни потоа, и кога да помислиме дека од само СЕГА СЕ ЖИВЕЕ, д а не потсетува, тоа што ќе остане, за да не го поништуваме театарскиот опстој!

Театарот, за среќа, ќе постои се додека постои макар и последниот гледач на планетава Земја! А нив, гледачите ги имаше и “отпојќе“, на МТФ „ВОЈДАН ЧЕРНОДРИНСКИ“ што би рекле домајќините, од Градот под Маркукуле и мајтапот!

Фактот дека со својата п(р)ојава тие ве верифицираат, е причина повеќе, мои драги Тесписи, да “туркате за напреј!“

Секако, дека вкупниот мозаик има и во себе сигурно содржи и светли моменти, но барем за мене, преовладува мнението оти лошото (грдото) го надвладеало доброто(убавото,но за сѐ и секогаш има наук за подобро, “за напреј“, затоа свртетет се кон себе, преиспитајте се драги мои пријатели од фелата, ин пред да помислите дека тој што одбира е виновен, помислете дека вие сте тие што го нудите она што го одбира задолжениот за репертоарот ни Фестивалски!

Борче Грозданов