“ Бабец театар“

 

Кога сонот станува јаве
– Нова Македонија  07.08.2012
На фестивалот, кој имаше натпреварувачки карактер, учествуваа осум театри од земјава и од светот. Организаторите се надеваат дека тој ќе прерасне во препознатлив бренд, бидејќи „Битолино“ и официјално е на мапата на светските детски театарски фестивали.Со претставата „Розовиот соновник“ во изведба на театарот „Мала сцена“ од Загреб, Хрватска, завчера во Битола, во Центарот за култура, почна второто издание на интернационалниот детски театарски фестивал „Битолино“. Ова манифестација за најмладите, што завршува денеска, е во организација на битолскиот театар „Бабец“ и се одржува во рамките на „Битфест“, со поддршка на општината Битола и на Министерството за култура на Македонија.На фестивалот учествуваа осум театри од земјава и од светот, а на првиот ден, освен гостите до Загреб, во Народниот театар околу 450 деца можеа да ја проследат и претставата „Не можеме да останеме на ова“ на театарот „Тијатротем“ од Истанбул, Турција. На репертоарот во голема сала на Центарот за култура Битола беше и „Јованче и Марика“ на театарот „Антон Панов“ од Струмица. – По претставите на нашите пријатели од Хрватска и од Турција и по претставувањето на струмичкиот театар на првиот фестивалски ден, во понеделникот продолживме со гостите од Бугарија, од театарот Враца, со претставата „Малата вештерка“. Потоа ги видовме членовите на театарот „Пан“ од Лугано, Швајцарија, со претставата „Тик и Так“, која беше без текст туку со пантомима. Потоа следуваше гостувањето на детскиот театар „На портата на Нарва“ од Санкт Петербург, Русија, чии глумци ја изведоа „Пепелашка“ на Шарл Петро. Вчера, на последниот ден на фестивалот, први настапија гостите од Западен Јоркшир, театарот „Раскажувач“ со „Снежната кралица“ и театарот „Додона“ од Приштина со урнебесната
претстава за деца „Том и Џери“, работена по мотиви на истоимениот цртан филм. И за крај, за сите деца театарот „Бабец“ по повод двегодишнината од постоењето приреди слатко изненадување, дружење на јунаците од бајките за сите дечиња на незаборавна роденденска забава во фоајето на Центарот за културата. Исто така, можеа да се донираат средства или играчки за Домот за доенчиња во Битола – рече директорот на фестивалот Васко Мавровски.Идејата за детски театар во Битола ја зачна еден голем актер Петар Стојковски-Бабецот, уште во далечната 1968 година. – Долги години растеше овој сон и еве тоа се претвори во една успешна приказна. Работевме неуморно, создававме театар, создававме љубов, а за возврат добивме насмеани детски лица, солзи, восхит,љубов… Магијата нѐ понесе, нѐ инспирира, ни даде мотив да продолжиме да создаваме. Се роди фестивал, отворивме нова страна во македонската театарска историја, го создадовме првиот интернационален детски театарски фестивал „Битолино“ – вели Мавровски. Тој се надева дека интернационален карактер на фестивалот ќе помогне во промовирањето на Македонија, како земја, во која се посветува внимание на театарот наменет за најмладите, со чија помош се врши едукација и се создава елементарнатеатарска култура од најмали нозе. Од театарот „Бабец“ ќе се залагаат овој фестивал ќе прерасне во препознатлив бренд, бидејќи до јануари „Битолино“ и официјално се најде на мапата на светските детски театарски фестивали.
Автор: М.Т.

Александар Тодески актер

 

Во прво лице

ТЕАТАРОТ-СВЕТО МЕСТО

1. ЗА СЕБЕ: ДРУГИТЕ НЕКА КАЖАТ

2 . ЗА ЉУБОВТА: УБАВО Е КОГА ЈА ИМАШ

3. ЗА ЖИВОТОТ: МНОГУ Е КРАТОК

4. ЗА ТЕАТАРОТ: СВЕТО МЕСТО

5. ЗА ДОБРОТO: РЕТКА ПОЈАВА

6. ЗА ЗЛОТО: ПОДАЛЕКУ ОД МЕНЕ

7. ЗА НЕПРИЈАТЕЛИТЕ: НЕМА СПАС

– А, ПРИЈАТЕЛИТЕ? СЕ РЕТЧАТ

8. ЗА ГЛУМАТА ВО ЖИВОТОТ: СИТЕ ГЛУМИМЕ

9. ЗА СЦЕНСКАТА ПРАШИНА: СЛАТКА Е

10. ЗА КОЛЕГИТЕ : ДА СЕ МНОЖАТ

11. ЗА НЕОДИГРАНИТЕ УЛОГИ : НЕ СЕ ДОИГРУВААТ

12 . ЗА ИДЕЈАТА : ИМА МНОГУ

13. ЗА СОНОТ : УПОРНОСТ

14. ЗА ЈАВЕТО: НЕ МОЖАМ ДА ГО СОНУВАМ

15. ЗА ВИНОТО: ГО ОБОЖУВАМ

16. ЗА СЕМЕЈСТВОТО : ТОПЛО КАТЧЕ

17. ЗА КРАЈ : НЕМА КРАЈ

18. ПАНК, ФУДБАЛ ? ФУДБА

  IN MEMORIAM Милена ДРАВИЌ – Убавицата си појде при Ѕверот

 

   АКТЕРКА НА ВЕКОТ

/5. 10.1940 – 14.10.2018/ не напушти на 78 години

Големата српска актерка Милена Дравиќ почина во Клиничко-болничкиот центар Бежаниска коса. Милена беше таму на лекување, беше во лоша здравствена состојба во последните неколку дена, лекарите се обидоа сè, но немаше спас. Пред две и пол години таа остана без сопругот Драган Николиќ и оттогаш се бореше со болеста. Ова лето гостуваше во Пула, Херцег Нови и Палиќ, каде што беше промовирана монографијата за неа. Таа е една од најголемите актерки што ги имала Србија и Југославија.

Милена Дравиќ е родена на 5 октомври 1940 година во Белград.

Љубов што трае

 14 април 2005

 МАКЕДОНИЈА Е НЕОДМИНЛИВ ДЕЛ ОД МОЈОТ ЖИВОТ. И МАКЕДОНИЈА БЕШЕ МОЈА ТАТКОВИНА, ЗЕМЈА НА МОЕТО РАЃАЊЕ, НА МОЈАТА МЛАДОСТ И СОЗРЕВАЊЕ. КАЈ ВАС И ПОНАТАМУ ЈА ИМАМ СВОЈАТА ПУБЛИКА КОЈА СЕ РАДУВА НА ОНА ШТО ГО РАБОТАМ, ВЕЛИ МИЛЕНА ДРАВИЌ ГОЛЕМАТА АКТЕРКА ОТКРИВА И ЕДНА “ТАЈНА” ОД ЗАЕДНИЧКОТО ЖИВЕЕЊЕ СО ДРАГАН НИКОЛИЌ: МОЈАТА ДОВЕРБА ВО ЧОВЕЧКИТЕ И УМЕТНИЧКИТЕ КВАЛИТЕТИ НА МОЈОТ СОПРУГ И ОБРАТНО, СE`, ВСУШНОСТ, СИЛАТА СО КОЈА УСПЕВАМЕ ДА БИДЕМЕ НАД СЛАБОСТИТЕ И ТЕШКОТИИТЕ

 

Се почна пред точно пет децении, кога несудената балерина која на сцената стапнала уште на 4-годишна возраст, го сними првиот филм – “Вратата останува отворена”. Оттогаш за Милена Дравиќ, актерката на векот според публиката во Србија и Црна Гора, има снимено 92 филма, 150 телевизиски серии и одиграно многу улоги во театар. Добитник е на сите можни признанија во својата земја и надвор од неа. Чест гостин е на Кан, Венеција и на други престижни фестивали. За неа, како за ретко кој, подеднакво позитивно се врзува публиката, но и критиката. Од првите стекнува популарност и обожавање, од другите пофалби и награди. Со овие атрибути, несомнено, Милена Дравиќ е едно од најзначајните имиња во уметничката фела кај нашиот северен сосед. Во Македонија била многупати. Неодамна ни гостуваше со претставата “Бокешки Д-мол” на Културниот центар од Тиват. И повторно беше примена со подеднаква љубов и топлина. Како никогаш и да не се разделила од својата македонска публика.

Очигледно, Вие ни значите нешто. Што Вам ви значи Македонија?

– Македонија и времето поминато во неа се неодминлив дел од мојот живот. И Македонија беше моја татковина, земја на моето раѓање, мојата младост и созревање. Каде и да одев – во Пула, Венеција, Кан, Лондон или Париз, јас како уметник, меѓу другите, и неа ја претставував како дел од нашата тогашна татковина, Југославија. Никогаш тој дел од мојот живот нема да биде заборавен. И денес го имам тоа чувство, пред се, затоа што секогаш кога ќе дојдам овде се чувствувам како добредојден гостин. Кај вас и понатаму ја имам својата публика, која ме цени и се радува на она што го работам.

Што е поголема магија, камерата или сцената?

– Магија се и сцената и камерата. Обете ја бараат вистината. Ако како актер успееш потполно да им се посветиш, и да се сродиш со ликот кој го толкуваш, тоа значи дека си ја постигнал вистината. А, најголемата магија се состои во тоа публиката да ти поверува.

Алхемијата – живот ве спои со човек од вашиот ков, речиси исто толку признат и познат. Колку знае (или не) таа набиена енергија понекогаш и да попречи?

– Мојата и кариерата на Драган течеа паралелно. И тој и јас работевме и работиме на сите три медиуми – филмот, телевизијата, театарот. Навистина, ретко бевме партнери. Мене лично поради тоа ми е неизмерно жал. Секако дека темпото на работа и живот носи со себе и убави и тешки моменти за обајцата. Сепак, сметам дека успеавме таквите ситуации да ги надминеме. Како што рековте, ние сме луѓе од ист ков, со исти погледи на свет и имаме заеднички круг на пријатели. Мојата доверба во човечките и уметничките квалитети на мојот сопруг и обратно, се, всушност, силата со која успеваме да бидеме над слабостите и тешкотиите.

Вие сте една од првите која ја помина хрватската граница, во уметничка смисла. Кажете ни нешто повеќе за тоа искуство?

– Со претставата “Лари Томпсон или трагедијата на една младост” од Душан Ковачевиќ со театарот “Звездара” и се претставивме на загрепската публика пред три и пол години. Игравме три ноќи по ред во преполна сала и на крајот бевме испратени со овации. Беше тоа нешто повеќе од игра. Тоа беше настан и за нас и за публиката. Нешто подоцна, со “Бокешки Д-мол” во два наврати гостувавме во Пула, Риека и Загреб. Успехот и чувството беше слично како претходното. Тоа говори дека границите, особено во уметноста, се глупост.

По пет децении креативна работа и огромна творечка патека оставена зад себе, дали чувствувате дека има нешто што би сакале да одиграте, нешто што е Ваш неостварен сон и дали сте блиску до негово остварување?

– Сакам да одиграм улога на филм која ќе ме исполни со радост и задоволство. Кога подобро ќе размислам, тоа отсекогаш ми била креативна желба-двигател. Во оваа смисла не сум сигурна дали сонот веќе го имам остварено.

Борче Грозданов

 

 

 

 

 

 

 

Тешкото како театар

 

” Тешкото… е фолкорен театар кој опфаќа организација на обредот… чествување свети места, свети и лековити води, јама за жртвено принесување (дарување на Бога), хор, дневни и ноќи ора … строго одредени реквизити (како во театар) …тапан и дрвена свирка аулос… дека фолкорниот театар го раѓа атинскиот… дека има според Аристотел женско менадично и машко дитирамбово оро… пеани и играни жанрови како трени – оплакувања, како химни и пеани, дека има женски менадични ора.

М.П.

” Буре барут” премиера на 12.-ти октомври Пројковски во Црна Гора

 

Претставата “Буре барут” ќе се премиера на 12.-ти октомври во 20 часот на големата сцена, која ќе го отвори Црногорскиот Национален Театар за новата сезона 2018/2019.

Режија на Дејан Проковски

Текст на Дејан Дуковски

Сценографијата е на Валентин  Светозарев, костимите се на Тијана Тодоровиќ и композитор Горан Трајкоски. Движењето на сцената беше Нада Вукчевиќ, помошник на режисерот е Миливоје Лакиќ и помошник во костимографија е Марта Гарчевиќ.
извршниот продуцент се Нела Отешевч и Јања Ражнатовиќ.


Игра големата актерска екипа на овој театар: Мирко Влаховиќ, Горан Вујовиќ, Зоран Вујовиќ, Ана Вучковиќ, Марко Тодоровиќ, Петар Буриќ, Бранимир Поповиќ, Никола Перишиќ, Мишо Обрадовиќ, Дејан Иваниќ, Душан Ковачевиќ, Јадранка Мамиќ…


Има и бенд кој се вика како и претставата “ Буре барут “
Оркестарот е на почесната гарда на армијата на Црна Гора.

фото Душко Милјаниќ.

Премиера – „Казимир и Каролина“, НТ. „ Војдан Чернодрински „ Прилеп

Премиера – 09 Октомври 20.00ч

Еден Фон Хорват
„КАЗИМИР И КАРОЛИНА“
Режија – Нела Витошевиќ
Автор – Еден Фон Хорват
Сценографија – Костантин Трпеноски
Композитор – Огнен Анасатасовски
Драматург – Лидија Митоска – Ѓорѓиевска
Превод – Викторија Рангелова – Петровска


Играат
Казимир – Димитар Ѓорѓиевски
Каролина – Катерина Чакмакоска
Ширцингер – Никола Настоски
Меркл Франц/ Човек со глава на булдог – Зоран Иваноски
Ерна/ Хуанита – Ангела Наумоска
Раух – Игор Трпчески
Шпер – Александар Тодески
Ели – Јасмина Мицовска – Станкоска
Марија /Кепец – Наташа Ачански
Конферансие/Доктор/Келнер – Михајло Миленкоски
„Казимир и Каролина“ е претстава за уништените соништа. Низ кратки слики кои суптилно се претопуваат една во друга, оваа претстава ја исцртува изолираноста на поединецот во едно општество што се распаѓа, како и кревкоста на меѓучовечките односи кога човек ќе ја изгуби работата, статусот и слично. Затскриен задсветликавите рингишпили, тезгите со сладолед и храна меѓу кои се случува дејството на оваа претстава, изобилството од алкохол и општата еуфорија која владее на Октоберфест,ова е всушност еден брутален и безмилосен светна малодушност и банално секојдневие, свет во којшто човековите копнежи и соништа во целост зависат од материјалното. Луѓето го губат тлото под нозете и нивната борба за некакво упориште е осудена на неуспех. Во такви услови, само од себе се наметнува прашањето – какви шанси има љубовта, иако авторот Еден фон Хорват како поднаслов ја ставил максимата „А љубовта сепак трае“. Таа дилема ја потврдува и Казимир, единствениот кој одбива да учествува во сеопштото лудило и еуфорија, велејќи – „трае, додека не добиеш отказ“.Духовната и морална криза кои ги наметнува општеството, ги кршат соништата на поединецот и на колективот. Оваа претстава содржи очигледни алузии на нашата денешна реалност и недвосмислено го отсликува духот на нашето време.

Реприза во петок на 12.10 во 20.00 ч.
Сабота 13.10. во 20.00 часот

TЕАТАРОТ КАКО МАСОВНА И ЕЛИТНА КУЛТУРА

Тихомир Стојановски

Кај Никола Вулиќ во книгата “Римско позориште крај Скопља” е даден податок за дијаметарот на оркестрата во стобскиот и скупскиот театар. Во Скупи тое е 30 метри, во Стоби 29 метри. Со тврдењето на Борза се вели дека театарот служел за верско-религиски прослави, свадби, секако на сцената, оркестрата во театарот, во него се играле ората и се пееле песните, се случувале обредите и чествувањата, што му дава на театарот повисока општествена и духовна улога од онаа востановената како само “место за гледање” и го збогатува неговото значење меѓу елитната и масовната култура во општеството и во историјата на еден народ. Во историјата на тлото на Македонија.

MHT – „ЕДЕН МЕСЕЦ НА СЕЛО“

29.9 | ПРЕМИЕРА – „ЕДЕН МЕСЕЦ НА СЕЛО“ | 20:00

Автор: Иван Сергеевич Тургењев
Режисер: Паоло Маџели
Драматург: Жељка Удовичиќ

Превод: Катерина Коцевска
Асистент на режисерот: Дамјан Костовски
Сценограф: Лоренцо Банчи
Костимограф: Мануела Паладин
Композитор: Љупчо Константинов
Дизајнер на плакат: Зоран Кардула

Улоги:
АРКАДИЈ СЕРГЕЕВИЧ ИСЛАЕВ, богат земјопоседник ― Ѓорѓи Јолевски
НАТАЛИЈА ПЕТРОВНА, негова сопруга ― Сашка Димитровска
КОЉА, нивни син ― Лука Софрониевски/Димитар Илијевски/Александар Цветковски (дете) 
ВЕРА АЛЕКСАНДРОВНА, млада девојка, (штитеничка на семејството) ―Дарја Ризова
АНА СЕМЈОНОВНА ИСЛАЕВА, мајка на ИСЛАЕВ ― Катерина Коцевска
ЛИЗАВЕТА БОГДАНОВНА, воспитувачка, гувернанта на Коља ― Тина Трпкоска
ШАФ, Германец, домашен учител ― Александар Микиќ
МИХАИЛ АЛЕКСАНДРОВИЧ РАКИТИН, куќен пријател ― Никола Ристановски
АЛЕКСЕЈ НИКОЛАИЧ БЕЉАЕВ, студент, учител на Коља ― Стефан Спасов/Дамјан Цветановски
АФАНАСИЈ ИВАНОВИЧ БОЉШИНЦОВ, сосед ― Нино Леви
ИГНАТИЈ ИЉИЧ ШПИГЕЉСКИ, доктор ― Сашко Коцев
МАТВЕЈ, слуга ―Дамјан Цветановски/Стефан Спасов
КАТЈА, слугинка ―Ана Стојановска

Македонскиот народен театар

 

 Jа почнува новата сезона

Македонскиот народен театар вечер ќе ја почне новата сезона 2018/2019 со премиера на комично-тажната приказна „Еден месец на село“ – меѓу најдобрите дела во опусот на Иван Сергеевич Тургењев, кое првпат се поставува во македонски театар, а е во режија на Паоло Маџели.

Таа е меѓу првите реалистични драми што историјата на литературата ги класифицира во модерен реализам, пред сè поради поместениот фокус на нејзиниот интерес, нарушените односи и дејства, изневерените мотиви, тишината на местото на говорот, но и стихијата на јазикот, привременоста на збиднувањето, заводливоста на паралелните приказни, потиснатите копнежи и прокоцканите шанси.

Драмата, првпат поставена во 1872, раскажува за Наталија, жена на богат земјопоседник, и младата Верочка, кои се вљубуваат во учителот на синот на Наталија. Низ драмата провејува темата за љубовта и нејзините идеали, стремежот за среќа и возбудувања, но и прашањето на кое човекот понекогаш бара одговор – зошто човековата природа е таква што не може вљубеноста и среќата да ги задржи долго во себе.

Ликот на богатиот земјопоседник Аркадиј Сергеич Ислаев ќе го игра Ѓорѓи Јолевски, кој на прес-конференција по повод премиерата рече дека е исклучително комплициран и за него бил голем предизвик да го работи затоа што преминува од комично во трагично, од сцена во сцена целосно се менува.

– Доживува големи трансформации очекувајќи да ја задржи големата љубов кон својата сопруга од пресијата на неговата конвенционална, традиционална и деспотска мајка, раскинат во тоа двојство на исклучително силни и моќни жени и неговата љубов кон пријателот Ракитин, истакна Јолевски. Подготвувајќи се за улогата, рече, и покрај големото актерско искуство, повторно бил ученик и се навратил на методите на Станиславски, а поддршка му биле и се уште необјавените театарски белешки на Владо Цветановски.

Покрај него, во актерската екипа се и: Сашка Димитровска, Дарја Ризова, Катерина Коцевска (која го направи преводот на текстот), Тина Трпкоска, Александар Микиќ, Никола Ристановски, Стефан Спасов, Нино Леви, Сашко Коцев, Дамјан Цветановски и Ана Стојановска.

Режисерот Маџели рече дека значењето на „Еден месец на село“ е во тоа што, заедно со „Војцех“ на Георг Бихнер, е дело што и става крај на романтичарско-натуралистичката визија на светот во литературата и ги поставува темелите на она што денес го препознаваме како експресионизам. Затоа, рече Маџели, тоа се смета за капитално дело на 19 век.

– Драматургијата следи една аритмија во дејството и таа е шизофрено организирана, но на еден убав начин, а тоа да се работи не е едноставно, истакна Маџели во врска со сложената драмска структура на претставата во која има интервенции и од драматургот Жељка Удовичиќ.

За авторот Тургењев, пак, Маџели рече дека се смета за еден од најголемите руски интелектуалци, често нарекуван и „револуционер со перо в рака“, прв руски писател преведен на Запад во огромен тираж. Она што со што го привлекол вниманието е „Приказна на еден ловец“ во кое го демаскирал руското општество, а тоа го „платил“ со домашен притвор од една година.

Токму на тоа мирно место, на еден имот, Тургењев ја напишал „Еден месец на село“. Премиерата се совпаѓа и со одбележувањето 200 години од неговото раѓање на 9 ноември. Сценограф на претставата е Лоренцо Банчи, костимограф – Мануела Паладин. Музиката е на композиторот Љупчо Константинов. Таа се изведува во живо и повеќето актери свират на некој инструмент.

ДЕЦА од утре – 8то издание на ИДТФ „БИТОЛИНО“ Битола

 

Оваа година за прв пат во есенски термин од 01.10.2018 до 03.10.2018 година во Битола ќе се одржи осмото издание на Интернационалниот детски театарски фестивал „Битолино“.

Фестивалот е во организација на „Бабец театар“ од Битола а како проект од програмата на фестивали од национален интерес е поддржан од Министерството за култура на РМ, Општина Битола и Светската асоцијација на детски театри АССИТЕЖ, спонзориран е од нашите верни пријатели Комерцијална банка и финансиски поддржан од: Сокотаб, Јавните претпријатија Стрежево, Водовод, Комуналец и туристичката агенција С-травел од Битола. Медиумски покровител на Фестивалот е ТВ Тера. Логистичка поддршка за фестивалот и оваа година добивме од НУ Центар за култура Битола и Н.У. Народен театар Битола.

Оваа година на фестивалот ќе настапат четири театри од Македонија, Русија, Турција и Франција и театарската школа Бабец. „Бабец театар“ и покрај финансиската криза продолжи да создава театарски претстави кои пред се исполнуваат високи естетски, театарски и професионални критериуми, претстави достојни за презентација пред нашата публика, претстави кои допираат до секое дете и претстави кои засекогаш ќе останат сеќавањата на децата, во периодот помеѓу двете изданија на фестивалот „Бабец театар“ на својата публика им понуди четири премиери, „Јованче и Марика“, „Бременските музиканти“ и го започнавме долго најавуваниот проект „Театар од пелени“ со првите две македонски претстави наменети за деца помали од две години „Патувањето на еден облак“ и „Приказна за тркалото“.

Горди сме што создадовме една генерација на млади луѓе кои токму поради нас го засакаа театарот тука првенствено мислам на нашите актери од Театарската школа Бабец и на сите деца кои уживаат гледајќи ги нашите претстави. Брендот Бабец театар и Битолино веќе се запишаа со златни букви во историјата на македонскиот театар и ќе направиме се оваа приказна да продолжи со нови проекти и радосни мигови за децата. Токму затоа ова издание на ИДТФ Битолино кое носи една многу јасна и недвосмислена порака, порака која ќе биде мото на деветтата сезона на „Бабец театар“ – Осмели се да бидеш свој – ќе биде свечено отворено токму со претстава на децата од театарската школа Бабец. Ги покануваме сите љубители на театарот сите деца и сите оние што сеуште сакаат да бидат деца без разлика на возраста да бидат дел од трите фестивалски дена и заедно да го славиме животот и радоста да ги гледаме нашите деца среќни. 01.10.2018 (понеделник) , со почеток во 11:00 часот (Н.У. Центар за култура) „Театар Бабец“ , Битола , Македонија „Приказна за тркалото“ режија: Јулијана Мирчевска Првиот фестивалски ден е посветен на презентација на се она што во изминатата година успеа да го реализира „Бабец театар“ и на наше големо задоволство ќе настапиме со првата македонска монодрама за деца „Приказна за тркалото“, претставата е дел од проектот „Театар од пелени“ наменет за деца помали од 2 години. Автор на претставата „Приказна за тркалото е Ивица Шимич кој во моментот живее и предава драматургија на престижниот универзитет во Хјуан, Кина. Со оваа претстава докажуваме дека театарот за најмалите не само што е возможен туку е и неопходен.Малите деца не разбираат се во целост но со сите сетила ја доживуваат убавата слика и зборовите со кои им раскажуваме за светот кој ги опкружува.На овој начин всадуваме во нив естетски вредности за цел живот а непосредно и подсвесно им помагаме да го разберат светот околу нив.„Приказна за тркалото“ е едукативна претстава во која со помош на рачно изработени реквизити (машини, ветерници, мелници итн) на еден мошне сликовит и забавен начин на децата му го презентираме тркалото со многу филозофски дилеми на упростени на еден детски и наивен начин. Тркалото е форма која преовладува во светот што не опкружува: тоа е насекаде и во се. Се започнува и зависи од тркалото. Фактот дека со пронаоѓањето на тркалото започна и придвижувањето на човештвото за нас постарите е ноторен факт на кој не обрнуваме многу внимание но сепак ни е интересен, а замислете што се случува во детските глави.

01.10.2018 (понеделник) , со почеток во 18:00 часот (Н.У. Народен театар Битола) „Театарска школа Бабец“ , Битола , Македонија „Јас – Македонија“ ментор: Јулијана Мирчевска Честа свечено да го отворат осмото издание на ИДТФ Битолино ќе им припадне на децата од Театарската школа Бабец со краткиот перформанс создаден по идеа на Јулијана Мирчевска со наслов „Јас – Македонија“. Во претставата се користени текстови од најпознатите македонски драми и поезија а костимите кои ги носат децата се оригинална македонска народна носија, целта на оваа претстава е преку театар да ги запознаеме генерациите што допрва доаѓаат со историјата на македонската драма и поезија, со традицијата и обичаите на македонскиот народ.Во претставата настапуваат 23 деца членови на театарската школа Бабец.

02.10.2018 (вторник) , со почеток во 11:00 часот (Н.У. Народен театар Битола) “ La BaZooka“ – Авр, ФРАНЦИЈА „Перничеграфија“ режија: Етиен Купен и Сара Крепин Вториот фестивалски ден ќе започне со нашите гости од Франција кои доаѓаат за втор пат во Битола,театарот „La BaZooka“ е првиот танцов театар кој настапил на „Битолино“, основан е во 2002 година од познатите кореографи Етиен Купен и Сара Крепин. Добитници се на над 20 престижни награди низ цела Европа. „…„Перничеграфија“ е одговор на желбата за разиграност, обид да се победи гравитацијата, движејќи се кон танцот каде што телото се раствора во фигура која што е светла и мека: духот. Се работи за желба да се нурне во радосна вечер – време каде што само треба да пловиш и да се задржиш исправено, да скокнеш, да се движиш наоколу, а одење да стане апсурдно, тоа е да сакате да уживате во слободата, да се вратите во игрите, да бидете дух и да се вратите во животот. . ” Во претставата настапуваат 7 професионални танчери од целиот свет.

02.10.2018 (вторник) , со почеток во 19:00 часот (Н.У. Центар за култура Битола) “ Се што можеме“ – театарска работилница модератори: Јулијана Мирчевска,Етиен Купен и Сара Крепин Вториот фестивалски ден ќе продолжи со театарската работилница со наслов „Се што можеме“, децата ќе имаат единствена и неповторлива прилика да бидат подучувани од ,двата кореографи кои се на врвот европската танчерска елита, Етиен Купен и Сара Крепин. Работилницата ќе биде посветена на танцот и искористувањето на една реквизита на сите можни начини. Со помош на модераторите ќе се обидеме да ја развиваме креативноста и фантазијата на децата со помош на театарски и танцови методи.

03.10.2018 (среда) , со почеток во 11:00 часот (Н.У. Народен театар Битола) State Drama theatre for children “Theatre at Narva Gates” , Санкт Петерсбург, РУСИЈА „Пекарницата на браќата Грим“ режија: Марија Критскаја Третиот и последен фестивалски ден фестивалски ден ќе го започнеме со нашите пријатели кои по четврт пат ќе настапат на Битолино, театарот со кој пред пет години Бабец театар ја направи првата меѓународна продукција, претставата „Кнтервилскиот дух“, театарот кој пред две години ја освои наградата за најдобра претстава на Битолино, државниот детски театар „На портите на Нарва“ од Русија.Театарот е основан 1990 година и со него раководи националниот уметник на Руската Федерација Валентина Луц. Ова е еден од најпрестижните детски театри во Русија со освоени повеќе од 100 признанија. „…„Пекарницата на браќата Грим“. Што ако бајката може да се зготви? Во волшебната пекарница на браќата Грим преку денот се живее обичен живот, се пече леб и вкусни колачиња … И никој не знае дека ноќе – кога пекарницата е затворена – браќата почнуваат со вистинска работа. Овде, во волшебната пекарница, се прифаќаат нарачки за извонредни бајки. Тенџерето што зборува им помага да направат тесто за добра бајка. Па, тенџерето е лик не помалку важен од браќата. Заедничката кауза ги поврзува сите заедно: вечерва ќе ја печат “Приказна за куќата од колачиња”, па дури и триковите на најмладиот брат нема да ги спречат да го завршат нарачката навреме…“

03.10.2018 (среда) , со почеток во 13:00 часот (Н.У. Центар за култура Битола) “Tarla Faresi theater” , Измир, Турција „Семе за црвена слива“ режија: Хикран Чали Последната претстава на осмото издание на Битолино е претставата „Семе за црвена слива“ во продукција на Tarla Faresi театарот од Измир, Турција кој за прв пат настапува во Битола. Театарот е основан во 2003 година и е институционален член на националниот центар на АССИТЕЖ Турција. Во театарот работат професионалци и волонтери на кои заедничка точка им е љубовта кон театарот. „… „Семе за црвена слива“ е животна авантура на црвено семе исполнета со многу надеж, сонот на семето е да стане огромно дрво со многу плод на себе овошје и да ги направи луѓето среќни, но за несреќа паѓа на асфалтен пат наместо на мајката земја. И така започнува нејзината авантура. Семето ги надминува многуте пречки со трпеливост, напор и љубов без да ја изгуби радоста на животот. Слаткиот сон да стане огромно дрво, да се сретне со птици и деца за да им даде плод полн со надеж е единствената причина што го одржува во живот во текот на ова патување.“ Оваа година тимот кој неуморно цела година работеше на подготовките за реализација на фестивалот Ви ветува едно незаборавно дружење со одлични претстави,на крајот сакам да ја изразам мојата благодарност до сите волонтери кои работат во организацијата на фестивалот Филип , Марија , Ферзије…

Осмели се да бидеш свој!!!

Васко Мавровски директор на фестивалот