„Лисистрата“ на сцената на Велешкиот театар

 

На големата сцена во Театарот „Јордан Х.К-Џинот“ во Велес денеска ќе биде изведена претставата „Лисистрата“ од Аристофан, во режија и сценска адаптација на режисерот од Ерменија Хакоб Газанчјан.

Тоа е прва изведба на претставата на репертоарот на Театарот, по нејзината премиерна изведба во Античкиот театар во Стоби на свеченото отворање и затворање на Интернационалниот фестивал на античка драма „Стоби“.

Сценографијата за претставата и изборот на музиката е на Хакоб Газанчјан, асистент на сценографија е Софија Стојаноска, а костимите се на Катерина Чукниева.
Во претставата настапуваат актерите: Ирена Илиевска, Марина Поп-Панкова, Кети Борисовска, Талија Настова, Самоил Стојановски, Драгана Босниќ, Васил Зафирчев, Жарко Спасовски, Фаик Мефаилоски, Кире Ацевски и Ане Павлов.

 Главна статија: „Трагедиите на Шекспир“.

Трагедии

ПРОМОЦИЈА НА МОНОГРАФИЈА ЗА ДОАЈЕНОТ НА МАКЕДОНСКОТО ГЛУМИШТЕ

Претесна салата за да се почувствува Мите Грозданов

Ова е книга за слободниот човек што успеал да го доживее будењето, рече режисерот Бранко Ставрев, славејќи го името на актерот

Претесна беше завчера малата сцена на Драмскиот театар да ги прими сите гости на доајенот на македонското глумиште, актерот Мите Грозданов. Повод – промоција на монографијата за неговото дело и живот насловена “Мите – сцена, живот…”.

“Монодрамите се најголемата Митева љубов, иако тој не признава”, рече авторот Борче Грозданов, автор на монографијата, театарски критичар во Вечер и син на Мите, пред околу 200 гости, откако Мите со актерски авторитет ја надглуми, ја отплака, ја отпеа и ја натпеа неговата монодрамска приказна за Македонија, и тоа во дел заедно со син му!

Емотивната промоција од час и половина, по монодрамата “Историска хронологија”, продолжи со зборовите на промоторот, писателот Блаже Миневски, кој барајќи недостатоци на делото, пронашол дека недостига само гласот, оти никоја книга не може да го долови гласот.

“Ретки се книгите што на таков убав и сублимиран начин ги собираат сите емоции распослани од убав актерски ангажман. Има такви убави пасажи, парчиња што наликуваат на приказна што е просто неверојатно. Монографијата е комбинирана на современ начин. Борче се обидел да ги концентрира темите, односно интересите на Мите Грозданов. Прочитав фасцинантни податоци кои се за восхит. На пример околу 2.500 ноќи поминати само во Драмски театар”, рече Миневски, рецензент на монографијата.

Човекот што го заокружи славењето на тандемот Грозданови беше режисерот Бранко Ставрев, велејќи: “Ова е книга за слободниот човек што успеал да го доживее будењето”!

(Де.Т.)
ФОТО: Д. МИТРЕСКИ

TЕАТАРОТ КАКО МАСОВНА И ЕЛИТНА КУЛТУРА

Тихомир Стојановски

Ние слободно можеме да го нарекуваме царски македонски јазик, јазикот кој денес сите го кажуваат како старогрчки. Хамонд вели дека е создаден од Александар Македонски. Се разбира, тој јазик нема врска со современиот грчки, ниту со визнатискиот грчки? Го давам овој пример за тоа дека и ние имаме право да зборуваме за македонски театри во антиката. Да не заборавиме дека најзначајното дело на Еврипид “Баханалии” е напишано во македонската престолнина во Еге кај македонскиот цар Архелај, кој бил инспириран од царските македонски Деноносии и слави. Но, да видиме што вели Хамонд:

“… секоја година Македонците му правеле слави на Дионис…”47

Или:

“… во октомври 324 година п.н.е., во Ектакабана, Александар организирал игри по повод смртта на Хефестион… со 3000 актери, уметници и спортисти…”

Како духовна разделба со драг пријател, но и како култ кон мртвите и култ за славење и игри, наречен македонски фестивал кој почнувал со спортски игри, поезија, беседи и обврзно завршувал со театарска претстава. И секако, нам овој податок ни е полезен за длабоката врска на театарот со црквата од времето на македонската антика како една иста институција. Место каде се славеле Боговите, музите, каде се правеле свадби, се играле ората и се пееле пеаните, но и место за славење на починатите. Или со други зборови кажано се работи за општествено духовна институција ТЕАТАР ХРАМ за чествување на Бога и дарување култура во негова чест. Тргната од елитноста и избраноста кон масовноста и народот.

 

Премиера “ Фестен “ Драмски театар Скопје

 

НОЕМ.16  / 20.00 – 22.00 / Драмски театар Скопје

FESTEN – ПРОСЛАВА

Томас Винтерберг, Морген Руков и Бо Хр. Хансен

Сценска адаптација: Дејвид Елдриџ

Превод од англиски јазик: Благоја Бошковски Буцко
Режија: Зоја Бузалковска
Драматургија: Александра Бошковска
Сценографија: Зоја Бузалковска и Тодор Дајевски
Костимографија: Марија Пупучевска
Сценски движења и борби: Дарко Вељиќ

Кристијан …………… АЛЕКСАНДАР СТЕПАНУЛЕСКИ
Михаел ………………. ДЕЈАН ЛИЛИЌ
Хелене ……………….. СОЊА СТАМБОЛЏИОСКА
Хелге …………………. ДИМЕ ИЛИЕВ
Елзе …………………… ЛИЛЈАНА ВЕЛЈАНОВА
Мете ………………….. ЕМИЛИЈА МИЦЕВСКА
Гбатокаи ……………. ДЕНИЗ АБДУЛА
Хелмут ………………. ДИМИТРИЈА ДОКСЕВСКИ
Поул ………………….. ЛАЗЕ МАНАСКОВСКИ
Дедото ……………….. ЃОРГИ ТОДОРОВСКИ
Ким …………………… ПРЕДРАГ ПАВЛОВСКИ
Ларс ………………….. ЗЛАТКО МИТРЕСКИ
Пија …………………… ТАМАРА РИСТОСКА
Девојчето ………….. АНАСТАСИЈА АНЕВСКА

Во семејството Хансен, родендените се слават онака како што налага данската традиција: бучно, свечено и помпезно. Особено што Хансенови се едно од највлијателните и најбогати семејства во Данска. До толку повеќе што таткото Хелге, го прославува 60. роденден. Јубилеен.

Во сенка на скорешната смрт на една од ќерките на Хелге, гостите се собираат во големата семејна куќа на уште една прекрасна свеченост. Шокантиот пресврт го изместува текот на забавата, по која ништо веќе не е како претходно…

Миро Гавран – хрватски драматург

 

Миро Гавран (Горна Трнава, 1961), хрватски драматург, романсиер, раскажувач за деца и млади , член на Хрватската академија на науките и уметностите.

Најпознатиот хрватски драматург. Неговите дела се преведени на 40 јазици. Неговите книги имаат над 200 изданија во земјата и во странство. По неговите драми и комедии се работени повеќе од 330 театарски премиери низ целиот свет и ги виделе повеќе од три милиони луѓе. Единствениот жив писател во Европа која има театарски фестивал посветен на него, надвор од земјата на неговото раѓање, каде што се играат само неговите текстови од 2003 година. Тој се повеќе работи во Словачка во Трнава, фестивалот е наречен Гавран,па и во 2013 Полска, Краков и од 2016 година во Чешка, Прага.

Биографија

Миро Гавран е роден во Горна Трнава во 1961 година. Дипломирал драматургија на Академијата за театар, филм и телевизија во Загреб. Работел како драматург и театарски директор.

Тој го направил своето деби во 1983 година со драмата на “ Антигона Креон “ во Драмски театар “ Гавела “ во Загреб, имал уметнички моќен начин да се зборува за политичка манипулација. Три години подоцна, “ Ноќта на боговите“ го поврзува односот помеѓу уметникот и авторитетот во тоталитарниот систем. Потоа пишува циклус на драма во која најважната тема станува машко-женски односи. Тој создава голем број на сложени женски ликови. Неговите хероини се моќни и емотивни. Досега, тој напиша четириесет театарски текстови: Смртта на еден актер, Сите жени, Сите мажи, Џорџ Вашингтон, Чехов да Толстој вели збогум, Шекспир и Елисавета, Заборавете на Холивуд, Не е шега, Тајни Грета Гарбо, Паралелни светови Нора денес, Хотел Вавилон, Најлудите шоу во светот, Маж на жена ми, д-р Фројд пациентот, Парови, Кукла, Сладолед, Пиво …

Многу од овие драми се играа во неговиот театар и продукција во Загреб, името на театарот е секако “ Гавран “.

Од 1993 година живее и работи како професионален писател. Многуте негови театарски и прозни текстови се вклучени во бројна антологии, дома и во странство, неговата работа се изучува на многу универзитети низ целиот свет.

Во прозни текстови го опишува почетокот на животот во хрватскиот покраина, сликање на малку луѓе, еден вид на анти-херој, кој се задржи позитивен став кон животот, дури и кога се соочени со неправда со големи тешкотии, што најдобро се гледа во романот “ Заборавениот син “ во 1989 година, чија главниот јунак на 20-годишниот ментално ретардиран млад човек.

Во еден миг од својот живот тој почнува да издава неколку психолошки и егзистенцијални романи. Инспириран од Библијата на начин, кој библиските херои ги става поблиску до сензибилитетот на модерните читатели, па затоа со нетрпение е прочита од страна на верници и атеисти, наоѓајќи во овие романи универзалните човекови порака. Неговите книги се објавуваат низ сите делови на светот: во Пекинг, Виена, Санкт Петербург, во Осло, Истанбул, Париз, Прага, Братислава, Софија, Љубљана, Сантијаго, Амстердам … Од 2014 година е член на Хрватската академија на науките и уметностите. Тој стана редовен член на Руската академија за литература на 22 април 2014 година во Москва.

  • Романи

Заборавен син

Како ги скршивме нозете?

Клара

Маргита или патување во минатиот живот

Џудит

Крстител

Понтиј Пилат

Единствениот сведок на убавината

Кафкинов пријател

Мали необични мажи (колекција на кратки приказни)

Неколку птици и едно небо

  • Книги за деца и млади

Сè во мојата глава

Како татко ми ја згрчи мајка ми

Во љубов со ушите

Среќни денови

Збогум писмо

Тој игра со главата и опашката

Обидете се да заборавите

Сон професор

Лето да се сетам

Овие книги ги читаат и возрасните. За книгата“ Ништо во мојот ум“ тој ја освои “Ивана Брлиќ Мажураниќ” . За “ Среќниот дена “ тој ја освои “Мато Ловрак “, додека за “ Сонот професорот “ доби специјална награда на Меѓународниот фестивал на литературата за деца и млади во Софија, Бугарија.

 

Исто така има напишано сценарија за телевизиски филмови, “ Дедо и баба се ослободуваат “ и  “ Забранетата смеа“.

 

Во февруари 2005 година, Сараево универзитетски професор Гордана Музаферија јa објави монографија  театар “ Игри Миро Гавран “ во која триста страници анализирани триесет и четири текстови на Гавран напишан за театар. Во пролетта на 2007 година на германската издавачка куќа Антон Хиерсеманн Штутгарт во Штутгарт дека изминатите педесет години, на секои три години објави избор на најдобар драмски писатели во светот, рангирана се трите текстови на Гавран во последниот избор, а тоа е драма / Креон Антигона, Џорџ Вашингтон и Ноќ богови /. Меѓу останатите автори се Дејвид Едгар, Џон Фос, Мајкл Frayn, Питер Хандке, Елфриде Јелинек, Нил Ла Буте, Славомир Мрожек, Јасмина Реза, Том Стопард и Џорџ Taбори.

 

Број на театарски продукции во периодот од 1983 до 2018 година

Миро Гавран повеќето се осврнува кон современиот хрватски драматург дома и во странство, со повеќе од 300 различни театарски продукции. Во периодот од 1983 до 2018 година, неговата драма е формирана во триесет земји.

Ќе не биде или не?!

 

-Јас сум тврдо убеден дека ќе не биде, бидејќи нашиот народ минал низ нашата маќеа историја многу врвици, а тоа што останало или ќе остане е нашата судбинска поврзаност со творештвото. Ние сме следбеници на проклетијата на творештвото, односно сме многу покултуротворен народ, отколку државотворен. Нас не може да не снема, а ако не снема, тоа што сме го створиле ќе остане…
Покрај судбинската поврзаност со светот, човекот, па и ние со него, сме во тесна врска со глупоста, бидејќи е познато и според Ајнштајн дека единствено глупоста и универзумот немаат крај…

Љубиша Георгиевски

дел од книгата во „ Четири очи „ Доајени на Б. Гозданов

Нов театарски фестивал: „Театар во куфер“

„Театар во куфер“ патувачкиот театар

“Целта е театарот да го вратиме на почетокот, да прикажеме еден подзаборавен модел на театар, кој е маргинализиран или од институциите или од самите актери. Во настојувањето да се претстават спектакли, оваа форма е заборавена. Од премногу национални театри, имаме премалку театар“, рече Трајче Кацаров, уметнички директор на фестивалот „Театар во куфер“, чие прво издание ќе се одржува од 9 до 20 ноември во Штип во организација на Домот на млади од овој град

“Идејата на нововоспоставениот Меѓународен театарски фестивал насловен „Театар во куфер“ е театарот да се врати од времето на патувачкиот театар кога се што му било потребно на актерот било собрано во куфер и со него тој можел да игра секаде и пред секого. Тој театар е близок и непосреден со гледачот и го става во функција на активен учесник“, рече Трајче Кацаров, уметнички директор на фестивалот, чие прво издание ќе се одржува од 9 до 20 ноември во Штип во организација на Домот на млади од овој град.

Фестивалот ќе биде отворен со „Европејци“ на Театарот „Драфт“ од Тузла, Босна и Херцеговина (9 ноември), а во наредните денови ќе бидат изведени и домашните претстави: „Дисфункција“ на Младински интимен театар од Битола (10 ноември); „Убавите жени“ – поезија и театар на актерот Страшо Милошевски (13 ноември); „Женска утопија“ – според драмите на Јордан Плевнеш (15 ноември); „Петтиот чин“ на НУЦК „Антон Панов“ од Струмица (16 ноември) и „Чекачот“ на Театар за гледање и слушање од Штип (20 ноември).

“Станува збор за еден поинаков фестивал и театар, кога тој се обраќал кон народот, зашто не може да игра некаде сам за себе. Целта е театарот да го вратиме на почетокот, да прикажеме еден подзаборавен модел на театар, кој е маргинализиран или од институциите или од самите актери. Во настојувањето да се претстават спектакли, оваа форма е заборавена. Од премногу национални театри, имаме премалку театар“, истакна Кацаров кој е драматург во Народниот театар Штип.

Во рамки на фестивалот на 14 ноември ќе биде одржан и симпозиумот насловен „Патувачки театар“ со Мишел Павловски, Гоце Ристовски, Христо Петрески, Трајче Кацаров и Кристина Костова како учесници.

Според директорот на Домот на млади во Штип, Горан Трајков, првото издание на „Театар во куфер“ ќе биде почеток на традиција, а оваа година фестивалот ќе има ревијален карактер и затоа сите учесници ќе добијат статуетка Арлекин. За идната година планираат фестивалот да има натпреварувачки карактер со доделување награди.

Како што посочија организаторите, тие сакаат фестивалот да остане верен на првичната идеја, затоа што тоа е и една од причините за неговото основање. “Честопати многуте театарски фестивали во Македонија ја напуштаат првобитната замисла и ја менуваат целната група. Фестивалот во Прилеп повеќе не е само за домашни претстави, „Стоби“ не е само за античка драма, „Ристо Шишков“ повеќе не е само за камерни форми“, додаде Кацаров.

Покрај на сцената на Домот на млади во Штип, претставите ќе се изведуваат и во Мултимедијалниот центар „Киро Глигоров“.

НУ Турски Театар премиера “ АНА И ХАНА “

 

Претставата за младинци по мотиви на ДНЕВНИКОТ НА АНА ФРАНК  

 на  0811. 2018 г. ( четврток ) со почеток во 19.00 ч.

Драгана ГУНИН  режија 

СПОРЕД МОТИВИ НА „ ДНЕВНИКОТ НА АНА ФРАНК “

“ АНА И ХАНА “

Режија и адаптација: Драгана ГУНИН

Сценографија: Беди ИБРАХИМ

Костимографија: Елена ВАНГЕЛОВСКА

Музика: Ади ИМЕРИ

Кореографија: Александра КОЧОВСКА НАЧЕВА

Улогите ги толкуваат:

АНА ФРАНК – Емине ХАЛИЛ

ХАНА – Жале ОСМАНЛИ

ХИРА – Инес РАДОНЧИЌ

ПЕТЕР – Хакан ДАЦИ

г-ѓа ФРАНК – Фунда ИБРАХИМ

г-дин ФРАНК (Пим) – Един ЈАКУПОВИЌ

г-ѓа ВАН ДАН – Зиба РАДОНЧИЌ

г-дин ВАН ДАН – Ријад ТАХИР

ПОЛИЦАЕЦ – Наџије КЕЧ

——–

Испициент: Ердинч РУШИД

Суфлер: Нериман ШЕНЃУЛЕР

Организатор: Мухамед БАКИОВСКИ, Шенхан ЗЕКИР

Премиера „Забрането смеење” Струмица

 

„Забрането смеење” 7 Ноември 2018 /  20:00 – 21:30 ч. Струмица

      Автор: Миро Гавран

Режија: Игор Ивковиќ
Играат:
Стојан Велков – Трн
Јасмина Вучкова
Анкица Бенинова

„ЗАБРАНЕТО СМЕЕЊЕ“ е претстава која раскажува навидум едноставна семејна приказна за 43 годишниот Борис, кој има богата сопруга и со неа е во брак 20 години. Во последните 5 години тој ја има и помладата љубовница Нина. Кога швалерката ќе реши да ја раскине врската со него, почнуваат проблемите.
Претставата говори за нас луѓето од денешницата. За тоа колку глумиме сите ние во животот и дека сето тоа стана одвратно. Ова е претстава која ги исмејува бесмислените, лажни и себични споделувања емоции. Зборува за хипокризијата во секојдневните човечки односи, за лажните компромиси што се прават во брачните односи, но и за сексуалните фрустрации кои произлегуваат од нив. И сето тоа на комичен начин. Така можеби ќе си ги воочиме грешките и ќе направиме од нас посреќни луѓе.
Превод и адаптација: Горјан Милошевски
Дизајн на сцена и костими: Маре Трајковска, Ванчо Василев
Сценски движења и танци: Валентино Апостоловски
Музика: Виктор Апостоловски, Ставре Ангелаков
(користени делови и од Nina Zilli, Jules Gaia, Gavin Luke)
Графички дизајн: Марјан Ѕингаров
Изложба: Од колекцијата на „СТРУМИЧКАТА ЛИКОВНА КОЛОНИЈА“.
Дела на авторите: Марјан Ѕингаров, Ване Костуранов, Никола Пијаманов, Љупка Галаска-Василев).