МОНКЛ

 

проф.д-р Христо Петрески

КРАТКАТА ПРОЛЕТ И НАСОЛЗЕНАТА ЗАВЕСА

Сцена 3

Критиката постојано е распната помеѓу традиционализмот и модернизмот, но и меѓу теоретската и занаетската димензија, вознесот и практичноста, па за жал, многу често се случува одредени сегменти и аспекти на театарската креација или да бидат пренагласени, или воопшто да не бидат опфатени.

Критиката претставува дејствување и(ли) насочување, страст и потрага по вистинска посебност (во најширока смисла на зборот), дијалог, чувство на верба, па дури и завис(нос)т кон и од критичарот.

Театарот треба да се сака, да се следи и анализира феноменот на театарската игра. А, за најдобра и најполезна критика се смета онаа која е ефективна и конзицна, инструктивна  и мотивирачка.

Македонската театарска критика не е исклучок од правилото, иако поседува свои специфичности,  односно боледува речиси од истите детски болести на критичарскиот занает во земјите од окружувањето. Овој наш мал хрестоматски преглед – има цел да укаже на дел од најзначајните и најактивните театарски проследувачи – критичари, без претензии да претставува  и антологиски избор, туку повеќе да биде еден вид панорама на стилски особености, различности, преокупации и изразни средства.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *