Ева Скендеровска – актерка

 

ВО ПРВО ЛИЦЕ

Сценската прашина – зачин, неопходен за магија!

За себе:

За себе не зборувам премногу, човекот е тоа што го прави. Човек може да раскажува, повеќе или помалку искрено што мисли за себе. Но, тоа не е доволно, свеста за себе се гради заедно со околината.

За љубовта:

Прекрасен идеал, кој бара да се случи, но и да биде препознаен. Романтичната љубов е убав занес, додека пак целосната љубов бара посветеност и верба во другите.

За животот:

Еден е, мора да се проживее со живост, не со страв.

За театарот:

За мене е повик, работа, секојдневен мотив, борба и растење. Близок е до животот, тука е да не штрекне, да не освести, да инспирира и да замислува светови кои постоеле, постојат или никогаш не постоеле.

За доброто:

Уште еден идеал во кој верувам. Не е лесно да се биде добар, потребна е свесност и рециклирање на негативните емоции. Доброто треба да се негува, храни и мултиплицира, во спротивно идеалот е загубен.

За злото:

Најчесто е одлика на несреќните луѓе. И на оние кои сеуште не ја осознале моќта на доброто.

За непријателите:

Непријатели не постојат. Постојат само луѓе со кои не се разбираме и најверојатно, не ни треба да се разбереме. Зошто да бидат непријатели?!

А за пријателите:

Пријателите се нашите блиски луѓе, нашата прва потпора, искрена радост, огледала на нашата душа, карактер и љубов. Како и се во животот, се менуваат, но неколку луѓе остануваат пријатели за цел живот, а тие се скапоцени.

За глумата во животот:

Не треба да постои, освен ако не сакаме да се лажеме самите себе. Животот се состои и од многу баналности, не вреди да се глуми на она малку време што ни преостанува во секојдневието.

За сценската прашина:

Моментите на сцената се кројат од безброј мали и големи нешта, но најмногу од искреност, работа и труд. Сценската прашина е зачин кој е неопходен за да се случи потребната магија.

За колегите:

Како и семејството, не се бираат, но се пронаоѓа разбирање, се гради доверба и меѓусебна почит.

За неодиграните улоги:

Ќе се одиграат 🙂

За идејата:

Општо земено, добро е да се „идеира“, не само да се идеализира.

За сонот:

Сонот ми е да се реализирам на јаве, да дадам се од себе, да бидам професионална и да ја добијам заслужена гратификација од тоа што го работам.

За јавето:

Ете, во јавето, си дозволувам да сонувам. Сакам да се занесам понекогаш, да дозволам да ме понесат емоциите, да си отворам што повеќе погледи, и потоа да се вратам во реалноста. Мислам дека постои здрав занeс, кој ни ги полни батериите и не испразнува од негативноста.

За виното:

Со јагнешко го сакам црвено и со морско бело. Сакам десертни вина, како што сакам и десерти. А знаете, благото вино, издава шеќерни вистини.

За семејството:

Вечна благодарност за безрезервната љубов и поддршка дадена низ годините.

За крај:

Длабок поклон.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *